ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΠΛΕΥΣΗΣ

ἢ

Η ΠΛΕΥΣΗ ΜΑΣΤΟΡΕΥΕΙ ΣΚΑΡΙ ΚΑΙ ΚΑΠΕΤΑΝΙΟ ΜΕ ΟΡΓΑΝΑ ΝΑΥΣΙΠΛΟΪΑΣ

ΦΕΓΓΑΡΙ ΚΥΠΑΡΙΣΣΟΜΗΛΟ, ΚΙΤΡΟ

ΚΑΙ ΠΙΠΕΡΟΡΙΖΑ ΘΑΛΑΣΣΗΣ ΚΑΙ ΦΙΛΙΑ ΛΕΒΑΝΤΗ ΗΔΥΟΣΜΟΥ

Εἶπα νὰ πάψω νὰ ναυαγῶ τὴν Ἄνεση.

Νὰ τῆς ἀλλάξω πλεύση

μπὰς καὶ τὴν καταλάβω ὅπως τηνε φαντάζομαι, σαρανταεννιάμερη

πασχαλινὴ Ἀρετούσα καὶ ἐπιτέλους εὔδρομη.

Νὰ μὴ σαστίζει

τὸ κυανὸ ἀπ’ τὰ κάλλη της καὶ τὸ περιττό της νὰ πιάνει Λιτόχωρο.

Καταμεσῆς πελάγους νὰ παίρνει τὶς ἀνάσες της καὶ οὐρανόδρομη

νὰ καλπάζει θάλασσα.

Τόσο λίγη νὰ τηνε μεγαλώσω ποὺ νά ’ναι πάμπλουτη κι ἀθάνατη

γυμνὴ ὀμορφιὰ μὲ σελήνη Αὐγούστου κολυμπητὴ στὴ θάλασσα

σὰν κόβει ὁ οὐρανὸς ἀστέρια ἅμα σοῦ θέλει νὰ κρυφτεῖ.

Γιατὶ ὁ Ἔρωτας ἔχει τὰ μυστικά του καὶ ἡ ἀμεριμνησία

τὴ στέρησή της, φτάνει ἀμέριμνο νὰ τὸν διαβάσεις

γιὰ νὰ πολιτογραφήσεις τὰ ἑλληνικά σου
ἐκεῖ ποὺ τοὺς πρέπει.

Ἐκεῖ ποὺ φεύγουν οἱ αἰῶνες ἀντιστέκεται ἡ θάλασσα
Μὲ ἑλληνικὰ τὰ καθαρόαιμα καὶ διαυγῆ

Ὕπτια στὸν ἀφρὸ ἀλεξικέραυνα

Δῶρα ἀπ’ τὰ μέλλοντα ποὺ καμιὰ προφητεία

Δὲν τὰ μαστόρεψε στὰ μέτρα της πάρεξ ἡ Ἀλήθεια
Ὅταν καὶ τὶς προφητεῖες ὑφαρπάζει

Σὰν θὰ τὶς ταξιδέψει σὲ γλώσσα στρογγυλὴ
Γιὰ κεῖνο τὸ Ἀλλοῦ, ὅπου

Πράγματα, νοήματα καὶ λέξεις σμίγουν
ἀνεπανόρθωτα

Σὲ σῶμα ἀναστημένο.