ΒΡΑΔΥ

La fleur des vignes pousse

Et j ’ai vingt ans ce soir.

(Ανθίζει το λούλουδο των αμπελιών

Και γώ απόψε  γίνομαι είκοσι χρονών)

                                       Апdгé Theuriet

Προσεύχομαι στο φως του παραθυριού –

Είναι ωχρό,  φτενό, ίσιο.

Σήμερα σιωπώ απ’ το πρωί

Κι η καρδιά – ραγισμένη.

Στον νιφτήρα μου

Πρασίνισε ο χαλκός.

Μα έτσι μαζί του παίζει το φως

Πού  να κοιτάς το τέρπεσαι.

Έτσι άκακο και απλό

Στη βραδιάτικη γαλήνη,

Αλλά σε τούτο το άδειο ιερό

Σαν  γιορτή είναι χρυσαφένια

Και δική μου απαντοχή.

3 Νοέμβρη 1910

Κίεβο