Με καινούργια ταυτότητα

Ο άνθρωπος, το μόνο πλάσμα που δεν βολεύεται με την εικόνα που έχουν οι άλλοι γι αυτόν, ούτε καν με την εικόνα που έχει το ίδιο για τον εαυτό του, πολλές φορές το Είναι λειτουργεί σαν μια φυλακή την οποία πρέπει πάση θυσία να διαρρήξει.

Η ταινία «Emilia Perez», σε σκηνοθεσία του Ζακ Οντιάρ (“Ο Προφήτης”, “Ο Άνθρωπος Χωρίς Πατρίδα”) είναι ένα τολμηρό κινηματογραφικό εγχείρημα που εξερευνά θέματα μεταμόρφωσης, ταυτότητας και λύτρωσης σε ένα έντονα μελοδραματικό, αλμοδοβαρικό ύφος. Αυτή η ταινία ξεχωρίζει για το μοναδικό μείγμα σκοτεινού χιούμορ, ζωντανών μουσικών ρυθμών και μιας ιστορίας που συνυφαίνεται με την πολυπλοκότητα του φύλου και της οικογένειας με φόντο τον αδυσώπητο κόσμο του μεξικανικού εμπορίου ναρκωτικών.

Η ιστορία ξεκινά με τη Ζόε Σολντάνα να υποδύεται την Ρίτα Μόρα Κάστρο, μια υποτιμημένη δικηγόρο γνωστή για την ψυχραιμία της και τον ακλόνητο ηθικό της κώδικα. Όταν προσλαμβάνεται από το διαβόητο αφεντικό ενός μεξικανικού καρτέλ, τον Eμίλιο (τον οποίο υποδύεται η τρανσέξουαλ ηθοποιός Κάρλα Σοφία Γκασκόν), ακούει από αυτόν ένα ασυνήθιστο και σκοτεινό αίτημα: Ο Εμίλιο θέλει να εξαφανιστεί, αλλά όχι με τον τρόπο που θα περίμενε κανείς από έναν άρχοντα του εγκλήματος. Ζητά από την δικηγόρο να τον βοηθήσει να μεταμορφωθεί σε Eμίλια, να βρει τον τρόπο να ενορχηστρώσει τις νομικές και υλικοτεχνικές πτυχές της μετάβασης φύλου και της πλήρους εξαφάνισης. Η Εμίλια θέλει μια νέα ζωή, αφήνοντας πίσω της τη βίαιη κληρονομιά της αυτοκρατορίας του καρτέλ της για να κάνει μια νέα αρχή.

Το ταξίδι του Εμίλιο προς τη μεταμόρφωσή του σε Εμίλια δεν είναι απλώς μια σωματική μεταμόρφωση- είναι μια αναγέννηση και μια ανάκτηση της ταυτότητάς του μετά από χρόνια ζωής μέσα στα αυστηρά υπερ-ανδροπρεπή, αδίστακτα όρια μιας εγκληματικής αυτοκρατορίας. Ο Γάλλος δημιουργός πραγματεύεται τη μετάβαση της Εμίλια με ευαισθησία, απεικονίζοντάς την ως μια ριζοσπαστική πράξη αυτοαπελευθέρωσης που ξεπερνά τη φυσική εμφάνιση και εμβαθύνει σε βαθύτερα ερωτήματα του ανήκειν και της λύτρωσης. Για τον Εμίλιο, το να αποβάλει το παρελθόν σημαίνει να διαγράψει όχι μόνο το πρόσωπο που ήταν, αλλά και τα ίχνη βίας και φόβου που άφησε πίσω του.