Κομμένο λουλούδι

Πάρε μου την τρέλα μέχρι εκεί,

που το αγέρι θα σε βγάλει,

λουλούδι, που με τραγούδι είχες κοπεί,

μα σε πετάξανε αφηρημένα, πάλι.

-Πάρε μου την τρέλα μέχρι εκεί,

που το αγέρι θα σε βγάλει!

Σαν τ’ άνθος, που κάτω έχουν ρίξει,

έτσι και η αγάπη φεύγει.

Το χέρι που σ’ είχε τότε αγγίξει,

τώρα το δικό μου τ’ αποφεύγει.

– Σαν τ’ άνθος, που κάτω έχουν ρίξει,

έτσι και η αγάπη φεύγει!

Τ’ αγέρι, λουλούδι μου φτωχό,

στο τέλος πια θα σε ξεράνει,

για μια στιγμή τόσο ζωντανό,

μ’ αύριο το χρώμα θα ‘χει ξεθυμάνει.

– Τ’ αγέρι, που θα σε ξεράνει, αυτό

και την καρδιά μου ας μαράνει!