Robert Jentzsch (1890-1918)

Οι αιχμάλωτοι

Δε το γλιτώσαμε το στενό κελί.

Μέσα του τριγυρνάμε σαν τα κτήνη.

Ο χρόνος πέφτει αργά στον τάφο-δίνη…

Τρίζει η σανίδα και σωπαίνει το χαλί.

Αλίμονο! Ήδη το δειλινό με χτυπητά πινέλα

βάφει ο ορίζοντας! – πίσω απ’ το τζάμι, μακριά…

Εκεί το μίσος μας ξεχειλίζει, ακόμα μια φορά,

μετά μας ρίχνει στη σκιά, στο θάνατο, στην τρέλα.