Οι σκοτεινοί διάδρομοι της ανθρώπινης σύνδεσης

Οι άνθρωποι και κυρίως τα αδέλφια έγιναν ο ένας για τον άλλο. Θα πρέπει προσαρμόζει κανείς τον εαυτό του με όσους η μοίρα έφερε κοντά, αλλά καλό είναι να μην εξιδανικεύει τους άλλους, γιατί δεν θα ανταποκριθούν ποτέ στις προσδοκίες του.

Η Αριάν Λαμπέντ υπογράφει το σενάριο και τη σκηνοθεσία της πρώτης μεγάλου μήκους ταινίας της, μιας κινηματογραφικής διασκευής του γοτθικού μυθιστορήματος Sisters της Ντέιζι Τζόνσον (της νεότερης υποψήφιας για το λογοτεχνικό βραβείο Man Booker). Μια εξερεύνηση της αδελφότητας, της ταυτότητας και της ψυχολογικής πολυπλοκότητας της εφηβείας, η ταινία γοητεύει με τον απόκοσμο τόνο της, τη μελαγχολική κινηματογράφηση και τις δυνατές ερμηνείες των πρωταγωνιστριών της.

Στο επίκεντρο της αφήγησης βρίσκονται η Τζούλια και η Σεπτέμπερ, δύο αδελφές που συνδέονται με μια έντονη επαφή και, μερικές φορές, ανησυχητικούς δεσμούς. Η σχέση τους διαμορφώνει έναν απομονωμένο κόσμο που οι ίδιες δημιούργησαν, ο οποίος είναι τόσο γοητευτικός όσο και κλειστοφοβικός. Η Σεπτέμπερ, η μεγαλύτερη, κατά δέκα μήνες, από τις δύο, είναι έντονα προστατευτική και επιφυλακτική απέναντι στον έξω κόσμο, ενώ η Τζούλια, νεότερη και πιο ανοιχτή, αρχίζει να αμφισβητεί τα όρια του δεσμού τους. Οι πρώτες σκηνές της ταινίας εγκαθιδρύουν τη δυναμική τους με τρόπο οικείο και ανησυχητικό, αναδεικνύοντας τις ανομολόγητες εντάσεις που σιγοβράζουν κάτω από την επιφάνεια.

Η κεντρική σύγκρουση της ταινίας τίθεται σε κίνηση όταν η Σεπτέμπερ αποβάλλεται από το σχολείο, αφήνοντας τη Τζούλια να προσανατολιστεί στον κόσμο χωρίς τη συνεχή παρουσία της. Αυτός ο αποχωρισμός σηματοδοτεί ένα σημείο καμπής, καθώς η Τζούλια αρχίζει να διεκδικεί την ανεξαρτησία της, μια αλλαγή που δεν περνά απαρατήρητη από τη μεγαλύτερη αδελφή της. Η μητέρα τους, μια γυναίκα που πασχίζει να κατανοήσει και να διαχειριστεί την ένταση της σχέσης των κοριτσιών της, ανησυχεί όλο και περισσότερο καθώς τις βλέπει να παρασύρονται στον δικό τους κόσμο. Αναζητώντας καταφύγιο και μια νέα αρχή, οι τρεις τους αποσύρονται σε ένα απομακρυσμένο, ταλαιπωρημένο από τις καιρικές συνθήκες εξοχικό σπίτι στην Ιρλανδία, ένα σκηνικό που ενισχύει την ήδη αυξημένη αίσθηση απομόνωσης και ανησυχίας της ταινίας.