Στην ζωή μου δυο πράγματα βρήκα ερμαφρόδιτα: τα λουλούδια

                                                                                και τους αγγέλους

ίσως γι’αυτό αγαπήσαμε το καλοκαίρι

                     αγαπήσαμε τα λευκά πουκάμισα που μας τύλιγαν σαν τις ψυχές

           σ’ εκείνο τον πίνακα του Θεοτοκόπουλου

και το ξωκλήσι που ξεπρόβαλε απ’το πράσινο σαν γυναικείο βλέμμα

και τα παιδιά που παίζανε στο ποτάμι

και οι ελιές που όπως τις σαλευε ο άνεμος έμοιαζαν με μανουάλι

και τα δύο μάτια που ξεπατήκωσαν την πρώτη μέρα της δημιουργίας σαν στουπόχαρτο

και μια κοπέλα που κράταγε ένα κερί μπροστά στην εικόνα: Η Απειρόγαμος

και ο ίσκιος κάτω από εκείνη την πασχαλιά

και μια παρέα εφήβων που περπάταγε πάνω στα κύματα σαν τους φελόποδες

και μια μικρή κιθάρα που ανασηκώνονταν στα πόδια της να ακουστεί

    είναι πράγματα που δεν αλλάζουν

    είναι σαν η βελόνα ενός γραμμοφώνου να έσπασε

    και ο χρόνος χορεύει πάνω στο ίδιο σημείο

και ο ράθυμος ρυθμός τρυγούσε τις ρόγες των αμπελιών

   έξω στον κήπο

και μελετάγαμε τα σύννεφα σαν ιδεογράμματα

Ήταν καλή μέρα- έχεις σκεφτεί ποτέ πόσο πολύ μοιάζουν οι μέλισσες με καλόγερους;

                              κοινωνούν κι’αυτες την άνοιξη