Στην ζωή μου δυο πράγματα βρήκα ερμαφρόδιτα: τα λουλούδια
                                                                                και τους αγγέλους
ίσως γι’αυτό αγαπήσαμε το καλοκαίρι
                     αγαπήσαμε τα λευκά πουκάμισα που μας τύλιγαν σαν τις ψυχές
           σ’ εκείνο τον πίνακα του Θεοτοκόπουλου
και το ξωκλήσι που ξεπρόβαλε απ’το πράσινο σαν γυναικείο βλέμμα
και τα παιδιά που παίζανε στο ποτάμι
και οι ελιές που όπως τις σαλευε ο άνεμος έμοιαζαν με μανουάλι
και τα δύο μάτια που ξεπατήκωσαν την πρώτη μέρα της δημιουργίας σαν στουπόχαρτο
και μια κοπέλα που κράταγε ένα κερί μπροστά στην εικόνα: Η Απειρόγαμος
και ο ίσκιος κάτω από εκείνη την πασχαλιά
και μια παρέα εφήβων που περπάταγε πάνω στα κύματα σαν τους φελόποδες
και μια μικρή κιθάρα που ανασηκώνονταν στα πόδια της να ακουστεί
    είναι πράγματα που δεν αλλάζουν
    είναι σαν η βελόνα ενός γραμμοφώνου να έσπασε
    και ο χρόνος χορεύει πάνω στο ίδιο σημείο
και ο ράθυμος ρυθμός τρυγούσε τις ρόγες των αμπελιών
   έξω στον κήπο
και μελετάγαμε τα σύννεφα σαν ιδεογράμματα
Ήταν καλή μέρα- έχεις σκεφτεί ποτέ πόσο πολύ μοιάζουν οι μέλισσες με καλόγερους;
                              κοινωνούν κι’αυτες την άνοιξη

-Ο Έρωτας δεν μπορεί παρά να είναι άνθρωπος, ίσως τρίτου βαθμού
Δες, η αλήθεια είναι εκεί, μου είπε
στον ουρανό. Μπορείς να τον τυλίξεις και να τον ξετυλίξεις
οπότε θες, σαν πάπυρο
και τότε θα καταλάβεις τι βάρος έχουν οι λέξεις
Γαλήνη:
            Η γαλήνη δεν μπορεί να βρεθεί παρά μόνο
            στην αιωνοβιότητα μιας πασχαλιάς
            και στο καθρέφτισμα ενός ισημερινού
Θάλασσα:
               αν η θάλασσα δεν προέρχεται ετυμολογικά
               από εκεί που θάλλει το αλάτι
               τότε προέρχεται εκ αίματος απ’την Θάλεια την Μούσα
               -εχει και η γλώσσα τους Αγίους της
Ελλάδα:
           Την Ελλάδα καθώς την ξετύλιγα
            έφθασα σε έναν κόμπο
             δεν μπόρεσα να τον λύσω
               και έτσι αφού θα τον κουβαλάμε που θα τον κουβαλάμε
               τον έπλεξα σε μια γυναικεία πλεξούδα
               σαν ιδεογραμμα που μπορεί να σημαίνει
               την αγχόνη την Αντιγόνης ή το κλαδί εκείνου του αμπελιού
                που ανακάλυψε ο Οινέας
Ελλάδα Γαλήνη και θάλασσα
Μια πρόταση ελλειπτική που δεν της λείπει τίποτα

Κάπως έτσι ξετύλιξα στον κάμπο την γλώσσας μου κάποιες λέξεις

και η αλήθεια αποδείχθηκε πως τόσο καιρό βρισκόταν σε δύο διαστάσεις

από Σπύρος Αραβανής
Αφήστε ένα σχόλιο