Ο ήρωας της γειτονιάς

Ο αστικός ήρωας δεν πετάει, γκαζώνει και κάποιες φορές κορνάρει. Δεν σώζει τον κόσμο, απλώς φέρνει το λεωφορείο στην ώρα του, εκεί που το κράτος είπε «αποκλείεται». Με πείσμα και σωφεράτζικο νάζι.

Η ταινία «Το 47» (El 47) του Μαρσέλ Μπαρένα είναι μια λιτή, ανεπιτήδευτη ωδή στη σιωπηλή πρόκληση ενός ανθρώπου και στη συλλογική αξιοπρέπεια μιας ξεχασμένης γειτονιάς. Στον πυρήνα της, η ταινία αφηγείται την αληθινή ιστορία του Μανόλο Βιτάλ (Εντουάρντ Φερνάντεθ), ενός οδηγού λεωφορείου από την περιθωριοποιημένη συνοικία Torre Baró, που βρίσκεται στην περιφέρεια της Βαρκελώνης, κατά τη διάρκεια των ταραγμένων και μεταμορφωτικών χρόνων της δεκαετίας του 1970. Με στυλ, τρυφερότητα και έντονη αίσθηση της κοινωνικής δικαιοσύνης, ο Μπαρένα  κατασκευάζει μια αφήγηση που είναι ταυτόχρονα οικεία και σαρωτική, έναν τοπικό μύθο με εθνική απήχηση.

Η πλοκή ακολουθεί τον Μανόλο, που υποδύεται με διακριτικό χάρισμα και τραχιά ζεστασιά, καθώς γίνεται ένας απίθανος ήρωας σε μια πόλη που υφίσταται δραματικές αλλαγές. Η Βαρκελώνη της δεκαετίας του 1970 είναι μια πόλη στα όρια, πολιτικά, οικονομικά και γεωγραφικά. Ενώ το κέντρο αρχίζει να εκσυγχρονίζεται και να ευημερεί, γειτονιές όπως η Torre Baró που βρίσκεται στα βόρεια της πόλης, παραμένουν κυριολεκτικά αποκομμένες, στερούμενες ακόμη και της πιο βασικής υποδομής: των δημόσιων συγκοινωνιών. Όταν οι τοπικές αρχές απορρίπτουν τα αιτήματα για επέκταση του δικτύου λεωφορείων της πόλης στην περιοχή, επικαλούμενες τους απότομους, μη ασφαλτοστρωμένους δρόμους και τις υλικοτεχνικές αδυναμίες, ο Βιτάλ παίρνει την κατάσταση στα χέρια του.

Σε μια πράξη πολιτικής ανυπακοής, ο Μανόλο «δανείζεται» ένα αστικό λεωφορείο, τη γραμμή 47, και το οδηγεί ο ίδιος στη γειτονιά. Αυτό που ξεκινά ως μια πράξη διαμαρτυρίας γρήγορα εξελίσσεται σε σύμβολο ελπίδας. Το καθημερινό ταξίδι με το 47 γίνεται γεγονός, μια κοινοτική τελετουργία. Παιδιά, εργάτες και ηλικιωμένοι κάτοικοι επιβιβάζονται στο λεωφορείο όχι μόνο για να πάνε στη δουλειά ή στο σχολείο, αλλά για να ταξιδέψουν με τον Μανόλο, τον δικό τους Μανόλο, που έφερε την πόλη στο κατώφλι τους.