Νεροσυρμή ζωής, που δεν σιγάς ποτέ!

Τα μάτια σου φωτίζοντας ανηλεώς,

βυθομετρούν την άνοιξη που τους προσφέρεται.

Ο χρόνος στην ευκαμψία σου την λαγνεία του εξαντλεί

σμιλεύοντας! Αιχμές υπερθεματίζουν την παρουσία σου,

η καρδιά σου ξιφουλκεί!

Νηνεμία που την αντάρα ακολουθεί!

Η ευλυγισία σου σκιρτά,

όταν τους κλυδωνισμούς δεν μάχεται;