Μαρία Γ. Γρατσία, Τέσσερα ποιήματα
26Φεβ
Ο ΟΙΩΝΟΣ
Όταν επιστρέφεις
Σε διακρίνει η ησυχία
Καθόμαστε στην όχθη
Της βαθιάς λίμνης
Της κόρης των ματιών
Στο βυθό σκέψεις
Δεν αφεθήκαμε – τότε
Στην επιφάνεια όπου
στραφτάλιζε
Το φως μέσα στις φυσαλίδες
Δεν αναπνεύσαμε το οξυγόνο
Της χαμένης τρέλας
Σιωπή στα δέντρα το
φθινόπωρο
Ο νους στα καλοκαίρια
Πνίγηκαν λόγω έλλειψης
τζιτζικιών
Σπάνιας ομορφιάς τα φύλλα,
Καθώς πέφτουν βαριά
Ξαπλώνουμε
Στριφογυρίζουν
Πάνω από τα σώματα
Ανακαλούν μνήμες
Γδύνομαι
Να δροσιστούμε στη λίμνη
Η συννεφιά ίσως φέρει βροχή
Θα βαφτιστούμε στο κενό
Το δάσος χρυσοκίτρινο
Είναι ο οιωνός.
2 Comments






