Νέοι Ποιητές

Αντωνία Απέργη, Ποιήματα

 

Στη μήτρα

Η εντολή δόθηκε.

Βούτηξα.

Στην αρχή ήταν παγωμένα.

Τρόμαξα.

Άρχισα να κολυμπώ.

Δεν ήξερα προς τα πού.

 

(Έφερνε κύμα καμιά φορά και με σκέπαζε.

Μου πέταξε μπρατσάκια.

Ετών 21˙ ανυποψίαστη.

Κανόνες της πλεύσης.

Δεν θέλω επιφάνειες.

Του τα ’στειλα πακέτο.

Ετών 25˙ Μάρτιος.)

 

Καταδύθηκα πρόωρα.

Εξερεύνησα τους βυθούς.

Μάζεψα και λουλούδια.

Πάντα μ’ αρέσαν οι κηπουρικές.

Κουράστηκα όμως.

Η πίεση ανάλογη του βάθους.

Μη ρωτάς πόσα μέτρα.

Δεν κάνω πια προσθέσεις.

Μόνο τα γόνατα φέρνω στο στήθος

και κουλουριάζομαι.

Γλιστρώ στο μπλε

και μπαίνω τώρα στο κίτρινο.

 

Κοιτούν σα χαζοί στην οθόνη.

Μάλλον κορίτσι.

 

Διαβάστε περισσότερα