Παράξενοι σεισμοί

Ίπτασαι με σιγουριά,

Κι εγώ ακόμη εξασκούμαι στο να πέφτω

με κάποια ενσυνείδηση.

Ο ωκεανός έξω απ’ το παράθυρό μας

Βρυχάται εξοργισμένος

Κι εμείς νυσταγμένες,

ελπίζουμε σε άλλες εκδοχές μας

και κλείνουμε τα μάτια

Κι όλο αγγιζόμαστε…

Καθώς οι σταγόνες γρατζουνάνε τα τζάμια,

Βουλιάζουμε στη ζέστη

και στη βεβαιότητα

ενώ κάτω από το κρεβάτι,

Το πάτωμα

είναι γεμάτο φύκια