Ρίο ντε Πλάτα σε μαύρο και ώχρα

Η καταχνιά  είχε ροκανίσει   τον ορίζοντα του

και οι ψηλές γκριζαρισμένες κολώνες του

ριχνόντουσαν προς τη θάλασσα και παραπετάσματα

ήτανε πάνω απ’ την παλίρροια του Ατλαντικού

Είχε αγκυροβολήσει  εκεί   σιδηρούχο

αγναντεύοντας  τους  γεννήτορες του να ‘ρχονται απ’ τον βορά •

δυο πράσινοι αίλουροι απ’ το βουνό και την πέτρα

πηδούσαν από τον τροπικό για να το  σιγοφάνε:

Γιατί πριν καν γεννηθεί έσβηνε κιόλας

και στην καταφρόνια του  ανεπαίσθητα να συστρέφεται

του εαυτού κύριος, σφιγμένα τα χείλη.

Νιμμένα  ρόδα τού  έριχνε ο ουρανός

κι από τον όρμο  του σηκωνόταν μίσχοι  καπνού

πάνω από καμένα πλοία που αναγερτά είχαν αποκοιμηθεί.