Θυμάμαι ήταν στην Μπαλβανέρα
σε μια νύχτα πολύ μακρινή
που ένας έριξε τ’ όνομα
κάποιου Χασίντο Τσικλάνα.
Και κάτι ειπώθηκε επίσης
για μια γωνιά κι ένα μαχαίρι.
Να δούμε, δεν αφήνουν τα χρόνια,
την ταραχή και τη λάμψη.

Ποιος να ξέρει τον λόγο που
τούτο τ’ όνομα συνεχώς με γυρεύει !
Θα μ’ άρεζε να γνώριζα πώς
ήτανε ο άντρας εκείνος.
Ψηλό τον βλέπω και ακέραιο
με την ψυχή μετρημένη •
ικανός να μην υψώνει φωνή
και τη ζωή του να παίζει.