Εύα Αρβανίτη-Μιχαλοπούλου, «Κίτρινη Αζαλέα», εκδ. Ενύπνιο, 2025
16Δεκ
Ι
ΦΩΝΗ ΒΟΩΝΤΟΣ ΕΝ ΚΑΜΙΝΩ
Ἰούλιος 2024
Φυσάει πολύ.
Τοῦ γιαλοῦ τό κάλεσμα ἀψήφησα·
στὰ ὀρεινὰ ἀνηφόρισα νὰ παραστῶ
στὴν ἐξόδιο ἀκολουθία τοῦ Ἰούνη.
Σὲ ἴσκιωμα βελανιδιᾶς
ἀπίθωσα τὸν πίθο τῆς Πανδώρας
μὲ ὅλα τὰ δεινά του.
Κάθε Σαββάτο τὸν σφραγίζω,
νὰ μένει ἀκηδεμόνευτη ἡ ἐλπίδα
ἀπ’ τὶς ὀργὲς τοῦ κόσμου,
τὴν ἀνιοῦσα τοῦ ὀξυγόνου νὰ τραβᾶ
μακριὰ ἀπὸ βλέμματ΄ ἀδιάκριτα·
ἀγωγὴ θεραπευτική
γιὰ τῆς ψυχῆς τίς ἄπνοιες.
Στὸ βάθος θάλασσα.
Κῆπος παντοῦ τριγύρω ἄγριος
σὲ συσκευασία ἐξημερωμένου,
ἴδια πατέντα,
ὡσὰν λύκος ἐμπρηστής
μὲ ἔνδυμα προβάτου,
φόβητρο μορμολύκειο τοῦ καλοκαιριοῦ.
Μποφὸρ ἐννέα καρατιῶν
λύνουν τῆς φλαμουριᾶς τήν κόμη,
νὰ γίνουν τά μαλλιά της
ἄκαυτα χαλιὰ
σὲ ρεματιὲς καὶ λόγγους.
Φυσάει βοριάς.
Δέντρα καὶ δάση
ἐγκαλοῦν τὸν Προμηθέα:
«Ἔλεος!
Τὸ κλεμμένο δῶρο σου
ἀσύστολα μᾶς καίει.
Ἐξαρχῆς ὑπῆρξε ἀναγκαῖον κακόν·
καί ἀναγκαῖο καί κακό».
Ἀρχαία δισημία ἀτελέσφορη,
σὰν δελφικὸ παράγγελμα
«ἥξεις ἀφήξεις οὐκ»
-ἀνάλογα τό ποῦ θὰ μπεῖ τὸ κόμμα.
Φυσάει φωτιά.
Ἔμπηξε τὶς φωνὲς ἡ δρῦς.
Κραυγὴ βοῶντος ἐν καμίνῳ.
Κρατοῦν σεκόντο oi κυρίες τῆς αὐλῆς,
Ζωή, Ὑγεία, Εὐεξία, Ἀειφορία:
—Σταμάτα, Αἴολε,
νὰ λαμπαδιάζεις τήν πυρά.
Φυσ ᾶ ς ἀνάβει.
Φυσ α ᾶ ς φουντώνει.
Φυσ α α ᾶ ς καιγόμαστε.
Βοριᾶς καὶ Προμηθέας
μὲ μιὰ φωνὴ ἀπάντησαν:
—Τὸν αἴτιο ζητῆστε.
Καὶ πάραυτα τὸν ἔδωσαν:
—Στὸ βάθος λύκος.
Διαβάστε περισσότερα





