Στον μισό και πλέον αιώνα της δημιουργικής του προσπάθειας, ο Ουίλλιαμ Μπ. Γέητς καλλιέργησε έναν εντυπωσιακό αριθμό ποιητικών ειδών: από το εκτενές έμμετρο δράμα και αφήγημα έως το ακαριαίο αποφθεγματικό δίστιχο. Όμως και τα επιγραμματικά του ποιήματα είναι με τη σειρά τους ποικίλα. Σ’ αυτά βρίσκει κανείς στίχους ελεγειακούς και αιχμηρές σάτιρες, προσωπικές εξομολογήσεις και διαλογισμούς, δηκτικά σχόλια για τους συγκαιρινούς του αλλά και πυκνές υποτυπώσεις των κοσμοθεωρητικών του ιδεών. Η παρακάτω επιλογή περιλαμβάνει δεκαοχτώ τέτοια ποιήματα γραμμένα μέσα σε μια τεσσαρακονταετία, από το 1899 έως το 1938.

ΤΑ ΠΑΘΗ

Μαραγκιάζουν οι χρόνοι
σαν κεράκι που λιώνει,
δάση, λόγγοι, βουνά
έχουν ώρα κι αυτά·
τάχα εκεί μες στα βάθη
ποιο απ’ τα πύρινα πάθη
τώρα να ’σβησε πια;

⸙