Ι

Γεννήθηκα Μηλιά.
Ένα εκστατικό δέντρο των Δρόμων.
Κορμός υπέροχων ημερών.
Με χέρια εύπλαστα και πόδια βουτηγμένα σε άσχημο καιρό.
Με ανθισμένες πόρτες πράσινες απ’ την ανηλιά.
Και έπειτα…
Σού ’χα να ξαποστάσεις από νωρίς…
Πριν χτυπήσει η καμπάνα μουρμούριζα
Τι υπέροχη μέρα!