Αποστολία Δασκάλου, “Στη μνήμη της εφηβείας σου”
8Δεκ
Κάθομαι στο παιδικό δωμάτιο και σε περιεργάζομαι.
Προσπαθώ να ταξιδέψω
σε εκείνους τους καιρούς
που στο άκουσμα της βροχής ανατρίχιαζες,
τότε που τα υποτιμητικά λόγια ενός ξένου
λύγιζαν την εφηβική σου τόλμη,
την ίδια στιγμή που στις δοξασίες δικών σου ανθρώπων
στεκόσουν παγερά αδιάφορη.
Τότε που ο μικρόκοσμός σου φάνταζε γιγάντιος,
ένα μίγμα από ευφάνταστα χρώματα,
πρωτόγνωρες μυρωδιές, δραματικά ακούσματα
και ερωτική λογοτεχνία.
2 Comments






