ΜΟΝΟ ΛΕΞΕΙΣ

Τὰ ῥοῦχα μου ἀπεκδύομαι
καὶ μένουν μόνο λέξεις
π’ ἁπλώνω στὸ χαρτί
κι’ ἀπογυμνώνομαι

ΣΤΗΝ ΚΛΕΙΔΑΡΙΑ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ

Στὴν κλειδαριὰ τοῦ μέλλοντος
ταιριάζει μόνον τὸ κλειδὶ τοῦ παρελθόντος
Κι’ ἀνοίξαμεν μὲ ποίησιν
τὴν θύραν τῶν θαυμάτων

ΚΑΙ ΤΙ ΜΑΣ ΕΧΕΙ ΑΠΟΜΕΙΝΕΙ

Καὶ τί μᾶς ἔχει ἀπομείνει
Μονάχα ἡ τέχνη
Σὲ κάθε της ἔκφανσι
σὲ κάθε της μορφή
αὐτὴ μονάχα ἡ τέχνη

Σὲ κάθ’ ἐμπόδιο καὶ δυσκολία
σὲ κάθ’ ἐπίτευγμα κ’ ἐπιτυχία
σὲ κάθε λύπη καὶ χαρά
θλῖψι ἢ εὐτυχία
αὐτή
μονάχα
ἡ Τέχνη