Ευδοκία Ζορπίδου, “Σκηνικός Μονόλογος”
6Ιου
Το σκηνικό: O κόσμος, που κοσμεί τη ζωή μας, σωπαίνει, ενώ πλήθος διεργασιών λαμβάνει χώρα στο εσωτερικό του. Τα δέντρα μεγαλώνουν κι απλώνονται, χυμοί ξεχύνονται από παντού, οι μέλισσες ζευγαρώνουν και γονιμοποιούν , η γη κινείται, άνθρωποι, ζώα, φυτά γεννιούνται και πεθαίνουν, γίνονται λίπασμα για τα άλλα που θα ’ρθουν. Σε κάποια γωνιά της γης, πέφτουν οι πρώτες βροχές που εξαγνίζουν∙ αλλού, τις καταπίνει η έρημος. Κάτω από τον έναστρο ουρανό, στοχάζομαι, ονειρεύομαι, …αιωρούμαι.
Σώπα άνθρωπε. Σώπα και αφουγκράσου. Άσε με να σου μάθω τα μυστικά μου. Η ζωή είναι κίνηση και ρευστότητα και αιώνια εναλλαγή. Προετοιμάσου για την ανατροπή. Η ανατροπή είναι η μόνη σταθερή πραγματικότητα.
Αφήστε ένα σχόλιο






