1. Άγγελος Κούρος, Βαθαίνοντας τα διακοσάχρονα της ελληνικής επανάστασης (Πέντανδρον, 2021)

Δύσκολη χρονιά το έτος που πέρασε, άφησε σε δεύτερη μοίρα πολλά και σημαντικά, όπως τα διακοσάχρονα από την ελληνική επανάσταση. Μια, όμως, από τις σημαντικές, σύγχρονες φωνές, ο Άγγελος Κούρος, επανήλθε στην επέτειο όπως έπρεπε: με στίχους που αποπνέουν αγάπη για την πατρίδα και την ελληνικότητα, αλλά και με ισχυρή αυτοκριτική διάθεση έναντι όλων εκείνων, προσώπων, πραγμάτων, ηθών και συνηθειών, που ταπεινώνουν τον Έλληνα σε όλο το μήκος της ιστορίας του. Ώριμη και εμπεδωμένη η γραφή του ποιητή καταπιάνεται με τη ναρκοθετημένη θεματολογία της μνήμης μιας εθνικής επετείου και επιτυγχάνει, δίχως υστερίες, γραφικότητες και απλοϊκές συμβάσεις, για να αναφέρω λίγους μόνον από τους κινδύνους που θα διέτρεχε ένα βιβλίο ποίησης με αυτόν τον τίτλο.

Μνήμη 2007 μ. Χ.

Εκείνη η 25η Μαρτίου έπεφτε Κυριακή
και δεν φύσαγε καθόλου
πάλι καλά, αλλιώς οι κυματισμοί της σημαίας
του γείτονα
θα μας έφερναν όλη τη μυρωδιά
απ’ τη σκορδαλιά του.
Καλός οικογενειάρχης, με δυο παιδιά
κατέβηκε απ’ το πρωί στο γκαράζ της πολυκατοικίας
έκλεισε την κεντρική πόρτα σίγουρα μας βλαστήμησε
από μέσα του, την άλλη μέρα θα κόλλαγε σημείωμα
στο ασανσέρ
«παρακαλούνται οι ένοικοι να κλείνουν τα βράδια»
και κάτω απ’ τον ίσκιο της σημαίας
έπλενε την ασημί BMW του
όταν πέρναγαν σε σχηματισμό τα αεροπλάνα
έμενε με το σφουγγάρι στο χέρι
και θαύμαζε

ένας Σαλαμινομάχος σε αργία.

Διαβάστε περισσότερα