Έγινε ευρύτερα γνωστός στην Ελλάδα ως «γκουρού των αρνητών της πανδημίας», αφού εξέφρασε ευθύς εξαρχής την αντίθεσή του στα οριζόντια απαγορευτικά (άρα στεκόταν απέναντι από τις περισσότερες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις), δεν έδινε σύσταση για τον εμβολιασμό των παιδιών και των νέων, αλλά των ηλικιωμένων και των ευπαθών ομάδων (άρα στεκόταν απέναντι στις σύγχρονες εικονομαχίες με φόντο τα εμβόλια), δεν προσέβαλε τους αρνητές, όπως πολλοί συνάδελφοί του, αλλά στόχευε απερεγκλίτως με τις παρεμβάσεις του στην αποπόλωση του πανδημικού κλίματος─ και, φυσικά, τα μέσα και οι καλοθελητές, αντί να εκτιμήσουν τις δημόσιες παρεμβάσεις του και την έντονη ερευνητική του δραστηριότητα στα ζητήματα της πανδημίας, φρόντισαν να διαστρεβλώσουν τις τοποθετήσεις του και να τις εργαλειοποιήσουν για την εξυπηρέτηση ταπεινών κινήτρων. Το δεύτερο μέρος της συνέντευξης που έλαβα από τον Ιωάννη Π.Α. Ιωαννίδη το απήλαυσα περισσότερο από το πρώτο, αφού προς μεγάλη μου χαρά διαπίστωσα ότι ο λόγος του ποιητή είναι εξίσου διατρητικός με το λόγο του επιστήμονα.

-Aν το πόσους και σε ποιο βαθμό συγκινεί ένα ποίημα μπορεί να μετρηθεί με τη βοήθεια της νευροφυσιολογίας και της στατιστικής, μπορεί να ποσοτικοποιηθεί η αισθητική;

Ευτυχώς όχι. Βέβαια η επιστήμη με την περιέργειά της δεν αφήνει πέτρα αγύριστη, άρα τα έχει βάλει και με την ποίηση για να την αποδομήσει. Για παράδειγμα, μια μελέτη χρησιμοποίησε 13 εθελοντές, καθηγητές και σπουδαστές στο τμήμα αγγλικής φιλολογίας, και τους έβαλε να διαβάσουν ετερόκλητα πράγματα: ένα άχαρο τεχνικό εγχειρίδιο, αποσπάσματα από μυθιστορήματα, σονέτα, καθώς και το αγαπημένο τους ποίημα. Οι ερευνητές παρακολουθούσαν την εγκεφαλική λειτουργία με fMRI. Όλα τα κείμενα ενεργοποιούσαν περιοχές που σχετίζονται με την ανάγνωση, αλλά στα συναισθηματικά φορτισμένα κείμενα «ανάβανε» και άλλες περιοχές, αντίστοιχες με εκείνες που διεγείρονται όταν ακούμε μουσική και μας πιάνει ανατριχίλα. Όμως η ποίηση ερέθιζε ειδικότερα περιοχές στον έσω κροταφικό λοβό και στον οπίσθιο φλοιό της έλικας του προσαγωγίου, εντοπίσεις που έχουν συνδεθεί και με την ενδοσκόπηση. Μια άλλη μελέτη μέτρησε πόσες φορές εθελοντές εμφανίζουν ανόρθωση τριχών ακούγοντας ένα ποίημα. Αν το ερευνητικό θέμα σας προκαλεί θυμηδία, θα πρέπει να απολογηθώ ότι στην επιστήμη συχνά ασχολούμαστε με όλων των ειδών τις τρίχες. Μάλιστα επιστήμονες παντοειδώς Τριχολόγοι απολαμβάνουν μεγάλης αναγνώρισης, τόσο ακαδημαϊκής όσο και ─ ειδικά στις σκοτεινές μέρες της πανδημίας ─ ευρύτερα τηλεοπτικής.