Ιουλία Τολιά, Ποιήματα
23Ιαν
*
Και συχνά φαντάζομαι
τι μπορεί να συμβαίνει
πίσω από ένα κλειστό παράθυρο.
Πόσο μικρή είναι η απόσταση
που μας χωρίζει απ’ το παράδοξο.
Μερικά επαγγέλματα με γοήτευσαν τόσο,
που νομίζω πως τα έχω ασκήσει.
Κι όταν με ρωτούν με τι ασχολούμαι,
απαντώ με άνεση: Κουρδιστής πιάνων.
Ενίοτε,
από περιέργεια ή ενοχή,
μπαίνω στη θέση των άλλων
και κοιτάζω τον κόσμο.
Συνακόλουθα,
όλο και χάνω το πρόσωπό μου.
Στη θέση του
ψηλαφώ ένα είδωλο προσώπου
πάνω σε επιφάνεια νερού
που αέναα ρέει.
Αφήστε ένα σχόλιο






