Άρχισε να ξύνεται μέσα στη νύχτα, σα να πετάριζαν χίλια κουνούπια πάνω απ’ το δέρμα του, αποχύνοντας χυμούς τσουκνίδας στους πόρους του. Γρήγορα γέμισε πληγές, πόσο να αντέξει το δέρμα την τόση μανία, κι όπως στριφογύριζε στο κρεβάτι, το αίμα του άφηνε ίχνη στο σεντόνι. Όταν ξύπνησε αποκαμωμένος από την ταλαιπωρία, το τσούξιμο και την αιμορραγία, ένιωθε ότι είχε κάνει το σωστό. Πήρε το σεντόνι του και το κρέμασε στο πίνακα ανοικοινώσεων δίπλα από το ψυγείο. Η τέχνη θέλει θυσίες, μουρμούρισε, παρατηρώντας το έργο του γιομάτος περηφάνια. Ήταν το δίχως άλλο αριστούργημα, καμωμένο από αληθινά νύχια και αληθινό πόνο. Κι άνοιξε την πόρτα να βρει πιστούς για να γίνει θεός.