Σκιές της Αθήνας

Οι σκέψεις σου, τα όνειρα, ο ήχος μιας σειρήνας
Ειν’ όλα αυτά που κρύφτηκαν στη λόχμη της Αθήνας
Κι αφήνονται τα θέλω σου σα στέγες ρημαγμένες
Πάνω σε μέρες πού ‘ρχονται και φεύγουν τρομαγμένες.

Σε πότισε το βλέμμα τους συνήθειες της πιάτσας
Στεγνώνεις με τα ρούχα σου στο σύρμα της ταράτσας
Και η στιγμή που πέρασε και πηρέ τ άγγιγμά του
Κυλάει μες τις φλέβες σου μια νύχτα του Σαββάτου

Σ’ ένα κουτάλι γέμισες με σκόνη τις αγάπες
Και απ’ τη φλόγα έλιωσες γεμάτη οφθαλμαπάτες
Και το κορίτσι που φύγε να έβρει την χαρά του
Κυλάει μες τις φλέβες σου τη νύχτα του Σαββάτου

************

Κίτρινα γιλέκα

Γιλέκα κίτρινα στη πόλη του φωτός
Στιγμή που η σφύρα ακουμπάει στο αμόνι
Στάζουν τα μέταλλά στα πόδια τους εμπρός,
Πυρακτωμένα ˙
Μα η τηλεόραση δε κλείνει στο σαλόνι

Μήνυμα στέλνουν σε μπουκάλια με στουπιά
Σβήνουν τη λάμψη στις βιτρίνες των εκπτώσεων
Κονκισταδόρες τους χαϊδεύουν τα μαλλιά,
Νύχια βαμμένα ˙
Περιοδικά αθλητικών και δεξιώσεων.

Στήνουν στους κάδους οδοφράγματα φωτιάς
Μοιάζουν σινιάλα από φάρο αρχαίου κόσμου
Στέκονται κει, μονολογούνε “libertas”,
Κιτρινισμένα ˙
Τίτλοι ειδήσεων προς κατανάλωση του κόσμου