Νέοι Ποιητές

Στέφη Θεοδότου, «Προδοσία»

Βίαιοι κρότοι μού χάλασαν τον ύπνο
λες και σειόταν όλη η γη
άκουγα τον παλμό της με βεβαιότητα
μπαμ μπουμ

Βγήκα στο μπαλκόνι
Κομμάτια του πυρήνα της ξεπεταγόταν στον ουρανό
δέσμες φωτός έσκαγαν παντού
Κοσμοϊστορικό γεγονός
φαινόταν σαν γιορτή κι όμως…
έμοιαζε με πόλεμο

Τ’ αδέσποτα
είχαν καταχωνιαστεί κάτω απ’ τα όποια
παλιοαντικείμενα του δρόμου
Κατέβηκα τρέχοντας να κάνω συντροφιά
στη μαυρούλα της γωνίας∙ η καημένη
το ‘χει πάρει βαρέως
τρομάζει και με τον παραμικρό ψίθυρο
μετά την τρομοκρατία
της συμμορίας των γάτων της γειτονιάς

Διαβάστε περισσότερα