Ακαδημία Ποιείν

Ιωάννης Παναγιωτόπουλος, Ποιήματα

ΜΙΑ ΖΩΓΡΑΦΙΑ

Πινελιές διάσπαρτες ο κόσμος
φως
ήχοι
μυρωδιές
γεύσεις
ψηλαφίσματα
παντού και όλα διάχυτα
λάμψεις με γκρίζα χρώματα
ψίθυροι που γίνονται κραυγές
ευωδιές που κρύβουν δυσοσμίες
γλυκόπικρες γουλιές
χάδια και μαλώματα!
Δρόμος ατελείωτος η ζωή
διαβάτες οι στιγμές
κι όσες δεν ξεθωριάζουν
γίνονται ηχώ
μυρίζουν άνοιξη
με νέκταρ μεθυσμένες
βελούδινα διαβαίνουν!
Βήμα που ξεγελά τον χρόνο
ανάμνηση με ανεξίτηλη μπογιά
ποιητή – ζωγράφου ή θεού!
Μελάνι μαύρο σε δυο μάτια
νότα θεϊκή σε χείλη κόκκινα
Απρίλη άρωμα σε ανθισμένο σώμα
αρμύρα έρωτα στο κύμα της ψυχής
άγγιγμα διάφανο στα φυλλοκάρδια.
Μια ζωγραφιά
«Η ζωή μας τρέχει!»
αισθήσεις κι αναμνήσεις
και η ομορφιά μια πινελιά
ποιητή – ζωγράφου ή θεού!

Διαβάστε περισσότερα