Νέοι Ποιητές

Κωνσταντίνος Τσίγκας, Ποιήματα

Νόματα

Ο Μάλτας τέκνον ήτο μικροσκοπικόν.
Κορίτσ’ εθέλανε τη μπούνε Κορασόνα
-σπανικά καρδιά προδότρα ΟΛΒΟΥ ζεύγους-
α και είχανε ναλλακτικές σα Μεσμεράλντα
-έκδηλη επεθυμιά των τη προκαθορίσουνε Πανδώρα.

Τέλει βλέπων αρρενιά μορφή ντο λένε Ντάριο
-δαύτος που τολμά!- κι αλλάζουνε μετά
γυρνώντας χαριτωμενιά να μη ντο κοροδεύουν.
«Ανεπίκαιρο φρικιό» τσου βάλλουν αι γιαγιαί
εις βάπτιση νοθειά ΕΝ παρευρίσκονται!

«Μανούλα μου Μαμά μω τι με καθαιράς;»
γυνή και μελουζίνη άψευστης πονά μορφιάς.
Ιντελιγκέντσια γρα της αποκρίθη με μιά:
«Λου (τουαλέτα αγγλικά) σε βάπτισα μα
γέγινες πια νύφη προς κάλλος αποκλίνουσα.»

Γαρέφω μας Κυρά επικυρά μονάχα γάμου σκαριφήματα
επίκληση στο Νομπουνάγκα (γιάπωνας προδόθη)
περιλούζει τους μ’ ενόχια με τυψιά ταψιά χαλβά
στερώντας συν αγάπη μητρική προμητρική
τ’ ανεπιτήδευτα «λειψά» σοβώντας εκθρονίσουν την:

Μαντάμ γιατίς εσπρώξατε μοναχοκόρη κόρη
κουβαλούσα άκορες αμφότερες καταστραφείτε;
Ποιαν υπόληψη καταδυνάστευσε Ρεγκίνα ατεκνία
θυμηθεί πως σώνει εντροπών βδελύγματα;
Μετάνοιωσες μιας τώρα χρήζεις πρωτοσελιδούχα;

Σκουρύνανε πανιδωμένα μάτια εθελότυφλα οκνά
υπερασπίζοντας θερμά δολοφονιά οικογενειά
κ’ εγένετο πανωλεθριά ουρανοξύστες ψέγουνε χωριά
κλειδαμπαρώνοντας σελίδα μοναξιά ες ιστοριά
αδιάβαστη παλαιωμένη σύγχρονα κατακριμένη.

*Εδά υπερτονίσω εμπειριά ημών μεταφραστών
τση φόνισσας μεν λαϊκιάς ΟΥΚ συμμερίζεται
περιφρονιάς μεγαλουπόλεως περήφανη στριγκλιά.
Εκόντες άκοντες απλώς υποδεχούμενοι γεγονότα
διατεθήκαμε αποδώσουμε πιστή ερμήνεια.

Διαβάστε περισσότερα