Συμπληγάδες

Ανάμεσα στις
συμπληγάδες του
πρέπει και του
θέλω, αρμενίζω.

Με θάλασσα
φουρτουνιασμένη
να λυσσομανά.

Με αντάρα και
βροχή, ο ουρανός
αστράφτει ολόγυρα μου.

Οι τύψεις
ουρλιάζουν για
τα θέλω μου.

Και το πρέπει
ξεπροβάλλει
σαν βράχος κοφτερός
μπροστά μου.

Όμως δεν έφταιγα
εγώ. Απλά είχε
σπάσει το πηδάλιο.

Και το κορμί
και ο νους θα
έπεφταν σέ λάθος.