ΣΚΙΣΜΕΝΟΣ ΧΑΡΤΗΣ
Κατά λάθος, κάποτε,
έσκισε στη μέση έναν χάρτη.
Τον ξανακόλλησε, αλλά στραβά.
Τώρα όλοι οι δρόμοι κατέληγαν στο νερό.
Υπήρχαν βουνά
δίπλα ακριβώς στην πόλη της.
Δεν θα’ταν όμορφο
να’ταν κι αληθινό;
Θα έσκιζα έναν χάρτη
στο πλάϊ σου να βρεθώ.
****
ΚΑΙΓΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΠΑΛΙΟ ΧΡΟΝΟ
Τα γράμματα εξαφανίζονται σε δευτερόλεπτα.
Σημειώματα φίλων περασμένα στο πόμολο,
διαφανές κόκκινο χαρτί,
λαμπαδιάζουν σαν φτερά νυχτοπεταλούδας,
ενώνονται με τον αέρα.
Τόσα πολλά κάθε χρονιά είναι εύφλεκτα,
λίστες με ψώνια, μισογραμμένα ποιήματα.
Πορτοκαλί στροβιλιζόμενη φλόγα των ημερών,
τόσα λίγα είναι πέτρα.
Όπου υπήρχε κάτι και ξαφνικά έσβησε,
μια απουσία φωνάζει, γιορτάζει, αφήνει ένα κενό.
Ξεκινάω ξανά με τα μικρότερα.
Γρήγορος χορός, ανακατεύεται κάθε φευγιό κι απώλεια,
μόνο τα πράγματα που δεν έκανα
τριζοβολούν κι αφού η φλόγα έχει σβήσει.
