Τρείς μάνες
Χρόνια τώρα μια φορά την εβδομάδα
άναβε ένα κεράκι στη Μεγαλόχαρη
και μετά πήγαινε τον τυφλό της γιο στον οίκο ανοχής
και τον περίμενε απέξω να τελειώσει
αδιαφορώντας για τ’ αυτοκίνητα και τους περαστικούς
που πια την είχαν συνηθίσει.
Το βλέμμα τους δεν ήταν πια
συγκαταβατικό ή ειρωνικό ή επιτιμητικό
αλλά αδιάφορο, μειλίχιο ή ακόμα και με πόθο
πόθο για την ηδονή που ο γιος της γεύονταν
πόθο κι αυτοί μια τέτοια μάνα να ’χαν·
κι όταν το παιδί της έβγαινε με το λαμπερό χορτάτο του χαμόγελο
η Παναγιά η Γλυκοφιλούσα φορώντας τη ρόμπα της
το κρατούσε απ’ το χέρι και της το ξεπροβόδιζε.
*
Ανδρομάχη λυόμενη
Ο Έκτορας κι ο Αστυάνακτας σκοτώθηκαν
κι ο Πρίαμος κι η Εκάβη
κι εγώ είμαι εδώ στη Φθία πια
γυναίκα και σύγκλινη του Νεοπτόλεμου
του Νεοπτόλεμου που έσφαξε τ’ αδέρφια μου
του γιου αυτού που αφάνισε τον άντρα μου
κι έχω και γιο μαζί του
κι εξίσου τα μπορώ
τον Έκτορα και την Τροία να νοσταλγώ και να μοιρολογώ
τον Αχιλλέα να τιμώ και να σέβομαι
και ν’ αγκαλιάζω με στοργή τον άντρα και τον γιο μου.
Τους θεούς ευχαριστώ
που έμαθα πια πως να πονώ και ν’ αγαπώ αντικειμενικά.
*
Το βάζο
Χρόνια είχε πάνω στο γραφείο του ένα βάζο με διάφορα αποξηραμένα
λουλούδια που ο ίδιος είχε μαζέψει,
πολλά χρόνια το βάζο στο γραφείο του
το αγαπημένο βάζο στο αγαπημένο γραφείο.
Τις τελευταίες μόνο μέρες παρατήρησε
ότι το βάζο έκανε έναν εκνευριστικό κραδασμό
κάθε φορά που ακουμπούσε τα χέρια του πάνω στο γραφείο·
αυτό το αντιλήφθηκε τις τελευταίες μόνο μέρες,
τον ανυπόφορο επίμονο κραδασμό,
όλα τα προηγούμενα πολλά χρόνια;
*
Σαββατιάτικος καφές
Ήπιαμε όλη η παρέα τον καθιερωμένο μας σαββατιάτικο καφέ
και συζητήσαμε για τις επικείμενες εκλογές
για τα παιδιά μας και για γυναίκες
μικροκομπάσαμε για τις μικρονίκες μας της εβδομάδας
μετριάσαμε τις μικροψυχίες μας,
δώσαμε προσοχή ή και αδιαφορήσαμε διακριτικά στα λεγόμενα των άλλων
κι ανανεώσαμε το ραντεβού μας για το επόμενο Σάββατο
το οποίο όμως δεν ήρθε.
Πέθανες αδόκητα δύο μέρες μετά
δίχως ποτέ να μπούμε έφιπποι σε πόλη
αρματωμένοι νικητές
να διαγουμίσουμε,
δίχως αποχαιρετισμό,
με μόνο το ακόρεστο της τελευταίας της φοράς.
*********************************
Ο Στέλιος Μανουσέλης γεννήθηκε το 1966 στη Σητεία. Σπούδασε Φυσική Αγωγή στο ΕΚΠΑ και Ιστορία σε πτυχιακό και μεταπτυχιακό επίπεδο στο πανεπιστήμιο Κρήτης. Κατοικεί στη Λεμεσό.
