Σιγαρέτο
Εγώ ειμί το σιγαρέτο
της απόλαυσης καμάρι
και της λύπης κολλητάρι.
Απόλαυση σαν δίδω στον κοσμάκι
με κατηγορούν
πως τους δίδω και φαρμάκι!
Μα τι είδους βλαξ λέγει τέτοιες ανοησίες!
Θαρρεί πως απόλαυση θα λάβει,
δίχως την ζωή του να πικράνει;
Άλλωστε… τι νόημα θα είχε η ευτυχία
δίχως την δυστυχία;
Ούτε που θα το διέκρινα…
Μάλιστα με κατηγορούν πλέον
ότι απειλώ να τους σκοτώσω
και ζητούν την ύπαρξή μου ν’ ακυρώσω!
Λέγουν ότι…
μολύνω το περιβάλλον και
δεν ξέρω κι εγώ τι άλλον…
Λοιπόν! Προτείνω τους ανθρώπους ν’ ακυρώσω
που τόσο την ίδια την ζωή έχουν μολύνει
ώστε δεν θα τους αντέχει ούτε και ‘κείνη.
Εγώ ειμί το σιγαρέτο,
ο αριθμητής και ο παρονομαστής σου
και δεν προβλέπω να ζεις, αν με βγάλεις απ’ την ζωή σου.
************
Αιώνιος Παράδεισος
Ας υποθέσουμε ότι εισήλθες…
Φαντάσου… την εξαιρετική πρώτη ‘βδομάδα.
Φαντάσου… το φοβερό δεύτερο έτος.
Φαντάσου… την ευχάριστη τέταρτη δεκαετία.
Φαντάσου… τον έστω καλό όγδοο αιώνα.
Τώρα φαντάσου… την έναρξη της πληκτικής πρώτης χιλιετίας
-κι έχουμε ακόμα δρόμο, ατέλειωτο σα βάσανο.
Φαντάσου… ότι έχασες το μέτρημα.
Τώρα φαντάσου… ένα διάφανο κενό μ’ άπλετο τίποτα.
Φαντάσου… Ξεχάστηκα,
πλέον δεν μπορείς ούτε να φανταστείς.
