ΝΥΧΤΕΡΙΝΟ

Αποδιώχνω τον ύπνο σα να ’ναι αρρώστια.
Χτίζω την αντίστασή μου
Τον αναβάλλω όσο μπορώ
Κάθε νύχτα, σα δρομέας

Που περικόπτει το χρόνο του.
Διατρέχω τις σελίδες των βιβλίων
Περπατώ μέσα από ταινίες
Γράφω σα να τρέχω κατοστάρι.

Είμαι της νύχτας πλάσμα
Βρίσκομαι εδώ για να εξαπατώ το χρόνο.
Μπορείτε να δείτε το χρόνο και την εξάντληση
Να πληρώνονται από το πρόσωπό μου.

Το καϋμένο μου πρόσωπο κουβαλά σακούλες
Σαν αποσκευές ζωής
Και ρυτίδες σα γραφές
Σε αρχαίο βιβλίο.

Σε πενήντα χρόνια
‘Υπνος μου θα ’ναι ο θάνατος
Θα φύγω όπως όλοι
Έχοντας, όμως, προηγουμένως παίξει

Όλα τα παιχνίδια και όλους τους ρόλους.

ΕΠΕΙΔΗ

Επειδή υποδύθηκα έναν ιππότη
Στην οθόνη
Επειδή έβγαλα ένα εκατομμύριο δολλάρια
Επειδή ήμουν όμορφος
Επειδή είχα ωραίο αμάξι
Φαίνεται πως τα κορίτσια με συμπάθησαν.

Ουδέποτε τα γνώρισα, όμως
Μόνον άκουγα γι’ αυτά.
Γνώρισα μόνον όσους με μισούσαν
Κι ήταν πολλοί, πάρα πολλοί.
Ήταν εύκολο να ξεχάσω όσους άκουγα ότι με συμπαθούσαν
Κι ήταν, διάολε, όλοι δεκατετράχρονα.

Απόμεινα στο καβούκι μου διαβάζοντας
Είδα ένα εκατομμύριο ταινίες δύο φορές
Μα δεν τις κατάλαβα καλύτερα.
Επειδή, όμως, υποδύθηκα έναν Ιππότη
Επειδή ήμουν όμορφος

Έφτιαξα αυτή τη ζωή για μένα.

Χρόνια μετά, έκανα τον απολογισμό μου
Βλέποντας τον εαυτό μου στις παλιές ταινίες
Και τον μίσησα.

Είναι, όμως, αυτός που θ’ απομείνει όταν πεθάνω.