Η Σιωπή του Φεγγαριού
Βιωμένη ανάσα φλογερή
κάποιο πρωινό τ’ Απρίλη
κόσμος σούρνεται στο πλακόστρωτο,
χτυπάνε οι καμπάνες τ’ Αγίου
και ΄γω τα μάτια
λυγίζω στη βροχήγια να κλάψω·
Στοχάζεται η Σιωπή του Φεγγαριού
αντηχώνταςστην άβυσσοτης θεϊκής δημιουργίας
κάθε της μικρή μελαγχολία,
καθώς μικροσκοπικά γαλήνια
χάνεται μέσα στο σκοτάδι
των ταπεινών μας λόγων.
`
*
Επιούσιος Διάλογος
Πάνω στις λέξεις
το κτύπημα του ήχου
βαθύ στη σιωπή.
–Θα ξημερώσει απόψε
στην καρδιάτου
μισοφέγγαρο;
–Τη νύχτα ν’ ακούς
στη βροχή τα βήματα·
λ έ ξ ε ι ς π ο υ φ τ ά ν ο υ ν.
`
*
Νάμα
Ο κόσμος σέρνεται γελώντας
στα ανύπαρκτα του λόγια-
κραδαίνοντας μονάχα στον χυλό του
την μοναξιά μιας προδομένη έλξης
φωτιά μας καίει τα σαββατόβραδα
πάνω στις αιχμηρές μας λέξεις
σωπαίνουμε ανίδεοι κοιτώντας
τονχρόνο που σκωπτικά μας φεύγει.
`
*
Κωπηλάτες
Στην ισχνή οπτασία
Κοντοστέκομαι αλώβητος
Κωπηλάτες-
Ιχνηλατούν την πορεία προς τη διάβρωση
Έτοιμοι να υποστούν,
Τη φυσική καταστροφή των ονείρων·
Τα δάκτυλά γυρίζουν στον τόπο της σιγής
Σκάβουν τον θάνατο,
Μια τυμβωρυχία είναι η ποίηση.
`
*
Εγκλεισμός
Ο εγκλεισμός μου,
Είναι η στοργή της στερημένης σου μάνας
Η παιδική σου ηδονή
Το σκοτεινό σημείο της ύπαρξης
Η επαφή με τον Θεό.
Η αρρώστια-
που δεν τη γιάτρεψες πότε.
