`
ΚΑΠΟΙΟΙ ΚΥΡΙΟΙ
Κάποιοι κύριοι διεκδικούν αίμα.
Αυτό είναι σοβαρό.
Σας επιτρέψαμε την ωραιότητα των σωθικών μας
Τί άλλο θέλετε;
Αν λησμονούσατε το αίμα, δε θα ήμασταν.
Αν θέλετε κι άλλο, πρώτα να γίνετε…
`
*
ΕΥΚΟΛΙΑ
Θα κόβαμε τους ώμους μας
και θα πουλούσαμε τα στήθη μας
για δυο ρίζες τριανταφυλλιές στη θέση τους
αλλά σεβόμαστε ακόμα
τη συνταρακτική
παιδική μας μελαγχολία
Κόβαμε τα πάντα τόσο εύκολα κάποτε
Που πια δε ριζώνει τίποτα.
`
*
ΣΚΟΠΟΣ
Καμία Αφροδίτη
Δεν ερωτοτροπούσε χωρίς δόλο
Καμία Περσεφόνη
Δεν άνθισε ακούσια
Καμία Δηιάνειρα
Δεν φίλησε κενταύρους άθελά της
και προπαντός η Καλυψώ
εκείνη γνώριζε από διαδικασίες.
Μην αμφιβάλλετε.
Είστε μυθολογία
Διότι είμαστε υπαρκτές.
`
*
ΑΠΑΛΟΤΗΤΑ
Για να απαλύνω εγώ
Πρέπει να απλώσω τις αντιθέσεις μου
Όπως απλώνω τα μαλλιά μου στο μαξιλάρι
Και να ρισκάρω την ειρωνία μου
Αλλιώς φανταστήκαμε την κόλαση
Για άλλες λέξεις ανατριχιάσαμε
Και άλλες μας έκαναν τελικά γενναίες
Ελάτε και χαϊδέψτε μας
εκεί που δε μυρίζει η μνήμη
και φανταστείτε εσείς για \’μας
Ας ξεκουράσουμε λίγο την προσωπική μας απαλότητά.
`
*
Κι αν γίνομαι διάπλατη καμια φορά
Είναι που μʼ εξαντλεί η ψυχραιμία του κόσμου
Κι ο εαυτός μου όταν σκέφτεται φιλολογικά
Πολύ προσεκτική, συγκαλυμμένη διαμαρτυρία, με μπερδεμένα, ίσως και λάθος, κατά την γνώμη μου, μηνύματα. Η αστική ευγένεια, οι αναστολές, υποτάσσουν την έκφραση! Δώσε τόνο σε αυτό που θέλεις να πείς. Βάρα τη γροθιά σου!
Μην διστάζεις, να καταγγείλεις αυτό που υφίστανται οι γυναίκες, και που γυρνά μπούμερανγκ σ΄ εμάς τους άνδρες. Η ιστορία, μέχρι σήμερα, καταδεικνύει, ότι το φύλο στο οποίο αναφέρεσαι,επιτρέπει!
Σωστά το διατυπώνεις! Επιτρέπει! Δηλαδή μας κάνει την χάρη, χωρίς αυτό να μετέχει.
Επιτρέπει, παραχωρεί, ποτέ δεν μετέχει, και όταν νομίζουμε(τι αφελείς)! πως μετέχει, προσποιείται! γιατί, κάτι άλλο θέλει, να πετύχει, ή γιατί, δωροδοκούμενο από το αρσενικό φύλο, αισθάνεται την υποχρέωση, να προσποιηθεί.
Εάν πεις δε, για εκείνες που ανήκουν στον χώρο του πνεύματος-της τέχνης(πλην ελαχίστων εξαιρέσεων), δεν θέλουν, ούτε να αγγιχθούν, αλλά, ούτε και να κοιταχθούν από τους άνδρες!
Θα καταγγείλω, αφού δεν το κάνεις εσύ, ότι το φύλο αυτό, βιάζεται με ωμή βία, από το μυϊκά υπέρτερο αρσενικό φύλο, αλλά πολλές φορές, βιάζεται, εθελουσίως, δωροδοκούμενο από αυτό.
Και το πιο σημαντικό, είναι, ότι το φύλο αυτό, υφίσταται εκτομή, παιδιόθεν, από την αγωγή, που
η αντιερωτική-εμπορευματική κοινωνία επιβάλλει.
Σκέψου το ξανά! Διαπραγματεύεσαι με αυτούς τους κυρίους, να τους δώσεις κι άλλο αίμα; Κι’ άλλο; Απ’ όσο διαγούμησαν! Αντί να τους πάρεις το αίμα, και το αίμα σου πίσω;
Αδάμαστη Νεκρά θάλασσα
ιχνογραφείς στα σκέλη.
Φεύ της ηδύτητος!
συμπόνοια στους στραγγαλισμούς,
οργή στη ζωή αξίζεις!
της Βούλας Παπαστεργίου
από Ζιάκα Γρεβενών(ανταρτομάννα)!
Εμένα προσωπικά η επιζητηση ενός αγγιγματος είναι σαν φραγμός.
Χάιδεψε με
Ακουμπαμε
Άγγιξε με
Μία άλλη Αφροδιτη
Κακά τα ψέματα δεν μπόρεσα να καταλάβω τις γυναίκες ποτέ.Θα μου πεις εσύ τι είσαι;
Δεν αποφάσισα ακόμη.
Παιδί θα έλεγα.
Δεν είναι αυτό που φαντάζεσαι.
Ποιος αγώνας;
Σκέφτηκα δεν έχω ο όλοκληρωσει με γυναίκα.
Με πέρασαν για μισογυνη.
Όχι τις εκτιμαω ,τις αγαπάω.
Όχι δε τις γουσταρω ερωτικά.
Όχι,δεν είμαι ο άντρας .
Είμαι απλά σταθερή με μπάσα φωνη και ήρθαν όλες οι αγωνιστές και αγωνιστριες να με θηλικευσουν.
Όχι .
Δε λεω μία χαρά γούστα βγάζουν .
Αλλά δεν γουσταρω εγώ.
Έτσι το φιληδονο τέρας …
Ναι.Πουτανα.
Ταξιδεύει το συλογικο.
Πηγα στην πιάτσα μίλησα με τις πουτανες.
Γυρισα στο σπίτι κοιμήθηκα και συνήρθα.
Μία κουβεντουλα ειχαμε.
Όχι,δεν ρωτησα για τους νταβαδες.
Συμφωνω ,εγώ δε μπορώ να φανταστώ ένα κόσμο μόνο με γυναίκες.Χαζεβω.
Καίω φλάντζες.
Ειδικά άμα μου λένε το πρόγραμμα τους σαν συμβουλή για σταση ζωής .
Γερασα…
Καλα καταλαβες είμαι το κακεντρεχες ανάπηρο.
Ναι κυρίες μου με ενοχλείται στην αυτοεξυπηρετηση μου.
Ή αγάπη σας δίχως σύνορα .
Κική Ματέρη
Όμορφη ποίηση!
Απαλή με αιχμές. Ο αιώνιος αγώνας του θηλυκού με το αρσενικό, παρά και πέρα και μέσα στις κοινωνικο-πολιτικο-πολιτισμικές συνθήκες. Οι αγώνες και ο θυμός, εκατέρωθεν….. Ο έρωτας που αποζητά, που πληγώνει, που φοβάται την απώλεια του εαυτού και επιθυμεί τη λύτρωση….
“….Ποτέ δεν ενώνονται της φύσης οι δυνάμεις
μόνο συμμαχούν ή αντιπαλεύουν
Κι ο έρωτας Νάρκισσος
ειδάλλως καταστροφή στην τάξη των δαιμόνων.
Μόνο φίλα με άλλη μια φορά γλυκά να γείρω
Σαν λίμνη να στερέψω ήλπιζα
Σαν θάλασσα μονάχα να τρελαίνομαι μπορώ
κακιά και ήρεμη μαζί
ν’ αδιαφορώ τί παρασέρνεται στα σκούρα μου νερά
να προσκυνώ στις άκρες
κι αιώνια να ‘μαι αυτή η ίδια
που μαζεύει κατάρες κι ευλογίες” (Νύχτες Έρωτες Πόνοι)