*
Είμαι κακός και το γνωρίζετε όλοι σας.
Σταματήστε να με ζωγραφίζετε,
να χύνετε τις μπογιές και τα χρώματα,
ξεπλύνετε τα πινέλα και σκίστε
το τελάρο. Πετάξτε από πάνω μου
αυτόν το λευκό μανδύα του ποιητή.
Σταματήστε επιτέλους να με φωτογραφίζετε
και να ζητάτε συνεντεύξεις.
Ένας κακός ευτυχισμένος άνθρωπος, είμαι.
*
Soy malo y todos lo sabéis.
Paraos a pintarme,
verted las pinturas y los colores,
lavad los pinceles y hendir
el bastidor. Quitadme deencima
esta blanca capa de poeta.
Deteneos finalmente a fotografiarme
yapedircitas.
Soy un hombre malo a fortunado.
*
Ένας άντρας είναι ο ακέραιος αριθμός
που προκύπτει από τα σφάλματα που διέπραξε
μείον το συντελεστή της επιδιόρθωσής τους.
Η τέλεια εκδοχή μιας διαδοχικής περιπλάνησης.
Ένα εγχείρημα μίμησης από βιβλία ίσως.
Από κινηματόγραφο σίγουρα. Παραδείγματα
πατέρα ισόποσα με το αλκοόλ στο αίμα.
Μια θαμπή κηλίδα ασάφειας. Μια ψευδαίσθηση
ο άντρας στο μυαλό μιας γυναίκας. Ενός φίλου.
*
Un hombre es el número completo
que resulta de los errores que cometió
menos el coeficiente de sus correcciones.
La acepción perfecta de un extravío sucesivo.
Quizás un intento de imitación de los libros.
Del cine seguramente. Ejemplos
de padre con igual cantidad de alcohol en sangre.
Un lunar oscuro de falta de claridad. Algo ilusorio
el hombre nel cerebro de una mujer. De un amigo.
*
Δεν έσφαλα αρκετά. Έπρεπε να επιμείνω
λίγο περισσότερο, να επιδείξω μεγαλύτερη
επιμέλεια, εργατικότητα. Να επεξεργαστώ
το έμφυτο ταλέντο μου στην παρανομία,
τα κτυπήματα κάτω από τη μέση. Να εκ-
μεταλευτώ το χαμογελαστό μου πρόσωπο
να τους εξολοθρεύσω όλους κι όχι να λά-
βω αυτή τη μεταλαβιά της συγχώρεσης μετά.
Όχι, δεν αμάρτησα αρκετά, το παραδέχομαι.
*
No me equivoqué demasiado. Debía insistir
un poco más, mostrar un mayor
cuidado, laboriosidad. Retocar
mi natural talento para la ilegalidad,
los golpes por debajo de la cintura. Aprovechar
mi rostro risueño
para destruirlos a todos y no para tomar
después esta comunión de la absolución.
No, no pequé demasiado, lo acepto.
*
Το φως που εγκλωβίστηκε στον κήπο.
Όχι τόσο ένας κήπος, όσο η ιδέα του κήπου.
Περπατάω ξυπόλητος με ένα φλουτ στο χέρι.
Πράσινα σκοτάδια αποπνέουν τα ύστερα φύλλα,
το τριφύλλι στις πατούσες, ο αφρώδης οίνος
στο λαρύγγι μου, η γεύση από ένα φιλί,
πάλι το αγιόκλημα, οι φιλενάδες
λίγο πριν συγκλίνουν και γίνουν ένα
απόψε, με τα φιλήδονα σκοτάδια του ύπνου.
*
La luz que quedó enjaulada en el jardín.
No tanto un jardín como la idea de jardín.
Ando descalzo con una copa de champánen la mano.
Verdes sombras exhalan las últimas hojas,
el trébol en las plantas de los pies, el vino espumoso
en mi garganta, el sabor de un beso,
otra vez la madreselva, las amigas
poco antes de converger y hacerse una
esta noche, con las sombras sensuales del sueño.
ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
Η Εταιρεία Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης και οι εκδόσεις Ρώμη
Σας προσκαλούν
Την Τρίτη 28 Νοεμβρίου 2017 και ώρα 19.30
Στην παρουσίαση των Λογοτεχνικών περιοδικών
Ερατώ #01 και #02
Και της Ανθολογίας Σύγχρονης Ισπανικής Ποίησης 32 ποιητών της Ανδαλουσίας
ΕΙΣΗΓΗΤΑΙ
Ο Στέλιος Καραγιάννης, ποιητής-μεταφραστής-διδάκτωρ Φιλοσοφίας και Θεωρίας
της Λογοτεχνίας-Διευθυντής του περιοδικού Ερατώ, Διεθνής Επιθεώρηση Ποίησης και Ποιητικής
ΘΕΜΑ ΕΙΣΗΓΗΣΗΣ
«Η Ποίηση της εμπειρίας»
ΔΙΑΒΑΖΟΥΝ ΟΙ ΠΟΙΗΤΕΣ
Σωτήρης Παστάκας
Σταύρος Ζαφειρίου
Βαγγέλης Τασιόπουλος
Χλόη Κουτσουμπέλη
Πέτρος Γκολίτσης
ΣΥΝΤΟΝΙΖΕΙ Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΙΝΤΑΠΟΓΛΟΥ
Ηθοποιός-Εκδότης
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ
ΕΡΑΤΩ, ΤΕΥΧΟΣ 2, ΟΚΤΩΒΡΗΣ 2017
ΔΙΕΘΝΗΣ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ ΠΟΙΗΣΗΣ ΚΑΙ ΠΟΙΗΤΙΚΗΣ
ΞΕΝΗ ΠΟΙΗΣΗ
Κάνοντας έρωτα. Ένα ποίημα του Χόρχε Μπουκάι
Ισπανική ποίηση της γενιάς του ’70. Ποιήματα των Ενρίκε Μορόν, Αβελάρδο Λινάρες και Χοσέ Λουπιάνιεθ
Ισπανική ποίηση της γενιάς του ’80. Ποιήματα των Φερνάντο ντε Βιγένα και Αουρόρα Λούκε
Ισπανική ποίηση της γενιάς του ’90. Ποιήματα των Χοσέ Αντόνιο Μέσα Τορέ, Χοσέ Ριέντα και Λουίς Μουνιόθ
ΠΡΟΣΦΑΤΗ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΙΗΣΗ
Δύο ανέκδοτα ποιήματα του Νίκου Καββαδία
Η γενιά του ’70. Έντεκα ποιήματα του Σωτήρη Παστάκα
Ποίηση της γενιάς του ’80. Δέκα ποιήματα του Στέλιου Καραγιάννη
Η γενιά του 2000. Δέκα ποιήματα του Πέτρου Γκολίτση
ΔΟΚΙΜΙΟ
Νάσος Βαγενάς: Ο καβαφικός Μπόρχες
ΚΡΙΤΙΚΗ ΠΟΙΗΣΗΣ
Κριτική της Ευτυχίας-Αλεξάνδρας Λουκίδου για το βιβλίο Σκάζοντας Κρέας του Πέτρου Γκολίτση
Δεν είναι μάλλον το πιο σωστό μέρος να κάνω αυτό το σχόλιο, αφού παρουσιάζονται κυρίως τα ποιήματα του κ. Σωτήρη Παστάκα, αλλά διάβασα πως θα είχε δύο ανέκδοτα ποιήματα του Νίκου Καββαδία στο δεύτερο τεύχος του περιοδικού, όπως αναφέρεται και εδώ. Με ενδιέφερε αυτό. Το αγόρασα και διαπίστωσα πως κανένα από τα δύο ποιήματα δεν είναι ανέκδοτο. Ούτε καν αθησαύριστα είναι. Και το “Δάκρυ”, που είχε δημοσιευτεί αρχικά με τον τίτλο “Ο θάνατος της παιδούλας”, αλλά και το “Αγαπάω” (τα υπογράφει ως Πέτρος Βαλχάλας) έχουν δημοσιευτεί αρκετές φορές και τα βρίσκει κανείς εύκολα με μία απλή αναζήτηση στο ίντερνετ. Υπάρχουν και στην έκδοση με τα αθησαύριστα ποιήματα και διηγήματά του “Το ημερολόγιο ενός τιμονιέρη” (Άγρα, 2005), στην αναλυτική βιβλιογραφία του Ν.Κ από τον Κυρ. Ντελόπουλο (Ε.Λ.Ι.Α., 1983) και αλλού…
Για την ιστορία, οι πρώτες δημοσιεύσεις ήταν:
Αγαπάω: Περιοδικό της Μεγάλης Ελληνικής Εγκυκλοπαίδειας, του Παύλου Δρανδάκη, τχ. 173, 10 Μαρτίου 1929, σ.2.
Δάκρυ: Περιοδικό της Μεγάλης Ελληνικής Εγκυκλοπαίδειας, 29 Ιανουαρίου 1928, τχ. 115, σ2.
Πράγματι.Ανέκδοτα στα ισπανικά.Στα ελληνικά όχι.Δίκαι η παρέμβαση.Τα 2 ποιηματάκια του Κόλια είναι το δέντρο.Το δάσος είναι το υπόλοιπο περιοδικό..που στόχος του είναι να παρουσιάσει την καλύτερη ισπανόφωνη πρόσφατη ποίηση στα ελληνικά και την αντίστοιχη ελληνική στον ισπανόφωνο κόσμο..