ΚΥΛΙΟΜΕΝΕΣ ΠΕΤΡΕΣ
Καταστολή.
Με όλα τα επίγεια μέσα
πολύτροπα εκπορεύεται επισυναπτόμενη.
Με βία προσμετρείται το καλό μας
Με μάχες θολές και ήττες αιματηρές
σε όλους τους δρόμους τους γνωστούς
απάνω στα επιλεγμένα οδοστρώματα,
σε κοινή θέα χτυπούν αλύπητα με τα…
Κατάλληλα φάρμακα –
για ορθωμένους μα και κλινήρεις
τριγύρω σκόνη και χημικά.
Το αίμα κοσμεί διστακτικά τους πόρους των κορμιών.
Νεώτερα φάρμακα –
απώλεια συνείδησης, πτώση παλμού πριν απʼ το τέλος.
Τους χάνουμε, βιαστείτε.
Της φυσικής οι νόμοι να οριστούν μέσα απʼ τα χείλη μας.
Ας παύσουν πια τα κρόταλα τώρα.
Να σιγήσουν μες την ακινησία τους,
οι κυλιόμενες οι πέτρες της καταστολής.
ΟΙ ΣΤΑΥΛΟΙ
Επτά τηλεφωνήματα τους έφεραν εδώ στην εξοχή,
σε τούτον το στάβλο με τις επτά πόρτες.
Καθείς τους από μια εμπασιά στο σκοτεινό αχούρι
που έζεχνε κοπριά ανασκαλεμένη
Ο ένας τον άλλον εντόπισε.
Μουρμούρα κι αναστεναγμός.
Τα μάτια τους μικρότερα σαρώνουν τα μετόχια.
Πιάσαν απʼ άκρη το τσουβάλιασμα
βλαστημώντας τα απελπισμένα τους κουράγια.
Δεν υπήρχε άλλος τρόπος η κοπριά να μαζευτεί
παρά με μια βλαστήμα σύγκορμη κι αγάντα.
Σαν έπρεπε να κάνουνε διάλειμμα είδαν σιμά
έναν λεύτερο, έναν ευλογημένο.
Τα μέσα του διάφανα, φωτοβολούν αχνά
Κάποιος συμπέρανε πως σώθηκε ετούτος.
Πως πια δε θα αναγκάζεται μαζί του να τις κουβαλά
Τελειώνει σα τακτοποιεί τη σακιασμένη κοπριά,
Μακάριος βγαίνει στο φως κι απλώνει.
