«Είχα /τριάντα έξι εραστές/ συν ΦΠΑ»
(Α.Μερίνι)

Εγώ είμαι απλώς ένα κορίτσι

Είμαι τρελή για σένα, αγάπη μου
που πας και ξεσκαλίζεις
στα περασμένα μου
των λόγων μου τα σπασμένα εκείνα παιχνίδια.

Όλα στα χαρίζω
αν τα θες,
εγώ είμαι απλώς ένα κορίτσι
γεμάτο ποίηση
καισκεπασμένημε δάκρυα αλμυρά,
γυρεύω μόνο νʼ αποκοιμηθώ
στʼ ουρανού την έναστρη όχθη
και να γινώ αγέρι απαλό
με αγάπης τραγούδια για σένα.

(από τη συλλογή «Στην υγειά σου, Aγάπη μου!»)

∗∗∗

Μες στην αγκαλιά σου

Υπάρχει στον κόσμο ένας τόπος που χτυπά δυνατά η καρδιά
κι απομένεις χωρίς ανάσα από τη συγκίνηση που νιώθεις·
που σταματά ο χρόνος και ηλικίαδεν έχεις πια·
ο τόπος αυτός είναι μες στην αγκαλιά σου
εκεί που δεν γερνάει η καρδιά,
καθώς ποτέ δεν σταματά ο νους να ονειρεύεται…

Από εκεί να ξεφύγω δεν μπορώ
γιατί η φαντασία αντανακλά μαγικά τη ζεστασιά μας
κι όχι… ποτέ δε θα επιτρέψω να μπορέσω νʼ αρνηθώ
εκείνον που ξέρει από έρωτα να με κάνει
να πετάω

∗∗∗

Χάιδεψέ με, αγάπη μου,
καταπώς αγγίζει ο ήλιος
το απαλό μέτωπο της σελήνης.
Μην έρχεσαι κι εσύ και με σκοτίζεις
μʼ εκείνες τις ανόητες αναζητήσεις
στα ίχνη του Θεού.
Ο Θεός θα έρθει την αυγή
σαν θα ʼμαι μες στην αγκαλιά σου.


(από τη συλλογή «Στην υγειά σου, Aγάπη μου!»)


∗∗∗

Ντάμα Μπαστούνι

Σε περιμένωκαι κάθε μέρα
σβήνωλίγο λίγο τη φορά
κι έχω το πρόσωπό σου λησμονήσει.
Με ρωτούν αν η απελπισία μου
ισούται με τη δική σου απουσία
όχι, είναι κάτι παραπάνω:
μια χειρονομία άτρεπτου θανάτου
που δε νογάωνα σου χαρίσω.

(από τη συλλογή «Κλινική της εγκατάλειψης»)

∗∗∗

Όταν μιλούν οι ερωτευμένοι

Όταν μιλούν οι ερωτευμένοι
μέσα από τα δέντρα
και μέσα από χίλιους δρόμους δυστυχίας,
όταν αγκαλιάζουν τον κισσό
σαν να ʼτανε τραγούδι,
όταν βρίσκουν τη χάρη
στα ασύνταχτα τα στάχυα
και στους ψηλούς βλαστούς,
όταν στενάζουν οι εραστές
κύριοι είναι επί της γης
και είναι στο Θεό σιμά
καθώς οι άγιοι οι πιο συνεπαρμένοι.

Όταν οι ερωτευμένοι μιλούνε για θάνατο
μιλούνε για αιώνια ζωή
σε μια συνομιλία σε εκλεπτυσμένη εσπεράντο
γνωστή μόνο σʼ Αυτόν.
Ιερόσυλη είναι η γλώσσα τους,
αλλά φωνάζει την άπειρη χάρη
μιας μεγάλης συγχώρεσης.

(από τη συλλογή «Tρελή, τρελή, τρελή από αγάπη για σένα»)

∗∗∗

Τα σανδάλια

Ξέχασες τα σανδάλια σου αγάπη μου
τα σανδάλια του πόθου σου
τα βρήκε κάτω απʼ το κρεβάτι μου
ο θυρωρός μου
πηδώντας νύχτα καιρό
βρήκε τα σανδάλια σου·
έλα και πάρε τα σανδάλια σου αγάπη μου

τα σανδάλια από σανδαλόξυλο
τα σανδάλια από ξύλο βιβλικό
πέτα τα κατακέφαλα στον Κύριο
που την καρδιά μας χώρισε στα δυο.

(από τη συλλογή «Tρελή, τρελή, τρελή από αγάπη για σένα»)

∗∗∗

Λογισμέ, εγώ λόγια δεν έχω πια.
Όμως τι είσαι εσύ κατʼ ουσίαν;
Κάτι που άλλοτε δακρύζει
κι άλλοτε χαρίζει φως.
Λογισμέ, πού έχεις τις ρίζες σου;
Στην τρελή μου ψυχή
ή στην κατεστραμμένημου μήτρα;
Είσαι τόσο θρασύςπαμφάγος,
καταβροχθίζειςκάθε απόσταση·
έλα και πες μουνα στραφώ
όπωςστράφηκεκάποτε και ο Ορφέας
αντικρίζονταςτην Ευρυδίκη του,
κι έτσι να δύναμαι να σε χάσω
μέσαστο σπήλαιο της τρέλας.

(από τη συλλογή «Τα άγια χώματα»)

∗∗∗

Κλεισμένη σκόνη είναι οι στίχοι

Κλεισμένη σκόνη είναι οι στίχοι
από ένα βάσανό μου ερωτικό,
όμως έξω ο αγέρας είναι σωστός,
ασταθής και γλυκός κι ο ήλιος
σου μιλά για αγαπημένες υποσχέσεις,
έτσι όταν γράφω
σκύβωστη σκόνη το κεφάλι
και λαχταρώ τον άνεμο, τον ήλιο,
και το γυναικείο δέρμα μου
καταπάνω στο δέρμα το αντρικό.

(από τη συλλογή «Τα άγια χώματα»)

∗∗∗

Άναψα μια φωτιά

Άναψα μια φωτιά
στιςνύχτες μου με φεγγάρι
για να προσελκύσωτους επισκέπτες
καταπώς κάνουνε οι πόρνες
σε κάποιων δρόμων τις άκρες,
αλλά κανείς δεν σταμάτησενα ρίξει μια ματιά
και η φωτιά μου σβήστηκε.

(από τη συλλογή «Τα άγια χώματα»)

Σημείωση της μεταφράστριας:

Ποιήματα από τη συλλογή «Η σάρκα των αγγέλων» καθώς και πληροφορίες για την ΆλνταΜερίνι, μπορείτε να διαβάσετε στο http://www.poiein.gr/archives/27293

∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗

ALDA MERINI

Sonosolounafanciulla

Sono folle di te, amore
che vieni a rintracciare
nei miei trascorsi
questi giocattoli rotti delle mie parole.

Ti faccio dono di tutto
se vuoi,
tanto io sono solo una fanciulla
piena di poesia
e coperta di lacrime salate,
io voglio solo addormentarmi
sulla ripa del cielo stellato
e diventare un dolce vento
di canti dʼamore per te.

(da: “Alla tua salute, Amore mio!”)

∗∗∗

Tra le tue braccia

Cʼ è un posto nel mondo dove il cuore batte forte,
e rimani senza fiato per quanta emozione provi;
dove il tempo si ferma e non hai più lʼetà;
quel posto è tra le tue braccia in cui non invecchia il cuore,
mentre la mente non smette mai di sognare…

Da lì fuggir non potrò
poichè la fantasia dʼincanto risente il nostro calore
e non permetterò mai chʼio possa rinunciare
a chi dʼamor mi sa far volare.

∗∗∗

Accarezzami, amore,
ma come il sole
che tocca la dolce fronte della luna.
Non venirmi a molestare anche tu
con quelle sciocche ricerche
sulle tracce del divino.
Dio arriverà all’alba
se io sarò tra le tue braccia.

(da: “Alla tua salute, Amore mio!”)

∗∗∗

La dama di picche

Ti aspetto e ogni giorno
mi spengo poco per volta
e ho dimenticato il tuo volto.
Mi chiedono se la mia disperazione
sia pari alla tua assenza
no, è qualcosa di più:
è un gesto di morte fissa
che non ti so regalare.

(da: “Clinica dellʼ abbandono”)

∗∗∗

Quando gli innamorati si parlano

Quando gli innamorati si parlano
attraverso gli alberi
e attraverso mille strade infelici,
quando abbracciano l’edera
come se fosse un canto,
quando trovano la grazia
nelle spighe scomposte
e dagli alti rigogli,
quando gli amanti gemono
sono signori sulla terra
e sono vicini a Dio
come i santi più ebbri.

Quando gli innamorati parlano di morte
parlano di vita in eterno
in un colloquio di un fine esperanto
noto solo a Lui.
Il loro linguaggio è dissacratore,
ma chiama la grazia infinita
di un grande perdono.

(da: “Folle, folle, folle di Amore per te!”)

∗∗∗

I sandali

Hai dimenticato i sandali amore
i tuoi sandali di desiderio,
li ha trovati sotto il mio letto
il mio portiere
scopando notte tempo
ha trovato i tuoi sandali;
vieni a prendere i tuoi sandali amore

i sandali di legno di sandalo
i sandali di legno biblico
buttali in testa al Signore
che ci ha diviso il cuore.

(da: “Folle, folle, folle di Amore per te”)

∗∗∗

Pensiero,io non ho più parole.
Ma cosa sei tu in sostanza?
qualcosa che lacrima a volte,
e a volte dà luce.
Pensiero,dove hai le radici?
Nella mia anima folle
o nel mio grembo distrutto?
Sei così ardito vorace,
consumi ogni distanza;
dimmi che io mi ritorca
come ha già fatto Orfeo
guardando la sua Euridice,
e così possa perderti
nell’antro della follia.

(da: “La terra santa”)

∗∗∗

I versi sono polvere chiusa

I versi sono polvere chiusa
di un mio tormento d’amore,
ma fuori l’aria è corretta,
mutevole e dolce ed il sole
ti parla di care promesse,
così quando scrivo
chino il capo nella polvere
e anelo il vento, il sole,
e la mia pelle di donna
contro la pelle di un uomo.

(da: “La terra santa”)

∗∗∗

Ho acceso un falò

Ho acceso un falò
nelle mie notti di luna
per richiamare gli ospiti
come fanno le prostitute
ai bordi di certe strade,
ma nessuno si è fermato a guardare
e il mio falò si è spento.

(da “Laterrasanta”)