ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ ΤΣΙΚΑΝΟ ΛΟΓΟΤΕΧΝΊΑ
Η Τσικάνο λογοτεχνία γράφεται από τους Μεξικανοαμερικανούς στις Η.Π.Α. και χρονολογείται συνήθως από το τέλος του Μεξικανοαμερικανικού πολέμου (1846-1848), μετά τον οποίο το Μεξικό έχασε πάνω από τα μισά εδάφη του στις σημερινές νοτιοανατολικές Ηνωμένες Πολιτείες. Από τη μία στιγμή στην άλλη, εκατοντάδες χιλιάδες Μεξικάνοι μετατράπηκαν σε Αμερικανούς πολίτες. Με το πέρασμα του χρόνου, αυτοί οι Μεξικανοαμερικανοί ή Τσικάνος ανέπτυξαν έναν ιδιαίτερο πολιτισμό που δεν σχετιζόταν απόλυτα ούτε με τις ΗΠΑ ούτε με το Μεξικό. Η Τσικάνο κουλτούρα διαμορφώθηκε περαιτέρω με τη μεξικανική μετανάστευση στις ΗΠΑ τον 19ο, 20ο και 21ο αιώνα και βρήκε την έκφρασή της τόσο στην λογοτεχνία, όσο και σε άλλες μορφές τέχνης. Επίσης, συνδέθηκε με τις κοινωνικές και πολιτισμικές διεκδικήσεις του Τσικάνο κινήματος (δεκαετία 1960). Η Τσικάνο λογοτεχνία εστιάζει σε θέματα ταυτότητας, διακρίσεων, μετανάστευσης και συνόρων, καθώς και στην ιδιαιτερότητα της έκφρασης σε δύο γλώσσες. Γράφεται τόσο στα αγγλικά, όσο και στα ισπανικά, αλλά συχνά και σε ένα συνδυασμό των δύο αυτών γλωσσών, τα spanglish.
Η σύγχρονη Τσικάνο ποίηση γράφεται κυρίως στις νοτιοανατολικές ΗΠΑ (Τέξας, Νέο Μεξικό, Καλιφόρνια, Αριζόνα και Κολοράντο) και στις δύο γλώσσες (και στα spanglish), με πιο γνωστή στο βορειοαμερικανικό κοινό την αγγλόφωνη ποίηση.
Ένας από τους σημαντικότερους αντιπροσώπους της ποίησης αυτής είναι ο Αλμπέρτο Μπαλτάσαρ Ουρίστα Ερέδια (Alberto Baltazar Urista Heredia), γνωστός με το ψευδώνυμο Αλουρίστα (Alurista). Ο Αλουρίστα γεννήθηκε το 1947 στην Πόλη του Μεξικού και μετανάστευσε στις ΗΠΑ όταν ήταν έφηβος. Όταν στα τέλη της δεκαετίας του ʼ60 άρχισε να εκδίδει την ποίησή του, έγινε γνωστός για τις δεξιότητες του στα αγγλικά, τα ισπανικά, στις ιθαγενείς γλώσσες Μάγια και Νάουατλ, καθώς και για την ανάμιξη της στάνταρ και αργκό γλώσσας στα γραπτά του. Σπούδασε ψυχολογία στο San Diego State University και στη συνέχεια, έλαβε τον τίτλο του διδάκτορα από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια για τη διατριβή του πάνω στο έργο του Τσικάνο δικηγόρου, ποιητή και ακτιβιστή Oscar Zeta-Acosta. Και ο ίδιος ο Αλουρίστα ήταν μία από τις ηγετικές φιγούρες του Τσικάνο κινήματος, γνωστός για την υποστήριξή του στο κίνημα μέσω της ποίησής του. Έχει γράψει πολλά δοκίμια και κριτικές για το Τσικάνο κίνημα και έχει διδάξει σε διάφορα κολλέγια και πανεπιστήμια στην Καλιφόρνια, το Κολοράντο και το Τέξας.
Τα ποιήματα που ακολουθούν αποτελούν μέρος της ανθολογίας Τσικάνο ποιητών του Fernando García Núñez (Πανεπιστήμιο του Τέξας) που δημοσιεύτηκε στη συλλογή Υλικό Ανάγνωσης, Σειρά Μοντέρνα Ποίηση (Material de Lectura, Serie Poesía Moderna) του Εθνικού Αυτόνομου Πανεπιστημίου του Μεξικού το 2009.
(Διαθέσιμη στο διαδίκτυο: http://www.materialdelectura.unam.mx/index.php?option=com_content&task=view&id=101&Itemid=31 )
Από την ανθολογία αυτή επέλεξα να μεταφράσω τρία ποιήματα: «Paʼ dar un paso» («Για να κάνεις ένα βήμα»), «En el núcleo se pasea la mosca» («Στη συνοικία σεργιανίζει η μύγα») και «En el barrio» («Στη γειτονιά»). Κάθε ένα αποτελεί ένα διαφορετικό δείγμα γραφής του Αλουρίστα όσον αφορά την γλώσσα στην οποία εκφράζεται, γεγονός το οποίο επηρέασε τις μεταφραστικές επιλογές μου. Το πρώτο ποίημα, που είναι γραμμένο στα ισπανικά (με την εξαίρεση δύο λέξεων στα νάουατλ), μεταφράζεται στα ελληνικά˙ το δεύτερο, γραμμένο κατά βάση στα ισπανικά, με μερικούς στίχους στα αγγλικά, μεταφράζεται στα ελληνικά, εκτός από τους αγγλικούς στίχους που διατηρούνται ως έχουν˙ και το τρίτο, γραμμένο το μισό στα ισπανικά και το μισό στα αγγλικά, μεταφράζεται δύο φορές, με κάθε φορά να κυριαρχεί η μία ή η άλλη γλώσσα. Αυτές οι επιλογές μου οφείλονται στην επιθυμία να διατηρηθεί η ιδιαίτερη φωνή, αυτή η διγλωσσία της τσικάνο ποίησης που αποτελεί τόσο σημαντικό χαρακτηριστικό της.
EN EL BARRIO
en el barrio
—en las tardes de fuego
when the dusk prowls
en la calle desierta
pues los jefes y jefas
trabajan
—often late hours
after school
we play canicas
in the playground
abandoned and dark
sin luces
hasta la noche
we play canicas
until we grow
to make borlote
and walk the streets
con luces
paved —with buildings
altos como el fuego
—el que corre en mis venas
ΣΤΗ ΓΕΙΤΟΝΙΑ
στη γειτονιά
—τα φλεγόμενα απογεύματα
when the dusk prowls
στον έρημο δρόμο
καθώς οι πατεράδες και οι μανάδες
εργάζονται
—often late hours
after school
we play canicas
in the playground
abandoned and dark
χωρίς φώτα
μέχρι τη νύχτα
we play canicas
until we grow
to make borlote
and walk the streets
με φώτα
paved —with buildings
ψηλά όπως η φωτιά
—που κυλάει στις φλέβες μου
ΣΤΟ ΜΠΑΡΙΟ
en el barrio
—en las tardes de fuego
όταν το δειλινό περιφέρεται
en la calle desierta
pues los jefes y jefas
trabajan
—συχνά ως αργά
μετά το σχολείο
we play canicas
στην παιδική χαρά
παρατημένη και σκοτεινή
sin luces
hasta la noche
we play canicas
μέχρι να μεγαλώσουμε
to make borlote
και να περπατάμε σε δρόμους
con luces
ασφαλτοστρωμένους —με κτίρια
altos como el fuego
—el que corre en mis venas
όταν το δειλινό περιφέρεται
συχνά ως αργά/ μετά το σχολείο/ παίζουμε βώλους/ στην παιδική χαρά/ παρατημένη και σκοτεινή
παίζουμε βώλους/ μέχρι να μεγαλώσουμε/ για να κάνουμε φασαρίες/ και να περπατάμε σε δρόμους
ασφαλτοστρωμένους —με κτίρια
στη γειτονιά/ —τα φλεγόμενα απογεύματα
στον έρημο δρόμο/ καθώς οι πατεράδες και οι μανάδες/ εργάζονται
παίζουμε βώλους
χωρίς φώτα/ μέχρι τη νύχτα/ παίζουμε βώλους
για να κάνουμε φασαρίες
με φώτα
ψηλά όπως η φωτιά/ —που κυλάει στις φλέβες μου
EN EL NÚCLEO SE PASEA LA MOSCA
en el núcleo se pasea la mosca
—abejorros acechan su descuido
tomando el sol, tez pimienta ejercita sus alas
—el abejorro acecha
—el semáforo rojo ya perece
y la mosca reanuda su vuelo
el núcleo perpetúa el cielo
y milenios pasan
—aun el abejorro acecha
spoken dreams of light hindered
as the cork of the mind soaks
—in lakes of milk and pulcritude
it leaks and the beetle waits in ambush
mi Raza
su vuelo —tenue humo, pasión roca
agita sus alas
—protesta inocua
tenemos que volar
a las copas llegar
a nidos radicar
—en los árboles
es tarde (lloverá)
—tenemos que volar
en la fricción del viento
—la verdad encontrar
in autonomous flight to die
only after
yes die
but not today
mañana, porque hoy
hoy vibra mi carne
y mis huesos erguidos gritan
hoy estoy vivo
and for years
for centuries
—I was rotting
in fear
no more
I fly and risk a fall
—my hangar is my ghetto
el barrio donde vivo
el barrio donde muero
ΣΤΗ ΣΥΝΟΙΚΙΑ ΣΕΡΓΙΑΝΙΖΕΙ Η ΜΥΓΑ
στη συνοικία σεργιανίζει η μύγα
—μπάμπουρες καραδοκούν την απροσεξία της
καθώς λιάζονται, σκουρόχρωμη γυμνάζει τα φτερά της
—ο μπάμπουρας καραδοκεί
—το κόκκινο φανάρι σβήνει πια
και η μύγα ξαναρχίζει το πέταγμά της
η συνοικία διαιωνίζει τον ουρανό
και χιλιετίες περνούν
—ακόμα ο μπάμπουρας καραδοκεί
spoken dreams of light hindered
as the cork of the mind soaks
—in lakes of milk and pulcritude
it leaks and the beetle waits in ambush
η Φυλή μου
το πέταγμά της —λεπτός καπνός, πάθος κραταιό
τινάζει τα φτερά της
—ανώδυνη αντίρρηση
πρέπει να πετάξουμε
στις κορυφές να φτάσουμε
σε φωλιές να εγκατασταθούμε
—στα δέντρα
είναι αργά (θα βρέξει)
—πρέπει να πετάξουμε
στην τριβή του ανέμου
—την αλήθεια να βρούμε
in autonomous flight to die
only after
yes die
but not today
αύριο, γιατί σήμερα
σήμερα δονείται η σάρκα μου
και τα κόκαλά μου ορθωμένα κραυγάζουν
σήμερα είμαι ζωντανός
and for years
for centuries
—I was rotting
in fear
no more
I fly and risk a fall
—my hangar is my ghetto
η γειτονιά που ζω
η γειτονιά που πεθαίνω
ειπωμένα όνειρα εμποδισμένου φωτός/ καθώς ο φελλός του μυαλού μουσκεύει/ —σε λίμνες γάλακτος και απαράμιλλης ομορφιάς/ διαρρέει και το σκαθάρι ελλοχεύει
σε αυτόνομη πτήση να πεθάνουμε/ μόνο μετά/ ναι να πεθάνουμε/ όμως όχι σήμερα
PAʼ DAR UN PASO
paʼ dar un paso
el previo no se
olvida, se desplaza
en él se apoya
dialéctico caminar
continuo movimiento
mas el previo
paso
atrás se queda
y el próximo
se afirma
paʼ luego
éste
ser
negado
a su turno
por el paso
que sigue
y que
para desplazarse
en él se apoya
se afirma y se mueve
yollotl, yolteotl
corazón, corazón de luz
ascendiente espiral
ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΕΝΑ ΒΗΜΑ
για να κάνεις ένα βήμα
το προηγούμενο δεν
ξεχνιέται, μετατοπίζεται
σε αυτό βασίζεται
διαλεκτικό περπάτημα
συνεχής κίνηση, όμως
το προηγούμενο
βήμα
μένει πίσω
και το επόμενο
επικυρώνεται
ώστε μετά
αυτό
να ακυρωθεί
με τη σειρά του
από το βήμα
που ακολουθεί
και που
για να μετατοπιστεί
σε αυτό βασίζεται
επικυρώνεται και κινείται
yollotl , yolteotl
καρδιά, καρδιά από φως
πρόγονος σπειροειδής
Καρδιά στα νάουατλ (ιθαγενής γλώσσα του Μεξικού)
Θεϊκή καρδιά στα νάουατλ












To “mi Raza”, γνώμη μου είναι -κι απ’ αυτά που διαβάζω στην εισαγωγή- ίσως να έπρεπε να μεταφραστεί “η Ράτσα μου” [και όχι μόνο για την ας πούμε αργκό, αλλά και για το ζωικό βασίλειο που ανήκει κι ο άνθρωπος… αρχικά ή τελικά (;)]. Εξαιρετική ανάρτηση, ομολογώ δεν γνώριζα τίποτα για τους τσικάνος, αν κι έχω ακούσει τη λέξη. Άντε να αρχίζει να παίρνει τα πάνω του και πάλι το “Ποιείν”. Χαιρετώ με σχέδια… αυτοχειρίας. Φιλιά, Σωτήρη!
@Κώστας Ρεούσης
“..ομολογώ δεν γνώριζα τίποτα για τους τσικάνος,..”
ενα μικρο ….δωρακι για τον αγνοωντα ποιητη περι του Μεξικου καΙ των σχεσεων του με τις ΗΠΑ απο ενα πεζο αφώτιστο και φιλελληνα
The Tunnel of love. Love is the drug.
Ο συνοριακός σταθμός εισόδου στις ΗΠΑ, στην πόλη San Luis της Arizona έχει έξη λωρίδες κυκλοφορίας, ενώ της εξόδου προς το Μεξικό μόλις δυο. Πολλοί θέλουν να πάνε στην γη της επαγγελίας, αλλά λίγοι επιστρέφουν στην… κόλαση.
Η μικρή συνοριακή μεξικάνικη πόλη San Luis Rio Colorado απλώνεται σε 7 χιλιόμετρα παράλληλα με τα σύνορα Μεξικού-ΗΠΑ.
Δυτικά των δυο συνοριακών πόλεων απλώνεται η έρημος της Sonora και οι συνοριακοί φράκτες.Από την San Luis της Arizona φθάνεις μετά από 250 χιλιόμετρα περίπου στο San Diego,και από εκεί, μετά 200 χιλιόμετρα στο κέντρο του Los Angeles.
…………………………………………………………………………………
Για πολλούς λόγους , η πολιτεία της Sinaloa αποτελεί παραδειγματική περίπτωση μελέτης της διακίνησης ναρκωτικών στο Μεξικό. Από τα τέλη του δέκατου ένατου αιώνα, το όπιο που παράγεται ακολουθούσε την ίδια πορεία όπως ορισμένα άλλα γεωργικά προϊόντα που εξάγονται, μέσω της σιδηροδρομικής γραμμής του Ειρηνικού, στην Καλιφόρνια και την Αριζόνα. Τα μεξικανικά ναρκωτικά εξάγονταν από Κινέζους μετανάστες καθώς και από τοπικούς παραγωγούς και εμπόρους, κυρίως, αλλά όχι αποκλειστικά, δηλ. από τα βουνά της Badiraguato ( δημοτικό διαμέρισμα της πολιτείας Sinaloa ) τα εμπορεύματα τους μεταφέρονται στις συνοριακές πόλεις Nogales , Mexicali και Τιχουάνα.
[…..]
Εκείνοι που επέμεναν και ειδικεύτηκαν στην διακίνηση ναρκωτικών , εκείνοι που έγιναν επαγγελματίες , ήταν , τις περισσότερες φορές , οι άνθρωποι από τα γύρω βουνά, όπου ανθούν εκτάσεις παπαρούνας. Δημιούργησαν δυναστείες , μετέφεραν την τεχνογνωσία τους στις επόμενες γενεές και πέτυχαν την ίδρυση της μόνιμης πηγής παραγωγής ηγετών της διακίνησης ναρκωτικών που θα διαχειριστούν την επιχείρηση τους σε εθνικό επίπεδο. Σε μακροπρόθεσμη βάση , εμφανίζονται ως ένα είδος ολιγοπωλίου : Έχουν ηγηθεί των πιο σημαντικών ομάδων διακίνησης ναρκωτικών από την αρχή της απαγόρευσης , η δύναμη των ομάδων δεν έχει ακολουθήσει τους πολιτικούς κύκλους εκλογής τοπικού κυβερνήτη σε κάθε μία από τις 31 πολιτείες του Μεξικού με θητεία έξι ετών, και ποτέ δεν φαίνεται οι ίδιο να έχουν ενδιαφέρον για τη ανάμιξη τους με την πολιτική , όπως ο Pablo Escobar στην Κολομβία .
Υπήρχε μια πρώιμη διαδικασία « πολιτογράφησης » της διακίνησης ναρκωτικών σε ορισμένες περιοχές του Μεξικού . Ο καθένας θα μπορούσε να είναι διακινητής . Ένας αδελφός , ένας ξάδελφος , ένας φίλος , ένας γείτονας , ένας φίλος φίλου . Στις αγροτικές περιοχές με λίγους ανθρώπους στα χωριά ήταν πολύ εύκολο να γνωρίζουν που καλλιεργούσαν παράνομες φυτείες . Χρειάζονταν νόμιμες δουλειές για να επιβιώσουν και παράνομες για να ζήσουν μια καλύτερη ζωή . …..
Ο Joaquín Archivaldo Guzmán Loera, (“El Chapo Guzmán” δηλ. ο κοντός Guzmán με ύψος 1.68 μ ), είναι ο πρώτος επιζών γιος φτωχής πολυμελούς οικογένειας . Σαν παιδί , πουλούσε πορτοκάλια για να τραφεί , και παράτησε το σχολείο στην τρίτη τάξη για να εργαστεί με τον πατέρα του. Όπως πολλοί συνομήλικοι του. υφίστατο τακτικούς ξυλοδαρμούς από αυτόν, και μερικές φορές κατέφευγε στο σπίτι της γιαγιάς του για να γλυτώσει. Στο σπίτι , ο Guzmán συχνά εναντιώθηκε στον πατέρα του για να προστατεύσει τα μικρότερα αδέρφια του από τους ξυλοδαρμούς. … Επειδή το πλησιέστερο σχολείο ήταν περίπου 100 χλμ., ο Guzmán διδάσκεται από περιοδεύοντες δασκάλους , όπως ακριβώς και τα αδέλφια του . Οι δάσκαλοι έμεναν για λίγους μήνες πριν από τη μετάβαση τους σε άλλα απομακρυσμένα σχολεία. Με λίγες ευκαιρίες απασχόλησης στη γενέτειρά του, στράφηκε προς την καλλιέργεια της παπαρούνας οπίου, μια κοινή πρακτική μεταξύ των κατοίκων της περιοχής . Κατά τη διάρκεια της περιόδου της συγκομιδής , ο Guzmán και οι αδελφοί του πεζοπορούσαν μέχρι τους λόφους του Badiraguato για να κόψουν τους καρπούς της παπαρούνας . Μόλις οι καρποί στοιβάζονταν, ο πατέρας του πουλούσε τη συγκομιδή σε άλλους προμηθευτές και ξόδευε το μεγαλύτερο μέρος των κερδών για ποτό και γυναίκες, ενώ συχνά επέστρεψε στο σπίτι χωρίς χρήματα . Επιπλέον, ο μικρός πωλούσε μαριχουάνα σε εμπορικά κέντρα κοντά στην περιοχή . Κουρασμένος από την κακοδιαχείριση του πατέρα του, ο Guzmán , σε ηλικία 15 ετών , καλλιεργεί δική του φυτεία μαριχουάνας με τέσσερα μακρινά ξαδέλφια του .
Με την πρώτη παραγωγή μαριχουάνας, ο Guzmán υποστήριξε οικονομικά την οικογένεια του . Όταν ήταν έφηβος , πάντως , ο πατέρας του τον έδιωξε από το σπίτι και πήγε να ζήσει με τον παππού του. Αν και οι περισσότεροι άνθρωποι στο Badiraguato δούλευαν στα χωράφια παπαρούνας της Sierra Madre Occidental το μεγαλύτερο μέρος της ζωής τους, ο Guzmán έφυγε από την πόλη καταγωγής του και φιλοδοξούσε μεγαλύτερες ευκαιρίες για δουλειές, μέσω του θείου του , Pedro Avilés Pérez, ένας από τους πρωτοπόρους του Μεξικού στην διακίνηση ναρκωτικών, που έφυγε κι αυτός την δεκαετία του ’20 του και προσχώρησε στο οργανωμένο έγκλημα.
…………………………………………………………………………………
Ο Pedro δούλευε ως πρωτοπαλίκαρο με τον περιβόητο Guzmán Loera ,που ήταν ίσως ο πρώτος νονός ναρκωτικών στην μεξικανική πολιτεία της Sinaloa στα τέλη της δεκαετίας του 1960. Θεωρείται ότι ανήκει στην πρώτη γενιά των μεγάλων λαθρεμπόρων μαριχουάνας του Μεξικού. Ήταν επίσης ο πρώτος που χρησιμοποίησε αεροπλάνο για να περάσει λαθραία ναρκωτικά στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Η μικρή Dolores, ακόμη όμορφη αλλά τώρα κοκκινομάλλα, ήταν πραγματική μελαχροινή καλλονή στα νιάτα της, είχε ερωτευτεί τον Pedro. Από την σχέση τους το 1992 , λίγο πριν σκοτωθεί ο εραστής της από την ανταλλαγή πυρών με την Ομοσπονδιακή αστυνομία του Μεξικού, είχε γεννηθεί ένα κοριτσάκι, η Maria Suzanna.
…………………………………………………………………………………………
“Τετάρτη 28 Νοεμβρίου 2012 11:59
Η Μεξικανή βασίλισσα της ομορφιάς που σκοτώθηκε σε ανταλλαγή πυρών μεταξύ εμπόρων ναρκωτικών και στρατού στην πολιτεία Σιναλόα, είχε χρησιμοποιηθεί ως ανθρώπινη ασπίδα.
Σύμφωνα με τον μεξικανικό Τύπο, η όμορφη μελαχρινή που ήταν γνωστό φωτομοντέλο και βραβεύτηκε στο διαγωνισμό ομορφιάς «Διεθνής Ανατολικός Τουρισμός» στην Κίνα το Μάιο του 2011 και εστέφθη «Γυναίκα της Σιναλόα» το Φεβρουάριο του 2012, ταξίδευε μαζί με τον μνηστήρα της, ο οποίος ήταν μέλος της συμμορίας που –επίσης- σκοτώθηκε κατά την ανταλλαγή πυρών με τους στρατιώτες.
Το πτώμα της Maria Suzanna …. βρέθηκε μέσα στο αυτοκίνητο το οποίο καταδίωκαν οι αρχές. Δίπλα της οι ερευνητές βρήκαν ένα Καλάσνικοφ ΑΚ-47, σύμφωνα με τον εισαγγελέα.”
…………………………………………………………………………………………
ʼΗ είσοδος του υπόγειου τούνελ βρίσκεται μέσα σʼ ένα εργοστάσιο πάγου του San Luis Rio Colorado, ενώ η έξοδος ήταν καλά κρυμμένη μέσα σε ένα εγκαταλελειμμένο κτίριο του San Luis. Το τούνελ είχε κατασκευασθεί σε βάθος 20 μέτρων από την επιφάνεια του εδάφους και είχε ύψος σχεδόν 2 μέτρα. Το είχαν κατασκευάσει ξυλουργοί μεταλλείων με ξύλινους δοκούς 10×15 εκατοστά ενώ ήταν επενδεδυμένο με σανίδες σε όλο το μήκος του.
Ο ταμίας κρατούσε την βαλίτσα με το αντίτιμο της τελευταίας παράδοσης σε μετρητά, ένα εκατομμύριο USD περίπου. Η δουλειά με έναν νέο dealer, είχε τελειώσει , οι μεταφορείς είχαν φύγει, το αφεντικό είχε ειδοποιηθεί και ήταν έτοιμοι να μπουν στο αυτοκίνητο για τον δρόμο της επιστροφής. Η Dolores τα΄χε σκεφτεί όλα. Τοʼ χε πάρει απόφαση. Μετά τον τραγικό θάνατο της μοναχοκόρης της, τίποτα δεν την κρατούσε πια στο Καρτέλ ως βοηθό του ταμία, ούτε στο Μεξικό. Θα τον σκότωνε τον πούστη , θα ʽπαιρνε τα λεφτά και θα διέφευγε μέσα από το tunnel στην Arizona και από εκεί …θα ʽβλεπε. Θα έγλειφε τις πληγές της μέχρι να πεθάνει. Μονάχη ή με έναν καινούργιο σύντροφο, λίγο πριν το φθινόπωρο της ζωής της.
Ένα αυτοκίνητο γεμάτο βενζίνη με πινακίδες California ήταν σταθμευμένο και την περίμενε , σε γειτονικό πάρκινγκ του San Luis μόλις μερικές δεκάδες βήματα από την έξοδο του τούνελ προς την Arizona . Tα κλειδιά του αυτοκινήτου ήταν στην τσάντα της μαζί με ένα πιστόλι.
”Μια τεκίλα amigo”, είπε στον ταμία, προτείνοντας του ένα ασημένιο μπουκάλι τσέπης, ενώ αυτή έπινε ήδη από ένα δεύτερο μπουκάλι. Ο αλκοολικός ταμίας διψασμένος για πιοτό όπως ήταν, πήρε την φιάλη ξεβίδωσε το πώμα της και ρούφηξε γρήγορα 5- 6 γουλιές, πριν λυγίσουν τα πόδια του και σωριαστεί αναίσθητος, δίπλα στην είσοδο του τούνελ στο άδειο εργοστάσιο πάγου.
« Στα πρώτα στάδια της απώλειας συνείδησης, η αναπνοή είναι συχνά επαρκής ή ακόμα και γρήγορη, Αν και η κατάσταση του θύματος προχωρεί προς βαθύ κώμα, μερικές φορές συνοδεύεται από πνευμονικό οίδημα, και, τέλος, καρδιακή ανακοπή. Το χρώμα του δέρματος γίνεται μπλε από τα συμπλοκα κυάνιου αιμογλοβινης. Η θανατηφόρα δόση για τον άνθρωπο είναι χαμηλό γύρω στα 1.5 mg CN- / kg σωματικού βάρους…”
Είχε καταφέρει να πιει διάλυμα κιανυουχας τεκίλας 80 ml , περιεκτικότητας 5% σε κυάνιο, τριπλάσια ποσότητα για τα …κιλά του, άρα σε μερικά λεπτά θα περνούσε δια παντός στην αιωνιότητα ως ταμίας και ως άνθρωπος……”
Οι ναρκω-σήραγγες είναι από τα πιο γλυκές φαντασιώσεις σχετικά με το εμπόριο ναρκωτικών. Είναι οι πύλες που συνδέουν τελικά τους χρήστες ναρκωτικών στις ΗΠΑ με τα καρτέλ που ελέγχουν αυτήν την αγορά. με δαμόκλεια σπάθη ή – πιο σωστά- με ένα στρατό 100.000 ανθρώπων , εφοδιασμένο με τον καλύτερο οπλισμό παγκοσμίως. Βεβαίως η εισαγωγή ναρκωτικών στις ΗΠΑ γίνεται υπογείως, (μέσω σηράγγων), αεροπορικώς, οδικώς και μέσω θαλάσσης. Οι εφευρετικοί ναρκέμποροι δημιούργησαν ακόμη και εργοστάσιο τσιλι σε κονσέρβες που όμως περιείχαν –κατά την εποχή της παράδοσης- ναρκωτικά
Ο αρχηγός του καρτέλ Sinaloa , Joaquín Guzmán Loera κατατάσσεται από το περιοδικό Forbes ως ένας από τους πιο ισχυρούς ανθρώπους στον κόσμο την τελευταία τριετία με αρχή το 2009 (41ος, 60ος και 55ος αντίστοιχα).
Επίσης στο ίδιο περιοδικό αναφέρεται ως ο 10ος πλουσιότερος άνθρωπος στο Μεξικό. (στην 1140-στη θέση παγκοσμίως) το 2011, με καθαρή περιουσία περίπου 1 δις USD και ως ο «μεγαλύτερος αρχινονος ναρκωτικων (druglord) όλων των εποχών» . Η DEA πιστεύει ακράδαντα ότι έχει ξεπεράσει σε επιρροή και εμβέλεια τον Pablo Escobar, και τώρα θεωρείται ως «ο παγκόσμιος νονός των ναρκωτικών».
Είναι γνωστό ότι έχει αναθέσει την κατασκευή μερικών από αυτές τις σήραγγες. Ένας δημοσιογράφος του περιοδικού New Yorker γράφει:
«Σύμφωνα με έναν αστικό μύθο που κυκλοφορεί ευρέως στις συνορεύουσες με τις ΗΠΑ επαρχίες του Μεξικού, και που πέρασε μαζί με τα ναρκωτικά και στους Αμερικανούς dealers και χρήστες, έκτισε τις σήραγγες του με την εργασία σκλάβων και, για διασφάλιση του απορρήτου, διέταξε να σκοτώσουν τους εργάτες όταν είχαν τελειώσει.”
Οι ερευνητές δεν μπορούν ακόμη να πουν με βεβαιότητα αν η συγκεκριμένη σήραγγα, εκτιμώμενου κόστους κατασκευής 1,5 εκατ. USD, λειτούργησε από το βάναυσο καρτέλ Sinaloa.
……………………………………………………………………………………….
Μπήκε στο φρέαρ, ανοίγοντας με τα κλειδιά που πήρε από την τσέπη του νεκρού, κατέβηκε την κατακόρυφη σιδηροσκαλα και μόλις τα πόδια της ακούμπησαν το έδαφος , έβγαλε έναν ισχυρό φακό με LED και περπάτησε με σταθερό βήμα τα 250 μ του τούνελ, περνώντας υπογείως την συνοριακή γραμμή σε βάθος 20 μ, σέρνοντας με τα αθόρυβα ροδάκια μια πελώρια ταξιδιωτική βαλίτσα- σακίδιο EASTPAK , αφού για λόγους ασφαλείας δεν έθεσε σε λειτουργία τις εγκαταστάσεις ηλεκτροφωτισμού και τεχνητού εξαερισμού, μήπως ξυπνήσει κάποιον ξεχασμένο «ταχυδρόμο», αποκοιμισμένο από την πολύ τεκίλα ή από κανένα πολύφυλλο γάρο μαριχουάνας..
Έφτασε μετά από 2 βασανιστικά λεπτά στην άλλη άκρη του τούνελ , όπου υπήρχε μια όμοια κατακόρυφη σιδηροσκαλα στο φρέαρ ανόδου προς την νέα της ζωή. Την ανέβηκε με τεράστια δυσκολία –είναι αλήθεια- γλιστρώντας που και που ένα σκαλί, αφού από την πλάτη της κρεμόταν μέσω ιμάντων ταλαντευόμενη επικίνδυνα η ταξιδιωτική βαλίτσα βάρους 20 κιλών με τα χρήματα σε μια πλαστική σακούλα supermarket στον πυθμένα, κάτω από αθλητικά παπούτσια, εσώρουχα και ρούχα και ένα αντιανεμικό. Αλλά τελικά τα κατάφερε να μην πέσει στο κενό, η προσήλωση στο όνειρο μιας νέας ζωής, της έδινε την δύναμη να σφίγγει με υπερφυσική δύναμη τα χέρια της ανεβάζοντας το πολύτιμο φορτίο, την προίκα της..
Όταν το κεφάλι της χτύπησε στο καπάκι , φώτισε την περιοχή κάτω από το χείλος του και πάτησε ένα κουμπί, όποτε το καπάκι άνοιξε σχεδόν αθόρυβα και βρέθηκε ξαφνικά στην άδεια αποθήκη.
Κάθιδρη με τις παλάμες της να καίνε, ξεζεύτηκε από την βαλίτσα και ξαφνικά είδε ένα χαρτί που κρεμόταν, άναψε τον φακό και έσκυψε να το διαβάσει . Αμέσως έσκασε σε πνιχτά γέλια. Από τη βιασύνη της είχε ξεχάσει να κόψει την τιμή της βαλίτσας , η οποία ήταν κολλημένη σε ένα χαρτόνι όπου ο διαφημιστής -λες ειδικά για την περίπτωση της- σαρκαστικά έγραφε;
• Εξοπλιστείτε με την πολύχρωμη και μοντέρνα σειρά της Eastpak και απολαύστε κάθε στιγμή απόδρασης και περιπέτειας.
• Κατάλληλη για όλες τις αποδράσεις σας, η βαλίτσα μικρού μεγέθους της συλλογής Transfer είναι κατασκευασμένη από ανθεκτικό υλικό που αντέχει και στις πιο αντίξοες συνθήκες.
• Είναι κομψή, λειτουργική και ιδανική για να σας συντροφεύει και στις πιο δύσκολες αποστολές σας.
Αφού περίμενε να ξεκουραστεί, αντιστεκόμενη στον πειρασμό να ανάψει ένα τσιγάρο για να μην την εντοπισουν, αφού ήταν 3:00, πήγε προς την επίτοιχη κλειδοθήκη του φύλακα και βρήκε το κλειδί από το παραπόρτι δίπλα στην δίφυλλη συρομένη πόρτα εισόδου φορτηγών της αποθήκης. Άνοιξε με μεγάλη προσοχή λίγο την πόρτα και αφού βεβαιώθηκε ότι δεν περνούσε κανείς, διέσχισε γρήγορα τον φωτισμένο δρόμο για να χαθεί λίγο ύστερα στο παρκιν του San Luis . Την περίμενε το αυτοκίνητο με πινακίδες California , που η παιδική της φίλη, Valeria , παντρεμένη εδώ και 20 χρόνια με Αμερικανό στο San Diego, τώρα Valerie, είχε φροντίσει να νοικιάσει H Valerie είχε στείλει το κλειδί με courier στο σπίτι της Dolores. Βιάστηκε να βγάλει το κλειδί από την τσάντα της, να πετάξει στο πίσω κάθισμα την βαλίτσα και να βάλει μπρος οδηγώντας προς το πρώτο motel για να περάσει την πρώτη νύχτα της νέας της ζωής.
ΙΙ
Ξύπνησε τα χαράματα και πήρε τον φιδωτό δρόμο που περνούσε δίπλα στην έρημο του Los Alamos και περνώντας κάτω από την Yuma έφτασε στον highway I-8. Μετά από μια ώρα περνούσε τα βουνά Mohawk και σε λίγο, 43 μίλια νότια του Phoenix, εισήλθε στο κόμβο Ι-8& Ι-10, στην διασταύρωση δηλ. με τον δρόμο Ι-10 από Phoenix για Tucson.
Για ώρα διέσχιζε ένα δρόμο με χαμηλούς πετρώδεις λόφους και κάκτους. Πλησίαζε μεσημέρι , όταν είδε επιτέλους ένα βενζινάδικο. Το αυτοκίνητο μπήκε μέσα στην χαλικοστρωμένη κυκλοφορική σύνδεση, κάνοντας θόρυβο ώσπου να σταματήσει. Είπε στον υπάλληλο να το γεμίσει βενζίνη και μπήκε μέσα να φάει κάτι.
Ο έμπειρος στις γυναίκες area manager, που έτυχε να ήταν για έλεγχο εκείνη την ώρα , γύρω στα 75 της μίλησε Ισπανικά, παρά τα βαμμένα κόκκινα μαλλιά της, διακρίνοντας τα μεξικάνικα χαρακτηριστικά της.
Ήταν ο πρώτος σύζυγος της ελληνίδας ηθοποιού των 60ʼs Ζωής Κουρούτη, γνωστής ως Λάκαρη. Φαλιρισμένος επιχειρηματίας από την φούσκα του Ελληνικού Χρηματιστηρίου το 1999, βρέθηκε λόγω κοινών φίλων στο Los Angeles το 2000, για μια νέα αρχή. Προσπάθησε να ασχοληθεί με διαφορές δουλειές στο Hollywood, ώσπου το 2004, Έλληνας μεγαλέμπορος ναυτιλιακού πετρελαίου, τέως πρόεδρος ΠΑΕ γνωστός με το παρατσούκλι “Αίλουρος”, και προμηθευτής του ελληνικού και αμερικανικού στόλου στην μεσόγειο/ ιδιοκτήτης πρατηρίων πετρελαίου/βενζίνης στη Ελλάδα, βαλκάνια και ΗΠΑ…, ήδη εφοπλιστής και κάτοχος μερικών tankers, του πρότεινε να αναλάβει την διαχείριση 7 βενζινάδικων στην Αριζόνα.
Έπιασαν την κουβέντα, του είπε ότι μόλις πήρε διαζύγιο και ήθελε ένα ήσυχο μέρος να μείνει στην ανωνυμία για λίγο. Της είπε ότι δυο ήταν τα πιθανά μέρη Το Tombstone όπου οι τουρίστες καθημερινά ήταν πολλαπλάσιοι των μονίμων κάτοικων και το Bisbee, ένα χίπικο μέρος μόλις 8 μίλια από τα σύνορα Arizona-Sonora.
………………………………………………………………………………………….
(συνεχιζεται)