-Σαπιέντζα-
Περπατώντας στο κύμα
Έγινες νησί
Ξάπλωσες σε ορίζοντες
Οι κάβοι σου τείνουν σε άπειρους
λογισμούς
Ανάσκελα προτιμάς
να κοιτάς προς τα πάνω
Με στεριές και τέτοιους μπελάδες
δε θες πολλά-πολλά
Κι όλο τεντώνεσαι
να ψηλαφίσεις αυτό που σε δένει
και μένεις νησί
-πίστη-
γυναίκα
λεφτέρωσε τους ανέμους σου
να σκορπίστω στα πάθη τ’ ανθρώπινα
να στροβιλίστώ σε χορό σωματιδίων
εξίσου ανίσχυρων
κάτι υποψίες χνουδιών
κάτι αναστεναγμούς στα χείλη του γκρεμού
σε αιώνιο “πριν να”
τέτοια μη ανιχνεύσιμα πράματα δηλαδή
να εξυψώνουν το λίγο μου
κι όπως θα γκρεμοτσακίζεται το πολύ μου
να συναντά το θέλω μου
εκεί μπροστά στα πόδια σου
σ’ αυτό το θεόρατο σύμβολο της πίστης
ποιο καρφί θα με κρεμάσει;
-συγκράτηση-
Περασμένα μεσάνυχτα
Χρονοκροτήματα
Κραυγές στιγμών πότε πότε
Ρολόγια συγκρατούν τα πλήθη
Μην κυλήσουν
Σε ποτά
Ή σε τίποτα μέλλοντες
Χρόνους
-του διαβάτη-
Οι πόλεις που μιλούν για τον εαυτό τους
Φλυαρούν τα φώτα τους
Δεν ακούν τα σκοτάδια
-Διαβάτη εσύ θα με πάρεις μαζί σου;
-Ναι, θα σε πάρω
Καμμένη φωτογραφία
Ανάμνηση
Στη σκοτεινή τσέπη του
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ
Γεννημένος το 1979 στην Καλαμάτα όπου κατοικεί μέχρι σήμερα. Έχει εκδόσει τις ποιητικές συλλογές «ημερολόγιο στρώματος» και «σημειώματα στην πέτρα» σε e-book.
