`

Καστανοπράσινο
`

Μπαμπά σʼ αγαπώ
Δε σʼ απάτησα ποτέ
ούτε καν με το δεξί μου χέρι.
Δε φοβάμαι πια νʼ ανοίξω τη ντουλάπα
να διπλώσω χαρούμενη τα ρούχα σου.
Απαιτώ τις τρεις φουσκάλες στον ελληνικό.
Δύο για μας και μία για τη μαμά
έλεγες.
Το καφενείο ήξερε καλύτερα
ακόμα και τʼ αστικό
που ποτέ δε μʼ άφηνες να μπαίνω.
-κάθε στενό και νέο μπινελίκι.
Μου έκλεινες τʼ αφτιά
τη μύτη στο κρεοπωλείο.
Η συγκάτοικος με φωνάζει κομπλεξική.
Είμαι αρκετά υπερήφανη
να της πω
-όλα στο μπαμπά.
Καλύτερα μην τη γνωρίσεις
καπνίζει και γίνεται μπλε.
Ναι, ναι ο μπαμπάς ήξερε καλά ύπτιο
ελεύθερο
μεταφράζει ακόμη γαλλικά
κι εγώ
το σπερμα του
νούμερο 6 ν.

*

Αποχρωματισμός

Ξεβιδώνω το πόδι της καρέκλας
-άκαμπτο
το αφήνω να κρέμεται κατά μήκος του ώμου.
Ακρωτηριάζω το Εγώ
συγγκολώ χειροπόδαρα
στην άρτια πλευρά.
Με κάνω έγχρωμη
-μόκα
με φρεσκοκομμένο καφέ.
Με λούζω αρσενικό
περίοδος άγονη
ούρησα τα τελευταία μου αυγά
η αμμωνία τα δίνει για υιοθεσία
-στείρα
επιμένεις να σε χαʼιʼδεύω
Στα επίμαχα.

`

*

Πρόσθιο

Σφιγμένα κορμιά
Σε καύσωνα και φεγγαρόφωτο
Δάχτυλα σφηνωμένα στους κυνόδοντες
-ροκανίζουν
Τους σπόρους του Ησαία
Στραγγαλίζουν τη βασίλισσα
Τα μικρά της στα φτυάρια
Ξεπετώνται με χώμα
Στη μεγάλη τρύπα κατοικούμε
Κυρτή προς τους 40*
Στο κλειστό σιφόνι
Που τον αέρα αποστόμωνες με κάδο
Συγκατοικώ
Άστεγε.

`

*

Αδέσποτο πτηνό
ΖΑΚ

Σε κλείδωσα στο κουτί της ραπτομηχανής
Έσκουζες
Απελευθέρωσα τα πόδια της χήνας
Στο δεξί σου μάτι.
Με ψαλίδι κλαδέματος τους έκοψα τα νύχια
Τα πέταξα στη λίμνη Βαʼιʼκάλη.
Μεσήλικας ετών τριάντα-επτά
Γαζώνεις σκάφανδρο.

Γεννημένος και μη στο Σαν Αντρέ ντε Κουμπζάκ

Έμαθες καλά κολύμπι.

`

****

Aυτοβιογραφικό:

Γεννημένη Μάιο του ʼ93. Σπουδάζω στη Φιλοσοφική Κρήτης. Μιλώ αγγλικά γερμανικά , παίζω πιάνο και αγαπώ την ποίηση.