`
Καστανοπράσινο
`
Μπαμπά σʼ αγαπώ
Δε σʼ απάτησα ποτέ
ούτε καν με το δεξί μου χέρι.
Δε φοβάμαι πια νʼ ανοίξω τη ντουλάπα
να διπλώσω χαρούμενη τα ρούχα σου.
Απαιτώ τις τρεις φουσκάλες στον ελληνικό.
Δύο για μας και μία για τη μαμά
έλεγες.
Το καφενείο ήξερε καλύτερα
ακόμα και τʼ αστικό
που ποτέ δε μʼ άφηνες να μπαίνω.
-κάθε στενό και νέο μπινελίκι.
Μου έκλεινες τʼ αφτιά
τη μύτη στο κρεοπωλείο.
Η συγκάτοικος με φωνάζει κομπλεξική.
Είμαι αρκετά υπερήφανη
να της πω
-όλα στο μπαμπά.
Καλύτερα μην τη γνωρίσεις
καπνίζει και γίνεται μπλε.
Ναι, ναι ο μπαμπάς ήξερε καλά ύπτιο
ελεύθερο
μεταφράζει ακόμη γαλλικά
κι εγώ
το σπερμα του
νούμερο 6 ν.
*
Αποχρωματισμός
Ξεβιδώνω το πόδι της καρέκλας
-άκαμπτο
το αφήνω να κρέμεται κατά μήκος του ώμου.
Ακρωτηριάζω το Εγώ
συγγκολώ χειροπόδαρα
στην άρτια πλευρά.
Με κάνω έγχρωμη
-μόκα
με φρεσκοκομμένο καφέ.
Με λούζω αρσενικό
περίοδος άγονη
ούρησα τα τελευταία μου αυγά
η αμμωνία τα δίνει για υιοθεσία
-στείρα
επιμένεις να σε χαʼιʼδεύω
Στα επίμαχα.
`
*
Πρόσθιο
Σφιγμένα κορμιά
Σε καύσωνα και φεγγαρόφωτο
Δάχτυλα σφηνωμένα στους κυνόδοντες
-ροκανίζουν
Τους σπόρους του Ησαία
Στραγγαλίζουν τη βασίλισσα
Τα μικρά της στα φτυάρια
Ξεπετώνται με χώμα
Στη μεγάλη τρύπα κατοικούμε
Κυρτή προς τους 40*
Στο κλειστό σιφόνι
Που τον αέρα αποστόμωνες με κάδο
Συγκατοικώ
Άστεγε.
`
*
Αδέσποτο πτηνό
ΖΑΚ
Σε κλείδωσα στο κουτί της ραπτομηχανής
Έσκουζες
Απελευθέρωσα τα πόδια της χήνας
Στο δεξί σου μάτι.
Με ψαλίδι κλαδέματος τους έκοψα τα νύχια
Τα πέταξα στη λίμνη Βαʼιʼκάλη.
Μεσήλικας ετών τριάντα-επτά
Γαζώνεις σκάφανδρο.
Γεννημένος και μη στο Σαν Αντρέ ντε Κουμπζάκ
Έμαθες καλά κολύμπι.
`
****
Aυτοβιογραφικό:
Γεννημένη Μάιο του ʼ93. Σπουδάζω στη Φιλοσοφική Κρήτης. Μιλώ αγγλικά γερμανικά , παίζω πιάνο και αγαπώ την ποίηση.











ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ !!!
ΚΑΛΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ…
ωραία σύγχρονα γυναικεία
ποιήματα…
στο καστανοπράσινο
ο μπαμπάς
που ακόμα μεταφράζει
άραγες βρίσκει παρόμοια
σε γαλλικά βιβλιά ;
Συγχαρητηρια μαναρακι μου! Καλη συνεχεια σε οτι και να κανεις! Σου εθχομαι να αξιοποιησεις ολα τα ταλεντα σου με τον καλυτερο δυνατο τροπο!😘
Ευχαριστώ θερμά για τις συμβουλές και τα καλά λόγια, όλα πολύτιμα 🙂
Αργησα και μάλλον δεν μετράει η άποψή μου…όμως νοιώθω υποχρεωμένος να την πω… Σε πολύ καλό δρόμο είστε. Μοιάζει με αόρατη γροθιά στο στομάχι η γραφή σας. Αν τα αρσενικά δεν μπορούν να σφίγγουν τα δόντια γράφοντας ας το κάνουν οι γυναίκες που ξέρουν… Οι σοφές γυναίκες εκ φύσεως ειδικά όταν είναι 20 χρόνων. Ευχαριστούμε. Ζηλεύω.
ΥΓ Πάντως να ξέρετε οι πανεπιστημιακές σπουδές δεν είναι παρά ένα έτοιμο φουστάνι. Μόνο αν το ράψετε μόνη σας θα δώσει αξία στο κορμί και στην αυτοπεποίθηση…
Δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο [για τη γυναίκα], από έναν άντρα με ‘καλή στοματική υγιεινή’ -[δόντια σφιχτά]../ Οι αργοπορημένες ευχές φτάνουν στα δάχτυλα ολοστρόγγυλες. Εγώ ευχαριστώ πολύ, κ. Σταμπόγλη 🙂
Εξαιρετική επιλογέας λέξεων, προτάσεω, περιγραφής καταστάσεων με κλειδια. Το “καστανοπράσινο” υποδιεγματικό-η όποια θολοτητά του θα περάσει με τον καιρό και το γράψιμο. Στον Αποχρωματισμό και στο Αδέσποτο πτηνό είναι συγκεντρωμένα όλα τα προβλήματα που θα σας βασανίζουν απο την προσωδία η οποία σας ταιριάζει (το λεγόμενο “γαλλόπνευμα”) .Ο σοφός Μίχος προτείνει Γραφές και έχει δίκιο. Θα προσέθετα όποιο μακροπερίοδο οραματικό έργο.Πολυ καλή δουλειά. Εύγε. Μη μου ξεκινήσετε με βιβλία και παρουσιασεις και την κάτσετε τη βάρκα. Και να ετοιμάζεστε να ζήσετε με την ποίηση-και ο χειρότερος τρόπος είναι να την αγαπάτε. Και δεν είστε “μικρή”. Μικρός είναι ο άνθρωπος έως την πρώτη του εφηβεία,με το ζόρι.Καλή συνέχεια.