[author] Του Σωτήρη Παστάκα [/author]
Το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου (ΕΚΕΒΙ) ιδρύθηκε το 1994 από το υπουργείο Πολιτισμού «ως νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, με σκοπό την εφαρμογή της εθνικής πολιτικής για την προώθηση του βιβλίου.»
«Σύμφωνα με τον ιδρυτικό του νόμο, το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου (ΕΚΕΒΙ) είχε ως στόχο τον καθορισμό, τον σχεδιασμό και την εφαρμογή της εθνικής πολιτικής για την προώθηση του βιβλίου και της ανάγνωσης και ως προτεραιότητες την ενίσχυση της ανάγνωσης στην Ελλάδα, την προβολή και προώθηση του ελληνικού βιβλίου στο εξωτερικό και την καταγραφή των φαινομένων του χώρου (Παρατηρητήριο του Βιβλίου).»
Πως ένας «Εθνικός» φορέας, ήδη από τη γέννησή του το 1994, έγινε το μέσο προβολής και το όχημα προσωπικών φιλοδοξιών δέκα (αριθμητικώς 10) τω συνόλω εκπροσώπων των ελληνικών γραμμάτων, οι οποίοι κουβάλησαν στους ώμους τους επί μία 20/ετία όλο το άχθος της εκπροσώπησης στο εξωτερικό της λογοτεχνικής μας παραγωγής, αποτελεί άλλη μια παγκόσμια πρωτιά για την Ελλάδα. (Πρόσφατα γίναμε γνωστή ως η μοναδική χώρα στον κόσμο που με τον αντικαπνιστικό νόμο κήρυξε εκτός νόμου τα …σταχτοδοχεία!): η χώρα με τους δέκα συγγραφείς!
Ήδη, από το 1996, δυό-τρία χρονάκια μετά τη λειτουργία του, καταλάβαμε όλοι μας πως πίσω από τον τίτλο «Εθνικό» κρυβόταν εξυπηρετήσεις σε προσωπικό επίπεδο μικρής ομάδας λογοτεχνών η οποία διέσχιζε την Ελλάδα από την Ιεράπετρα μέχρι το Διδυμότειχο, και την Εσπερία από Ρώμης έως Νέας Υόρκης και Σύδνεϋ, έχοντας να επωμιστεί όλο το άχθος της διεθνούς εκπροσώπησης της λογοτεχνικής μας παραγωγής. Πρώτος ο Θανάσης Κωσταβάρας, μου είχε μιλήσει γι αυτόν τον «περιφερόμενο θίασο» που μονίμως εκπροσωπούσε τη χώρα μας, με ελάχιστες έως μηδενικές αλλαγές σε κάποιους δευτερεύοντες ρόλους, Με τα χρόνια, ο «περιφερόμενος θίασος» απέκτησε νομιμότητα δημοσίων λειτουργών και κανένας δεν διανοούταν να τους στείλει στα σπίτια τους, αλλά ούτε και οι συμμετέχοντες έβαλαν τις παντούφλες τους και αρνήθηκαν έστω ένα ταξίδι, βρε αδελφέ, με δική τους πρωτοβουλία.
Οι διευθυντές άλλαζαν, τα χρόνια περνούσαν, οι «πρεσβευτές» των Ελληνικών Γραμμάτων παρέμειναν οι ίδιοι νοματαίοι που είχαν επιβιβασθεί στο διαστημόπλοιο το 1994.
«Το ΕΚΕΒΙ στην διάρκεια της 19χρονης λειτουργίας του (θυμίζουμε ότι ιδρύθηκε επί υπουργίας Θάνου Μικρούτσικου) δεν διακρίθηκε πάντοτε για άψογες διαδικασίες και διαφάνεια ενώ κάποιες όψεις της λετουργίας του είχαν χαρακτήρα πελατειακό» , γράφει όψιμα ο κ. Μπακουνάκης στο «ΒΗΜΑ». Χρειάστηκαν 19 χρόνια για να το ανακαλύψει, αλλά το ανακάλυψε κι αυτός. Κάλιο αργά παρά ποτέ…
Αν κοιτάξουμε πως καταστρώνουν την εθνική τους στρατηγική για το βιβλίο οι άλλες χώρες θα καταλάβουμε περί τίνος μιλάμε, και το μέγεθος της διαφθοράς του «δικής μας εθνικής στρατηγικής». Οποιασδήποτε Ισπανός λογοτέχνης επιδοτείται πάραυτα για να διαβάσει ποιήματα και να μεταφραστεί σε ξένες γλώσσες χωρίς τη διαμεσολάβηση καμίας επιτροπής. Το Υπουργείο Πολιτισμού μπορεί να διεκπεραιώνει απευθείας την προώθηση του ελληνικού βιβλίου στο εξωτερικό χωρίς τη διαμεσολάβηση επιτροπών, παραεπιτροπών, και διευθυντών τμημάτων.
Πολλά μπορούν να γίνουν, που δεν έγιναν. Φύσει αισιόδοξος, επέμενα σε προσωπικές και δημόσιες κουβέντες για την κατάργηση του ΕΚΕΒΙ, επειδή είδα πως όσοι διευθυντές κι αν άλλαξαν η πολιτική τους παρέμενε η ίδια: παραδόπιστη κι αναποτελεσματική.
Ελπίζω πως μόνον καλό θα προέλθει από την ευθανασία του ΕΚΕΒΙ που είχε την τόλμη να επιβάλει ο κ. Τζαβάρας. Τα συγχαρητήριά μας στον κ. Υπουργό.
Δεν κρατάμε όμως κανένα καλάθι, ούτε μεγάλο ούτε μικρό. Μα και το ελάχιστο ξαναμοίρασμα της τράπουλας εκεί που είχαμε φτάσει δεν μπορεί παρά να είναι αναγκαίο. Αν ακολουθήσει ένα πιο ευέλικτο σχήμα κι κυρίως εντός οικονομίας, δηλαδή εξοικονόμησης, ο κος Τζαβάρας θα γράψει ιστορία. Εδώ είμαστε και θα τον κρίνουμε.
***********************
Ο Σωτήρης Παστάκας γεννήθηκε στη Λάρισα το 1954. Σπούδασε Ιατρική στη Ρώμη. Από το 1985 εργάζεται ως Ψυχίατρος στην Αθήνα. Το 2004 ίδρυσε την ηλεκτρονική επιθεώρηση ποιητικής τέχνης www.poiein.gr. Έχει εκδώσει μεταφράσεις Ιταλικής ποίησης, δοκίμια και ποιητικές συλλογές. Το τελευταίο του βιβλίο «Τριλογία-Χαμένο Κορμί, Συσσίτιο, Ροή Ρακής» κυκλοφόρησε το Νοέμβριο 2012, από τις εκδόσεις ΠΑΡΟΥΣΙΑ. Περισσότερα εδώ: http://www.poiein.gr/ouothnco-dhaooueao-aeianaoeeu
Ένα εκπληκτικό άρθρο που συνοψίζει πολλά, υποννοεί περισσότερα και αποδίδει τα του Καίσαρος τω Καίσαρι.
Ελπίζω ο συγγραφέας να δώσει άδεια και άλλοι να προνοήσουν ώστε να επαναδημοσιευθεί σύντομα και στα Αποτυπώματα Ημέρας! 🙂
Η πολιτική “πονάει δόντι, κόβει κεφάλι” χρειάζεται, στ’ αλήθεια, τόλμη. Άλλωστε μέχρι σήμερα η τρικομματική των Μνημονίων και της Ανέχειας δεν έχει …τολμήσει εις βάρος εκατομμυρίων πολιτών. Μην ξεχάσετε να δώσετε κι εκεί τα συγχαρητήριά σας.
Επίσης, και στο Εθνικό Σύστημα Υγείας (…) παρατηρούνται τέτοια φαινόμενα. Να προτείνετε να βρεθεί ένας ακόμα …τολμηρός υπουργός να το καταργήσει κι αυτό. “Εκεί που έχουμε φτάσει δεν μπορεί παρά να είναι αναγκαίο.”
τα σχόλια και τις γνώμες τα έχουμε εν αφθονία , όταν πρόκειται για άλλους. Αν προωθούσαν και εμάς εκτός των δέκα , κανένα πρόβλημα δεν θα υπήρχε , αντιθέτως , θα έφτεγε το κακό κράτος.
Η πολιτική της προβολής υπογείως είναι σύστημα στην Ελλάδα. Το ίδιο συμβαίνει κι εδώ μέσα και σε όλους τους χώρους.
Εσείς που έχετε τα κουτάλια , δώστε απαντήσεις για την κατάντια της λογοτεχνίας στην ημεδαπή…
Αλλά κανείς συνήθως δεν ξέρει , όταν του πετούν το μπαλάκι..
Υπάρχει ένα σύνθημα που λέει “στην αντεστραμμένη πραγματικότητα το αντίδοτο δεν είναι παρά μια στιγμή του δηλητηρίου”. Ας πρόσεχαν το δηλητήριο, τότε που έπρεπε, για να μην τσιρίζουν τώρα για το αντίδοτο. Άλλος φορέας αυτή τη στιγμή έχει προκηρύξει προσλήψεις δημοσιογράφων – κριτικών (δύο νομίζω) με 23.000 ευρώ για δέκα μήνες. Και ποιος ζει θα μου πείτε με 23.000 ευρώ; Ούτε καν ο άνεργος…Τζάμπα πράμα.
Τι δηλαδή συμβαίνει εδώ μέσα; Πέταξες κανα μπαλάκι τώρα; Η κατάντια της λογοτεχνίας σε μάρανε; Τα υπόλοιπα είναι λυμένα;
συμφωνώ με την Κατερίνα Σ.Μ.οι σοβαρές κοινωνίες, καταργούν και καταστρέφουν μόνο όταν είναι σίγουρες ότι μπορούν να φτιάξουν κάτι καλύτερο απ’ αυτό που κατήργησαν ή κατέστρεψαν. δεν εννοώ με αυτό ότι θα πρεπε να διατηρήσουμε το υπάρχον εθνικό κέντρο, αλλά θα πρεπε να χουμε μια πρόταση του υπουργού για το τι προτίθεται να κάνει.αν μας αποδείξει ότι μπορεί να δημιουργήσει κάτι καλύτερο, έχει καλώς, αν όχι, δύο είναι οι εναλλακτικές μας: ή διατηρούμε το υπάρχον(αν συμφωνούμε ότι μας χρειάζεται ένα κέντρο βιβλίου) ή απλά παραδεχόμαστε την ανικανότητα μας.ρητορικό όλο το παραπάνω(και κλεμμένο απ’ τον Χατζηκυριάκο-Γκίκα), βέβαια, μιας και η ανικανότητα μας ως κοινωνία έχει αποδειχτεί πολλά χρόνια τώρα.γι αυτό αναμένονται καταστροφές και καταργήσεις και καμιά δημιουργία.
τα “πονάει δόντι, κόβει κεφάλι” είναι για τους ανίκανους, για την ελληνική κοινωνία δηλαδή.
τι να κάνουμε με τον οσε (μετά από τόσα προγράμματα εξυγίανσης);να τον πουλήσουμε.
τι να κάνουμε με το εκεβι που απέτυχε (μιας και το στήσαμε με τέτοιο τρόπο ώστε να αποτύχει στον αντικειμενικό του σκοπό);να το καταργήσουμε.
τι να κάνουμε με τα νοσοκομεία που δεν έχουν επαρκή χρηματοδότηση εξαιτίας μας;να τα κλείσουμε.
τέτοιες λύσεις μπορεί να δώσει κι ο παππούς μου απ’ τον τάφο του.ασόβαρα πράγματα.
υγ.δεν αμφιβάλλω ότι τα πράγματα στο εκεβι ήταν έτσι όπως τα περιγράφει ο κ. Παστάκας.
#Μάνος
Η καθημερινή μας παρουσία δίνει τις απαντήσεις που χρειάζεστε. Ανοίξτε τα μάτια να τις δείτε.
ΝΑ ΜΗ «ΚΛΕΙΣΕΙ» ΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΒΙΒΛΙΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ-ΕΚΚΛΗΣΗ
Προς τον Αναπληρωτή Υπουργό
Παιδείας, Θρησκευμάτων, Πολιτισμού και Αθλητισμού
Κώστα Τζαβάρα
Αξιότιμε Κύριε Υπουργέ,
η απόφασή Σας, να καταργηθεί το Ε.ΚΕ.ΒΙ., η οποία για τους λόγους που αιτιολογείται από Σάς είναι απόλυτα σεβαστή, δεν είναι εντούτοις η ορθή.
Ο υπογράφων διακονεί, κατ’ αποκλειστικό λειτούργημά του, τα γράμματα, τις τέχνες και τον τομέα των εκδόσεων, 41 ολόκληρα χρόνια. Από τη «Φιλολογική» Βραδυνή του αλησμόνητου Μπάμπη Κλάρα, του 1971, μέχρι το Ευρωπαϊκό Κέντρο Τέχνης του 2013. Εκείθεν και η ελάχιστη αξίωσή του, ωσεί ατύπου συμβούλου Σας, να δώσετε την καλή προσοχή Σας στα λόγια του:
1.Ένα Εθνικό Κέντρο Βιβλίου, όπως τουλάχιστον κατά το ιδρυτικό σκεπτικό του συστάθηκε, δεν μας επιτρέπει να το βλέπουμε ως έναν παραϋπουργικό θύλακα, άχρηστο ή περιττό αλλ’ ως εξειδικευμένο και ιδιαίτερο «εργαλείο» για την προώθηση και την ανάπτυξη ειδικού και συγκεκριμένου έργου της γενικής εθνικής πολιτιστικής πολιτικής, που κυριαρχικά ούτως ή άλλως ασκεί το Υπουργείο Πολιτισμού.
2.Ένα έτσι αποκτηθέν και λειτουργούν «εργαλείο» δεν εγκαταλείπεται επειδή χάλασε ή δυσλειτουργεί. Φροντίζουμε να το διορθώσουμε. Αυτό προτείνει η ελληνική παράδοση της νοικοκυροσύνης και αυτό επικαλείται η σοφία της σύγχρονης οικονομίας των μέσων στα οποία οφείλεται αυστηρή εποπτεία και διαρκής εξυγείανση. Η κατάργηση είναι το εύκολο. Και Σείς – ιδίως Σεις ο σώφρων και έμπειρος Κώστας Τζαβάρας – έχετε κάθε λόγο αν όχι και χρέος να καταγίνεσθε με το δύσκολο και το επίπονο. Όχι με το επιφανειακό και το ευχερές.
3.Το βιβλίο ως πνεύμα και ως πράγμα έχει ειδικώς στη χώρα μας πλήθος ιδιαιτεροτήτων η αντιμετώπιση των οποίων χρειάζεται και ειδικόν χειρισμό. Η Διεύθυνση Γραμμάτων του Υπουργείου είχε ανέκαθεν και στον τομέα αυτό σοβαρή αδυναμία. Αδυναμία συγκρότησης δικτύου διεξοδικής και εξειδικευμένης επικοινωνίας συγγραφέα και κοινού. Αδυναμία διοργάνωσης βιβλιο-προωθητικών δράσεων. Αδυναμία επιλογών βιβλίων για την ενίσχυση των βιβλιοθηκών της χώρας. Αδυναμία αξιοποίησης του λογοτεχνικού και εν γένει πολιτιστικού περιοδικού τύπου. Αδυναμία ενίσχυσης και συντονισμού του εκδοτικού τομέα των μεταφράσεων. Αδυναμία κυρίως επακριβούς αντίληψης θεμάτων των οποίων η ιδιοσυστασία και φύση ξεπερνάει τη στενή υπηρεσιακή λειτουργία και πρακτική μιάς δημόσιας υπηρεσίας.
4.Από την άλλη πλευρά, σωστά διαγνώσατε δυσλειτουργία και λοιπές αδυναμίες στο Εθνικό Κέντρο Βιβλίου, που όμως δεν οφείλονται στο σκεπτικό της ύπαρξής του, αλλά στην πλημμελή εποπτεία του υπερκείμενου κράτους. Και αυτή πρέπει να μεταβληθεί. Όχι να καταργηθεί ο φορέας.
Στο σημείο αυτό επιτρέψτε μου να θέσω σε γνώση Σας τις πανθομολογούμενες αδυναμίες που παρατηρήθηκαν στη μέχρι σήμερα λειτουργία του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου, οι οποίες ενόχλησαν και Σας: α)Οι επιλογές των προσώπων του Διοικητικού Συμβουλίου αρχής γενομένης από τον εκάστοτε Πρόεδρό του – χωρίς καθόλου να υποτιμώνται οι τίτλοι και οι περγαμηνές τους – ήταν επιλογές στενού περιβάλλοντος, συχνά και κομματικού, της προσωπικής αρέσκειας του υπουργού και της «έγκρισης» ολιγαρίθμων ομάδων συγγραφέων τα μάλα προβεβλημένων μέσα από κύκλωμα κερδοσκοπικών εκδοτικών επιχειρήσεων. β)Ομοίως οι επιλογές επιτροπών για τη διαχείρηση λογοτεχνικών/συγγραφικών αφιερωμάτων ήταν πάντοτε το αποτέλεσμα εκλεκτικών συμπαθειών και ο τρόπος που εγίνοντο αυτές ήταν πλήρως αδιαφανής έως περίεργος. Σε επιτροπή, επί παραδείγματι, μεγάλου επετειακού λογοτεχνικού αφιερώματος συμμετείχε εμπορικός παράγων του εκδοτικού χώρου και ουδείς εκπρόσωπος των επίσημων και αναγνωρισμένων λογοτεχνικών σωματείων της χώρας! γ)Οι επιλογές κριτηρίων υπήρξαν επίσης πάντοτε περίεργες. Επί παραδείγματι, στις διεθνείς εκθέσεις βιβλίου, όπου το ΕΚΕΒΙ είχε την ευθύνη διοργάνωσης του εθνικού μας περιπτέρου, προσκαλούντο και συμμετείχαν εκδότες βιβλίων μαγειρικής και εκδοτικές παραθρησκευτικές οργανώσεις ενώ ουδέποτε εκτέθηκαν εκεί βιβλία μεγίστης εθνικής και παιδαγωγικής αξίας, μάλιστα εγκεκριμένα από το Υπουργείο Παιδείας, όπως το «Παγκόσμιο Λεξικό της Μουσικής» ή το «Επίτομο Εγκυκλοπαιδικό Λεξικό της Βυζαντινής Μουσικής» των εκδόσεων του Ευρωπαϊκού Κέντρου Τέχνης της Ελλάδος. δ)Οι επιχορηγήσεις του κράτους προς αυτό το ΕΚΕΒΙ υπήρξαν πάντοτε υπερβολικές έως και προκλητικές, συχνά μάλιστα απετέλεσαν αντικείμενο υπεύθυνης – κάποτε και δριμείας – δημόσιας κριτικής, κυρίως για τον σπάταλο τρόπο με τον οποίο το ΕΚΕΒΙ τις αξιοποιούσε.
Είναι και άλλα πολλά… Όμως όλα αυτά, Κύριε Υπουργέ, έχετε την απόλυτη δυνατότητα – πιστεύω και τη θέληση – να τα οδηγήσετε στην επιβαλλόμενη διόρθωσή τους.
Η προσωπική μου άποψη είναι τούτη:
1.Τροποποιήστε τον ιδρυτικό νόμο του ΕΚΕΒΙ
2.Το Διοικητικό Συμβούλιο να απαρτίζεται από νόμιμον εκπρόσωπο ενός εκάστου των αναγνωρισμένων πανελλήνιων λογοτεχνικών/συγγραφικών/εκδοτικών, μη κερδοσκοπικών – μη επαγγελματικών σωματείων.
3.Αυτό το Διοικητικό Συμβούλιο να εκλέγει τον Πρόεδρό του κατά διαφανή δημοκρατικό τρόπο.
4.Διορίστε εκτελεστικό διευθυντή με πρόταση του Διοικητικού Συμβουλίου και με ουσιαστικά και τυπικά προσόντα σχετικού με το αντικείμενο management.
5.Περιορίστε τον αριθμό των υπαλλήλων στους απολύτως απαραίτητους και εποπτεύστε στενά την εργασία και την απόδοσή τους, η οποία σήμερα είναι παντελώς ανεξέλεγκτη.
6.Ορίστε την κρατική επιχορήγηση με τον εξορθολογισμό κάθε δαπάνης, ιδιαίτερα των δαπανών εφαρμογής πολυτελών προγραμμάτων και πολυτελών διαφημιστικών μέσων, δεξιώσεων, ταξιδιών, κ.τ.ό.
Έτσι θα έχετε ένα ΕΚΕΒΙ ανοικτό, δημοκρατικό και κυρίως απόλυτα αντιπροσωπευτικό όλων των συγγραφέων και των εκδοτών, λειτουργούν μέσα σε πλαίσιο επιμελώς ελεγχόμενης οικονομικής διαχείρησης.
Θα μετατρέψετε το ΕΚΕΒΙ των ολιγαρίθμων κυκλωμάτων του βιβλιοεκδοτικού χώρου σε ένα ΕΚΕΒΙ όλων των ελλήνων που καταγίνονται με τα γράμματα – όλων των ελλήνων που διαβάζουν. Και η νέα αναθεωρημένη απόφασή Σας να μη καταργηθεί το ΕΚΕΒΙ θα είναι και αντάξια της πολιτικής Σας γενναιότητας και ορθοφροσύνης.
Με ειλικρινή αισθήματα
Ευάγγελος Ανδρέου
Συγγραφέας
Πρόεδρος Δ.Σ. του Ευρωπαϊκού Κέντρου Τέχνης
Αναπαύσεως 14 Α΄ – 190 02 Παιανία
Τηλ. (&Fax): 210-66.43.854
Και ο Ιαβέρης είχε ένα σκοπό στη ζωή του. Δεν είναι κακό…Δεν είναι κακό.
Το να συγχαίρεις για κάτι ελάχιστο έναν υπουργό ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΗΣ κυβέρνησης, είναι σαν να συγχαίρεις το Γεώργιο Παπαδόπουλο που… χάρισε τα χρέη των αγροτών.
Δίκιο έχετε, αλλά σκεφθείτε και τον κύριο Ανδρέου που δεν θέλει να κλείσει το ΕΚΕΒΙ και τον προσφωνεί “αξιότιμο”…
Τα πράγματα δεν είναι μόνο έτσι όπως τα παρουσιάζει (ορθώς) ο κύριος Παστάκας, αλλά πολύ χειρότερα. Από το 2005 (τουλάχιστον) έπρεπε να κινηθεί η όποια “νομική διαδικασία”. Από τότε δηλαδή που ο μακαρίτης Κώστας Βουκελάτος (εκδότης του “Ιχνευτή”) δε μάσησε τα λόγια του απέναντι στο βδελυρό φαινόμενο του κρατικοδίαιτου πολιτισμού και ιδιαίτερα στο χώρο του βιβλίου που τον γνώριζε καλά όσο κανένας άλλος. Αναζητήστε το αποκαλυπτικό τεύχος του Ιχνευτή αρ. 9 (τρίτη περίοδος) όπου εκτίθενται όλα τα γεγονότα της υπόθεσης. Βλέπετε είχε τολμήσει να θίξει τις ματσαράγκες του Ε.ΚΕ.ΒΙ. κι οι υπεύθυνοι τότε τον είχαν σύρει στα δικαστήρια. Για να μη σκαλίσουμε και το όργιο των δισεκατομμυρίων που ξοδεύτηκαν και τσεπώσανε ουκ ολίγοι “άνθρωποι του πολιτισμού” για την πολιτιστική ολυμπιάδα.
ή για να χρησιμοποιήσω το δικό σας σκεπτικό, το να παρακαλάς να εξακολουθήσεις να χρηματοδοτείσαι από μνημονιακή κυβέρνηση είναι σα να παρακαλάς τον Γκαίμπελς να σου δώσει χρήματα για να προωθήσεις το έργο σου.
Και βέβαια ο Γκαίμπελς είναι συγγραφέας του μυθιστορήματος Michael όπως και αρκετών ρομαντικών ποιημάτων και υποστηριχτής της αλλαγής εκ των έσω.
Με εκπλήσσει (όχι θετικά) η θέση σας για το ΕΚΕΒΙ και για τη στάση του κ. Τζαβάρα και της Κυβέρνησης. Επειδή ήδη πολλά ειπώθηκαν παραπάνω, δεν θα προσθέσω άλλα, όμως πραγματικά δεν σας προβληματίζει ότι ο αρμόδιος Υπουργός με το μόνο που ασχολήθηκε στον πολιτισμό είναι το ΕΚΕΒΙ και αυτό αποφασίζοντας να το καταργήσει; Προφανώς και δεν έχει άποψη επί της ουσίας η Κυβέρνηση για ένα τέτοιο θεσμό. Α και να μην ξεχνιόμαστε, να διορθώσω, χθες αποφάσισαν τη συμμετοχή στη Eurovision, αυτό τον πολιτισμό θέλουν. Θέμα λογιστικής…
Από το πρόσφατο παρελθόν…
Επιστολές Ελένης Πατάκη-Μάνου Κοντολέων
Η επιστολή της Έλενας Πατάκη
Με την παρούσα επιστολή εκφράζουμε τον αποτροπιασμό μας για τις σημερινές εξελίξεις στον χώρο του βιβλίου με την αναγκαστική παραίτηση του Δ.Σ. του ΕΚΕΒΙ και την αγανάκτησή μας για τον διασυρμό των Εκδόσεων Πατάκη.
Από τα τέλη του περασμένου μήνα, οπότε ανακοινώθηκε ο κατάλογος βιβλίων από το ΕΚΕΒΙ, μέχρι σήμερα, οι Εκδόσεις Πατάκη τήρησαν στάση εξαιρετικά χαμηλών τόνων και απέφυγαν να απαντήσουν σε συκοφαντικά σχόλια από μεμονωμένα πρόσωπα και επιχειρήσεις. Τη στάση αυτή υπαγόρευσε το ήθος των Εκδόσεων Πατάκη και σε καμία περίπτωση η έλλειψη εμπιστοσύνης στο Δ.Σ. του ΕΚΕΒΙ και στα μέλη της επιτροπής.
Σε επιστολή του προς την Ένωση Ελληνικού Βιβλίου (ΕΝ.ΕΛ.ΒΙ.), της οποίας είναι μέλος και αντιπρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου, ο Στέφανος Πατάκης έγραφε τότε μεταξύ άλλων τα εξής: «Για να μπω στην ουσία. Εγώ δεν θα κρίνω τον κατάλογο αυτό, γιατί, εφόσον το πρόβλημα αφορά τις Εκδόσεις Πατάκη, υπάρχει ο κίνδυνος είτε να ευνοήσω είτε να αδικήσω τον εαυτό μου. Προτείνω όμως πρώτον να ενημερωθούν όλοι οι συνάδελφοι σχετικά, να γίνει μια μικρή επιτροπή η οποία να ερευνήσει τον κατάλογο, να εντοπίσει τα προβλήματα, να κάνει συγκεκριμένες προτάσεις στο ΕΚΕΒΙ, να ζητήσει άμεσα διόρθωση του καταλόγου (να διορθωθούν τα λάθη, να αρθούν όλες οι αδικίες όπου υπάρχουν, να υπάρξει αναλογική κατανομή των βιβλίων που θα προμηθευτεί το ΕΚΕΒΙ). Το σπουδαιότερο όμως, πρέπει αυτή η επιτροπή και ο σύλλογός μας γενικότερα να συζητήσει θέματα αρχών και διαδικασίας που πρέπει να τηρούνται σε αυτές τις περιπτώσεις.»
Σήμερα, όμως, υποχρεωνόμαστε να απαντήσουμε δημόσια, καταγγέλλοντας όλους όσοι αναπαράγουν άκριτα δυσφημιστικούς ισχυρισμούς εναντίον μας.
Όσα η κυρία Κέζα αφήνει να εννοηθούν εις βάρος των Εκδόσεων Πατάκη στο κυριακάτικο άρθρο της με τίτλο: «Σύγκρουση πνευματικών συμφερόντων» αποτελούν δυσφήμηση για τις Εκδόσεις Πατάκη, οι οποίες δεν είχαν ούτε έχουν καμία ανάμειξη στο έργο της επιτροπής. Η κυρία Κέζα αυθαιρέτως καταλήγει στο συμπέρασμα ότι είναι αποτέλεσμα διαπλοκής το ότι τα βιβλία των Εκδόσεων Πατάκη αντιστοιχούν στο 25% του συνολικού καταλόγου.
Προκειμένου να διευκολύνουμε όσους θελήσουν να αναζητήσουν την αλήθεια, αναφέρω τα εξής:
1. Οι Εκδόσεις Πατάκη κατέχουν ποσοστό μεγαλύτερο από 25% στο σύνολο των κυκλοφορούντων λογοτεχνικών βιβλίων από Έλληνες συγγραφείς. Θυμίζουμε ότι σύμφωνα με τη δημοσιευμένη προκήρυξη, το ζητούμενο από την επιτροπή δεν ήταν να επιλέξει απλώς παιδικά βιβλία, αλλά να επιλέξει παιδικά βιβλία κατά 75-80% Ελλήνων συγγραφέων, με κριτήρια κυρίως ποιοτικά.
2. Οι Εκδόσεις Πατάκη από το 1990 (το παλαιότερο έτος για το οποίο έχουμε στοιχεία) μέχρι το 2011 έχουν εκδώσει 3202 νέους τίτλους παιδικών βιβλίων.
3. Οι 24 από τους 123 τίτλους των Εκδόσεων Πατάκη που επιλέχθηκαν από την επιτροπή – ένας στους πέντε τίτλους δηλαδή – είναι εξαντλημένοι, αρκετοί μάλιστα εδώ και χρόνια και δεν υπάρχει καμία πρόθεση να τους ανατυπώσουμε.
4. Περισσότερα από 120 κυκλοφορούντα παιδικά βιβλία των Εκδόσεων Πατάκη έχουν βραβευτεί. Το 2012 μέχρι σήμερα έχουμε οκτώ βραβεία και διακρίσεις για τα παιδικά βιβλία των Εκδόσεων Πατάκη. Στις βραχείες λίστες για τα Κρατικά Βραβεία παιδικού βιβλίου 2011 που ανακοίνωσε πρόσφατα το Υπουργείο Παιδείας Θρησκευμάτων Πολιτισμού και Αθλητισμού περιλαμβάνονται δώδεκα (12) βιβλία των Εκδόσεων Πατάκη επί συνόλου 31 βιβλίων (ποσοστό 38,7%).
5. Τα βιβλία δεν γράφονται από τους εκδότες. Πίσω από τους αριθμούς κρύβονται δημιουργοί, οι οποίοι εδώ και τριάντα χρόνια, από το 1982, εμπιστεύονται το έργο τους στις Εκδόσεις Πατάκη. Οι Έλληνες συγγραφείς των παιδικών βιβλίων στις εκδόσεις μας είναι 130, ενώ οι ξένοι συγγραφείς υπερβαίνουν τους 180.
Με εκτίμηση,
Έλενα Πατάκη
Εκδότρια, υπεύθυνη παιδικού βιβλίου
****
Η επιστολή του Μάνου Κοντολέων
Προς:
Περιοδικό «ΒΗmagazino»
Μιχαλακοπούλου 80,
115 28 Αθήνα
Αθήνα, 12 Δεκεμβρίου 2012
Υπόψη: Διευθυντή του περιοδικού «BΗmagazino»
κύριο Παύλο Παπαδόπουλο
Κοιν: Εκδότη Εφημερίδας «Το Βήμα»
κύριο Σταύρο Π. Ψυχάρη
Διευθυντή Εφημερίδας «Το Βήμα»
κύριο Αντώνη Β. Καρακούση
Αρχισυντάκτη του περιοδικού «BΗmagazino»
κύριο Δημήτρη Θεοδωρόπουλο
Συντάκτες Πολιτιστικών Θεμάτων Έντυπων και Ηλεκτρονικών ΜΜΕ
Στο ΒΗmagazino της 9.12.2012 δημοσιεύθηκε στη σελίδα με τίτλο «Περιπαικτικά», άρθρο της κυρίας Λώρης Κέζα με τίτλο: «Σύγκρουση πνευματικών συμφερόντων – Πώς η Ελλάδα των διανοούμενων δεν διαφέρει από την Ελλάδα των πολιτικών».
Το παραπάνω άρθρο της κυρίας Λώρης Κέζα είναι γραμμένο με τέτοιο τρόπο ώστε να δημιουργείται η εντύπωση στους αναγνώστες του περιοδικού σας, πως εγώ προσωπικά, με την ιδιότητα του μέλους της Επιστημονικής Επιτροπής του Προγράμματος ‘Καινοτόμες δράσεις ενίσχυσης της φιλαναγνωσίας των μαθητών’ που είχε υπό την εποπτεία του το Υπουργείο Πολιτισμού και εκτελούσε το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου, ενήργησα με τρόπο ώστε να ευνοηθώ τόσο εγώ, όσο και μέλη της οικογένειάς μου, στη σύνταξη του καταλόγου των προς αγορά βιβλίων παιδικής λογοτεχνίας που θα χρησιμοποιηθούν για δράσεις του πιο πάνω αναφερομένου προγράμματος φιλαναγνωσίας.
Συγκεκριμένα η συντάκτρια του άρθρου υπογραμμίζει πως έκρινα ως καλύτερα μεταξύ άλλων και πολλά από τα δικά μου βιβλία. Και στη συνέχεια προσθέτει: η επιτροπή έκρινε ως καλύτερα τα βιβλία της συζύγου μου και της θυγατέρας μου.
Για την πρώτη καταγγελία σας παραθέτω την διευκρίνηση της επιτροπής έτσι όπως δίνεται στο υπόμνημά της προς τον Υπουργό Παιδείας, Θρησκευμάτων, Αθλητισμού και Πολιτισμού και κοινοποιήθηκε επίσης και στον καθ’ ύλην αρμόδιο Αναπληρωτή Υπουργό Πολιτισμού:
Μετά από συζήτηση και προβληματισμό, αποφασίσαμε ομόφωνα:
α. Να συμπεριλάβουμε στον κατάλογο των βιβλίων και έργα (πρωτότυπα ή μεταφρασμένα) μελών της Επιτροπής, με το σκεπτικό ότι τα έργα αυτά είναι καταξιωμένα τόσο στη χώρα μας όσο και διεθνώς. Έτσι συμπεριελήφθησαν έργα του Βαγγέλη Ηλιόπουλου και του Μάνου Κοντολέων, οι οποίοι υπηρετούν εδώ και χρόνια την παιδική λογοτεχνία με δεκάδες βιβλία βραβευμένα και μεταφρασμένα σε πολλές γλώσσες και είναι βέβαιο ότι καμιά επιτροπή δεν θα τους απέκλειε από ένα «σώμα» 500 τίτλων.
β. Να θέσουμε ως ανώτατο όριο ανά δημιουργό τα έξι πρωτότυπα βιβλία. Αυτό αφορά το έργο 17 συγγραφέων, ιδιαίτερα αναγνωρισμένων και καταξιωμένων στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.
Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει πως μετά από 43 χρόνια παρουσίας μου στο χώρο της λογοτεχνίας και μετά από τα περίπου 60 βιβλία που έχω εκδώσει , μετά από πολλαπλές διακρίσεις και δύο κρατικά βραβεία, υποψηφιότητες σε διεθνή βραβεία (Άντερσεν και Άστριντ Λίντγκρεν) και μεταφράσεις σε άλλες χώρες, πως δεν δικαιούμαι να ανήκω ανάμεσα στους 17 αυτούς συγγραφείς.
Ακόμα δε και αν η επιτροπή είχε μια εντελώς διαφορετική σύνθεση και εγώ δεν ήμουνα μέλος της και πάλι τα βιβλία μου θα ήταν ανάμεσα στις πρώτες επιλογές για τη συμπλήρωση του καταλόγου.
Για την άλλη κατηγορία, πως δηλαδή η επιτροπή έκρινε καλύτερα βιβλία της συζύγου και της κόρης μου, έχω να παρατηρήσω για με την πρώτη (που με το μεταφραστικό της έργο συμμετέχει στον κατάλογο) πως δεν υπάρχει κανένα χρηματικό όφελος για εκείνη μιας και η μεταφραστική εργασία αμείβεται εφ΄ άπαξ και όχι με βάση τα ποσοστά επί των πωλήσεων και ακόμα πως (όπως και πάλι στο υπόμνημα της επιτροπής αναφέρεται):
(Αποφασίσαμε) Να επιλέξουμε από την ξένη, σύγχρονη και κλασική, παιδική λογοτεχνία βιβλία συγγραφέων με ιδιαίτερη παγκόσμια αναγνώριση, στις πλέον δόκιμες μεταφράσεις.
Η σύζυγός μου Κώστια Κοντολέων είναι μια από τις πιο αξιόλογες μεταφράστριες, το μεταφραστικό της δε έργο έχει επανειλημμένως βραβευτεί, είναι δε η μόνη μεταφράστρια που έχει τιμηθεί με Κρατικό Βραβείο Μετάφρασης για μυθιστόρημα για παιδιά. Κι άλλωστε με ποια δικαιολογία η επαγγελματική υπόσταση μιας γυναίκας σήμερα καλύπτεται από τις παράλληλες επαγγελματικές δραστηρι’οτητες του συζύγου της;
Για δε την ύπαρξη στο κατάλογο του βραβευμένου από το Ελληνικό Τμήμα της Διεθνούς Οργάνωσης Βιβλίων για Νέους (Κύκλος Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου) και περιλαμβανόμενου στη βραχεία λίστα των βραβείων του περιοδικού ΔΙΑΒΑΖΩ, «Οι επτά ζωές του Κόμπου» της κόρης μου Άννας Κοντολέων, και πάλι σας παραθέτω το σχετικό απόσπασμα του εν λόγω υπομνήματος:
(Αποφασίσαμε)Να συμπεριλάβουμε βιβλία βραβευμένων και διακριθέντων νέων συγγραφέων και εικονογράφων.
Είναι, λοιπόν, πασιφανές πως καμιά χαριστική και υπόπτων σκοπιμοτήτων διάκριση δεν έγινε μήτε για τα δικά μου έργα, μήτε για εκείνα που υπογράφουν μέλη της οικογένειάς μου, και εν τέλει θα ήταν άδικο έργα καταξιωμένα από την κριτική και αγαπημένα από τους αναγνώστες, να μη συμπεριληφθούν στο κατάλογο λόγω μιας φαρισαϊκής νοοτροπίας.
Στο ίδιο άρθρο, η συντάκτριά σας, παραθέτει διάφορους αριθμούς εκδοθέντων βιβλίων δικών μου και της οικογένειάς μου που δήθεν αποκαλύπτουν την πρόθεσή μου να ευνοήσω με τις επιλογές μου τις Εκδόσεις Πατάκη, εκδότη στον οποίο είναι αλήθεια πως έχω εκδώσει τα περισσότερα βιβλία μου, αλλά και ο οποίος, επίσης είναι αλήθεια, πως είναι ο εκδοτικός οίκος που περιλαμβάνει ανάμεσα στους τίτλους του τους καλύτερους έλληνες συγγραφείς παιδικής λογοτεχνίας.
Και για το ζήτημα αυτό, το υπόμνημα της επιτροπής αναφέρει:
Επίσης, ως επιτροπή, φροντίσαμε στις επιλογές μας να αντιπροσωπεύονται οι περισσότεροι εκδοτικοί οίκοι που εκδίδουν βιβλία για παιδιά, λαμβάνοντας υπόψη την ποιότητα των σχετικών τίτλων τους. Κατά συνέπεια, κάποιοι εκδοτικοί οίκοι εκπροσωπούνται με περισσότερα βιβλία τους.
Και στο σημείο αυτό, για να γίνει περισσότερο κατανοητό το πως οι Εκδόσεις Πατάκη έχουν μεγάλο αριθμό βιβλίων στον κατάλογο, θα ήθελα να δώσω ένα παράδειγμα: όπως σε ένα κατάλογο βιβλίων με ποιήματα ελλήνων ποιητών, οι Εκδόσεις Ίκαρος (εκδότες των: Σεφέρη, Ελύτη, Καρούζου, Καβάφη, Εγγονόπουλου, Δημουλά κ.α) θα είχαν τους περισσότερους τίτλους, με την ίδια λογική και οι Εκδόσεις Πατάκη στα ελληνικά βιβλία για παιδιά έχουν δικαιωματικά τον μεγαλύτερο ποσοστό συμμετοχής.
Κι άλλωστε είναι, νομίζω, χαρακτηριστικό πως εκδοτικοί οίκοι με ιστορία στο παιδικό βιβλίο (Ψυχογιός, Κέδρος, Καστανιώτης, Άγκυρα κ.α) δεν εκφράσανε κανένα παράπονο και δεν αμφισβήτησαν την ποιότητα του καταλόγου των προς αγορά βιβλίων. Στο ζήτημα αυτό αξίζει να σας θυμίσω πως Γενικός Γραμματέας του ΕΚΕΒΙ ήταν ο εκδότης κ. Αργύρης Καστανιώτης και ο οποίος μαζί με όλα τα υπόλοιπα μέλη του ΔΣ του ΕΚΕΒΙ είχε εγκρίνει τον κατάλογο που είχε συντάξει η Επιτροπή μας.
Κύριε Διευθυντά,
Η κυρία Λώρη Κέζα έχει μια πολυετή θητεία στη δημοσιογραφία για θέματα βιβλίου. Έχει γράψει και η ίδια μερικά παιδικά βιβλία ( τα οποία η επιστημονική επιτροπή δεν τα επέλεξε να συμπεριληφθούν στον κατάλογο), υπήρξε ακόμα συνεργάτης των Εκδόσεων Πατάκη, αλλά και δική μου την εποχή που είχα την ευθύνη του inflight περιοδικού της Ολυμπιακής Αεροπορίας. Γνωρίζει, με άλλα λόγια τα πρόσωπα και το έργο τους, τους συγγραφείς και το ήθος του καθενός από αυτούς.
Προτού αποφασίσει να ασχοληθεί με το θέμα της σύνταξης αυτού του καταλόγου, θα έπρεπε να είχε λάβει υπ΄ όψιν της όλα αυτά τα στοιχεία και να ζητούσε διευκρινήσεις τόσο από μέλη της επιτροπής, όσον και από το ίδιο το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου. Να έπαιρνε και τη γνώμη άλλων σημαντικών συγγραφέων και μελετητών της παιδικής λογοτεχνίας.
Μικρός είναι ο τόπος μας και γνωστό το αποτύπωμα του καθενός μας.
Μετά απ΄ τα όσα σας εξέθεσα ο καθένας μπορεί να διαπιστώσει πως όλο το ύφος με το οποίο γράφτηκε το συγκεκριμένο άρθρο της κυρίας Κέζα δε συνάδει με την αναγνώριση της ποιότητας του έργου μου και ακόμα οι χαρακτηρισμοί όπως κομπιναδόροι και παρατρεχάμενοι με τους οποίους καταλήγει το κείμενό, είναι άδικοι, δυσφημιστικοί και κηλιδώνουν τη ηθική υπόσταση ανθρώπων που έχουν για χρόνια και με τα έργα τους προσφέρει πολλά στο χώρο του παιδικού, κι όχι μόνο, βιβλίου
Θεωρώ, με την εξέλιξη μάλιστα που έλαβε το όλο θέμα (την πέρα από κάθε δεοντολογία απονομής δικαιοσύνης απόφαση του υφυπουργού Πολιτισμού), πως με τα όλο ανακρίβειες και κακόβουλα ψεύδη άρθρο της, η συνεργάτης του περιοδικού σας έχει θίξει την προσωπική και επαγγελματική μου αξιοπρέπεια και γι αυτό ζητώ από εσάς την αυτονόητη δημοσίευση της επιστολής μου αυτής τόσο στην ηλεκτρονική όσο και στη έντυπη έκδοση του περιοδικού σας.
Δηλώνω δε πως εγώ, έχοντας επί ένα και πλέον έτος εργαστεί αμισθί για τον σχεδιασμό και την υλοποίηση αυτού του προγράμματος και σε πείσμα αυτών που το απεργάζονται, πως θα κάνω ότι θα θεωρήσω αναγκαίο για την συνέχιση και την πλήρη εφαρμογή του.
Κατά τα άλλα για το συκοφαντικό και υβριστικό άρθρο της κυρίας Κέζα, που δημοσιεύσατε και το οποίο θίγει την προσωπικότητά μου και την συγγραφική και επαγγελματική μου υπόσταση, επιφυλάσσομαι για κάθε νόμιμο δικαίωμά μου.
Μάνος Κοντολέων
συγγραφέας – κριτικός
Μάλιστα…Με επέλεξα, επειδή είμαι ο κορυφαίος…Μας τάπωσε.
1ο Φεστιβάλ Νέων Λογοτεχνών
Ένα διήμερο focus στη νέα γενιά Ελλήνων δημιουργών:
βιβλίο, μουσική, θέατρο, χορός, κινηματογράφος, εικαστικά, κόμικς, διαγωνισμοί, workshops
Παρασκευή 9 & Σάββατο 10 Δεκεμβρίου 2011 – Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης
********
**Λίστα των λογοτεχνικών περιοδικών
ΒΑΚΧΙΚΟΝ, ΔΕΚΑΤΑ, ΔΙΑΒΑΖΩ, ΕΜΒΟΛΙΜΟΝ, ΕΝΤΕΥΚΤΗΡΙΟ, H ΛΕΞΗ, ΘΕΜΑΤΑ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ, ΚΟΥΚΟΥΤΣΙ, ΜΑΝΔΡΑΓΟΡΑΣ, ΝΕΑ ΕΥΘΥΝΗ,ΝΕΑ ΕΣΤΙΑ, ΝΗΣΙΔΕΣ, ΟΙ ΦΙΛΟΙ, ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ, ΠΛΑΝΟΔΙΟΝ, ΠΟΙΕΙΝ, ΠΟΙΗΤΙΚΗ, ΠΝΟΕΣ ΛΟΓΟΥ ΚΑΙ ΤΕΧΝΗΣ, ΤΑ ΠΟΙΗΤΙΚΑ, ΙNTELLECTUM, LITTERATERRA, POETICANET.
************************
*Λίστα των νέων συγγραφέων
Αραβανής Σπύρος, Αρβανίτης Παναγιώτης, Γεννάρης Μιχάλης, Γιαλένιος Κυριάκος, Γκανάσου Τζούλια, Γκίτση Αναστασία, Γκιωνάκης Γιώργος, Γκολίτσης Πέτρος, Γρίβα Άννα, Δημουλή Αγγελική, Δούκας Γιάννης, Ερηνάκης Νίκος, Ευαντινός Νικόλας, Κάββαλου Στέργια, Καλλέργη Λένα, Κατιώνη Δήμητρα, Κατσού Ναταλία, Kούκης Χρήστος, Κουμασίδης Ιορδάνης, Λαμπράκος Γιώργος, Λουλαδάκης Βαγγέλης, Μελιδώνης Ανέστης, Μιχαήλ Χρήστος Α., Μπέκας Βαγγέλης, Νησίδης Νικόλας, Ξυλούρη Μαρία, Παλαβός Γιάννης, Παλούκης Σπύρος, Παναγιώτου Ευτυχία, Παπαχαράλαμπος Κωνσταντίνος, Πέτσα Βασιλική, Ρακόπουλος Θοδωρής, Ρήτος Τάσος, Σουργιαδάκη Ειρήνη, Τανούδης Δημήτρης, Τζανακάρη Βάσια, Τζατζιμάκη Ελένη, Τσακίρης Στέργιος, Τσίρκας Ιωάννης, Φακίνου Μαρία, Χριστοπούλου Μάγδα.
********************
Τρεις συγγραφείς, που θα ξεχωρίσει μια ειδική επιτροπή που αποτελείται από την Έρση Σωτηροπούλου, τη Λίνα Πανταλέων και τον Σπύρο Γιανναρά, θα λάβουν εξαμηνιαίες υποτροφίες για τα επόμενα δημιουργικά βήματά τους (1.300? ανά μήνα, ειδική επιχορήγηση του ΟΠΑΠ).
***************
Σ’ αυτά τα ψιχουλάκια που πετούσε το εκεβι κάποτε συμμετείχατε κι εσείς…
@20
και όχι μόνο συμμετείχατε , αλλά το διαφημίζατε επί καιρό.
Αν δει κανείς τα σχόλια της εποχής , θα καταλάβει , ότι σας κακοφάνηκε μάλιστα που δεν διακρίθηκαν αυτοί που προτείνατε.
Εκ των υστέρων , βεβαίως , αποδείχτηκε , πως ήταν πανηγυράκι σε στυλ ριάλιτι.
Όταν , λοιπόν , μιλάμε για διαπλοκή , ας είμαστε πιο προσεκτικοί. Η ιστορία δεν σας δικαιώνει…
Ψιτ, Μάνο, χαλάρωσε! Ο αδιάφθορος είσαι που σε πνίγει το δίκιο; Ή μην τυχόν πέρασες την ιστορία για ιεροεξεταστή;
Τι σημαίνει “διαπλοκή”, κύριε; Πού την είδατε; Στους μη διακριθέντες του Ποιειν; Ξέρετε εσείς να έγινε κάποια “τράμπα” ή καμιά αλλαξοκωλιά; Και ποιος κατηγορείται επειδή του “κακοφάνηκε” που δεν βραβεύτηκε; Τι θα έπρεπε να κάνει; Να το απολαύσει; Στο τέλος τέλος, όταν κάποιος πηγαίνει σε δημόσιο νοσοκομείο πάει να πει πως ψηφίζει ΠΑΣΟΚ ή ΝΔ; Ή πως ντε και καλά το εμπιστεύεται;
H επιχειρηματολογία σας είναι αστεία . Εκτός και αν νομίζετε , ότι απευθύνεστε σε ανεγκέφαλους.
Που , μάλλον , το νομίζετε.
Στο επόμενο πανηγυράκι μην τρέξετε ξελιγωμένοι για χρήμα και διακρίσεις. Μείνετε μακριά από τις διοργανώσεις του πασοκ και της νδ και θα σας βγάλω το καπέλο.
Το εκεβι κακώς έκλεισε , αν και οι λόγοι δεν είναι η προφανής διαπλοκή.
να δούμε οι επόμενοι πόσο καιρό θα μείνουν με τα χέρια μακριά από το μέλι…
Το δημόσιο νοσοκομείο είναι ανάγκη. Η συμμετοχή στην εκδήλωση του εκεβί επιλογή. Για να μην ξεφεύγουμε από το θέμα: Συμμετείχε ή όχι το περιοδικό ποιειν σε εκδήλωση του εκεβί; Την διαφήμιζε ή όχι πάνω δεξιά στις ανακοινώσεις;
@Μάνος:
«Διαπλοκή» ειναι να “λαδώνει” κανείς τα μέλη της επιτροπής, να τα “αρπάζει” από τη διαφήμιση του εν λόγω Φεστιβάλ, να “απολύει” όσους ψήφισαν αρνητικά κ.ά. τέτοια ωραία.
Αποδεχτήκαμε μια πρόσκληση που αφορούσε πολλά περιοδικά -και μάλιστα εκτός πιάτσας- και το υποστηρίξαμε ως θετικό γεγονός. Τα όσα μάθαμε μετά, επιβεβαιώνουν τα επιχειρήματα του κειμένου του Σωτήρη Παστάκα.
Τα υπολοιπα είναι στη φαντασία σας.
στη μνήμη μας , θέλετε να πείτε , μάλλον…
Αιωνία τους η μνήμη…
@Μάνος και @Ιωάννης
Οι απαντήσεις είναι εδώ:
http://www.poiein.gr/archives/15792/index.html
απαντήσεις είναι και στις ανακοινώσεις των αποτελεσμάτων , κύριε Αραβανή…
@Μάνο
έχω μια ενδιαφέρουσα πρόταση για να μη γίνει chat η συζήτηση. Συγκεντρώστε όλα τα στοιχεία που θέλετε εις βάρος μας και στείλτε μας ένα e mail και θα το δημοσιευσουμε στην κεντρική σελίδα μας ακόμα και ως anonymous ή ως Μάνος που μας ζητήσατε να υπάρχετε στο Ποιείν λόγω προσωπικού σας προβλήματος…
Υ.Γ. Έχει ενδιαφέρον και το γεγονός οτι μέχρι τις 2/1 δεν είχατε να καταλογίσετε κάτι εναντίον του Ποιείν γιατί αλλιώς δεν εξηγείται πώς μας στείλατε αυτοβιογραφικά σας λογοτεχνικά κείμενα ζητώντας συνεργασία, δηλαδή, δημοσίευσή τους…σε ένα χώρο “διαπλεκόμενο”…αλλά και παλαιότερα, τον Σεπτέμβριο μαζί με το βιογραφικό σας…
Κύριε Αραβανή εγώ δεν μίλησα ούτε για διαπλεκόμενους ούτε για αποτελέσματα, και ποσώς με ενδιαφέρει. Το αν είστε ή δεν είστε και τί είστε είναι δικό σας θέμα.
Το ποιείν στήριξε και δημοσίευσε την ανακοίνωση μιας εκδήλωσης που γινότανε από ένα ίδρυμα στο οποίο τώρα στέκεστε απέναντι. Βεβαίως και έπρεπε να μην στηρίξετε την εκδήλωση και μάλιστα με δημόσια ανακοίνωση των αιτιών. Επομένως σε αυτό το “ύστερ Υπερ ή Κατά. Αποφασίστε” του Αναγνωστάκη η απάντησή σας είναι πυθιακή. Όταν σας καλούνε συμμετέχετε όταν δεν σας καλούνε λέτε ότι δεν σας καλούνε λόγω κλίκας.
Αν κάποιος από εσάς κέρδιζε την “υποτροφία” τότε το εκεβί θα λειτουργούσε πέραν της κλίκας ή η κλίκα θα διευρύνονταν να περιλάβει κι εσάς;
Ο καθείς από τις πράξεις του κρίνετε κ. Αραβανή. Και καλά κάνετε ό,τι κάνετε. Αλλά κυρίως να μένετε συνεπείς. Και όταν πρέπει, να μάθετε να σιωπάτε. Αλλιώς διακυβεύετε την αξιοπρέπειά σας.
Επομένως είτε αποκηρύξτε την συμμετοχή σας είτε αποσύρετε το κείμενο. Και ο σκύλος και η πίτα σας εκθέτουν.
Φτιάχνεις ένα φορέα, όπως εν προκειμένω το ΕΚΕΒΙ για να στηρίξεις το βιβλίο, και το στελεχώνεις με ανθρώπους που έχουν «κατανοήσει την ελληνική πραγματικότητα και πώς να επιβιώσουν [χωρίς να πνιγούν από το χαβιάρι;] σε αυτή». Η λύση σε μια σοβαρή κοινωνία δεν είναι να κλείνεις το φορέα, αλλά να εξαφανίζεις και να τιμωρείς τα πρόσωπα αν αποδεδειγμένα έστησαν παράγκα γιατί απλά τα πρόσωπα θα βρουν άλλο φορέα να συνεχίσουν.
Το πρόβλημα εδώ είναι πως κι εκτός των τειχών μέσα σε παράγκες βρίζουν τις άλλες παράγκες και όταν ουρλιάζουν είναι για να ανοίξουν οι πόρτες να μπούνε.
Αυτό τουλάχιστον δείχνει η εμπειρία.
Το μόνο σίγουρο πάντως πως μεγαλύτερη ξεφτίλα για μια κοινωνία (που βαυκαλίζεται ότι δίδαξε και τον πολιτισμό) να κλείνει ένα φορέα που είχε ως στόχο “τον καθορισμό, τον σχεδιασμό και την εφαρμογή της εθνικής πολιτικής για την προώθηση του βιβλίου και της ανάγνωσης και ως προτεραιότητες την ενίσχυση της ανάγνωσης στην Ελλάδα, την προβολή και προώθηση του ελληνικού βιβλίου στο εξωτερικό και την καταγραφή των φαινομένων του χώρου” δεν μπορεί να υπάρχει…
Και η ευθύνη βαραίνει Ο Λ Ο Υ Σ.
@Ιωάννη
στηρίξαμε ως Ποιείν ένα Φεστιβάλ Νέων Λογοτεχνών [τους οποίους “στηρίζουμε” όσο μπορούμε με τον τρόπο μας καθημερινα] και οχι το ΕΚΕΒΙ.
Είμαστε απόλυτα συνεπείς σε κάθε τι θετικό που κατά τη γνώμη μας, πρέπει να προωθείται, και σε κάθε αρνητικό, που πάλι κατά τη γνώμη μας, πρέπει να βρίσκει το φως της δημοσιότητας.
Τα πράγματα είναι πολύ απλά. Η καθημερινη μας έκθεση είναι η σημαντικότερη έκθεση.
Μάνος και Ιωάννης είστε μακριά νυχτωμένοι. Εκτός από εμπάθεια τι άλλο προτείνετε; Έχετε αντιληφθεί την κατάσταση στο δημόσιο βίο μας ή είστε ανεπάγγελτοι; Πείτε τώρα για δήθεν ύβρεις! Υπηρεσίες καταργούνται, σχολεία συγχωνεύονται, μισθοί μειώνονται, η εφεδρεία περιμένει στη γωνία, με μια απλή καταγγελία τίθεται κάποιος σε διαθεσιμότητα μέχρι αποδείξεως του αντιθέτου, ας μη συνεχίσω. Και έρχεστε τώρα να μιλήσετε για συμμετοχές σε λογοτεχνικές εκδηλώσεις. Είστε σοβαροί; Ποιος λογάριασε ποτέ τους λογοτέχνες; Ποια επιδραστική δύναμη είχαν ποτέ στις κοινωνίες; Ένας μικρόκοσμος είναι και ως εκεί. Πάντα έτσι ήταν. Τι μεγαλοποιείτε λοιπόν; Είναι ανώφελο.
Χρόνια υφαίνεται η παρανομία παντού κι όσοι κάνουν ”κάθαρση” , σε άλλες θέσεις εξουσίας αγόραζαν τότε συνειδήσεις .
Όλοι γνώριζαν κι όλοι σώπαιναν.
Τι όμορφος κόσμος!
”Πιάτσες” στα περιοδικά και τους περιοδικάριους , ομολογούν οι γνώστες του χώρου .
”Συγχαρητήρια” , είναι πολύ μεγάλη λέξη για να ειπωθεί αβασάνιστα .
”ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΚΡΕΑΣ ΜΥΡΙΖΕΙ ” ξανά .
Εκεί ψηλά , στα πιο χαμηλά των χαμηλών , με τις γραβάτες σε παρέλαση , ”μεγάλοι άντρες” και ”κυρίες ” πολυτελείας χτενίζονται .
Η κρίση , εκτός εικονικής πραγματικότητας πίνει αίμα .
Κι ενώ οι πνευματικοί άνθρωποι σωπαίνουν στο life style της πολιτικής , τη συμμετοχή στη eurovision κι άλλα φαιδρά
αλληλοβρίζονται στην πρώτη ευκαιρία για το βιβλίο.
Η τάξη πάλι θα φορέσει το ηθικό της πρόσωπο.
ΥΒΡΙΣ ΥΒΡΙΣ
Η τελευταία φράση του κ Μίχου , Δελφική !!
Το ποίημα του Pier Paolo Pasolini, υπέρ των αστυνομικών, αφιερωμένο εξαιρετικά στον κ. Νίκο Σαραντάκο
IL PCI AI GIOVANI!
Mi dispiace. La polemica contro
il Pci andava fatta nella prima metà
del decennio passato. Siete in ritardo, cari.
Non ha nessuna importanza se allora non eravate ancora nati:
peggio per voi.
Adesso i giornalisti di tutto il mondo (compresi
quelli delle televisioni)
vi leccano (come ancora si dice nel linguaggio
goliardico) il culo. Io no, cari.
Avete facce di figli di papà.
Vi odio come odio i vostri papà.
Buona razza non mente.
Avete lo stesso occhio cattivo.
Siete pavidi, incerti, disperati
(benissimo!) ma sapete anche come essere
prepotenti, ricattatori, sicuri e sfacciati:
prerogative piccolo-borghesi, cari.
Quando ieri a Valle Giulia avete fatto a botte
coi poliziotti,
io simpatizzavo coi poliziotti.
Perché i poliziotti sono figli di poveri.
Vengono da subtopie, contadine o urbane che siano.
Quanto a me, conosco assai bene
il loro modo di esser stati bambini e ragazzi,
le preziose mille lire, il padre rimasto ragazzo anche lui,
a causa della miseria, che non dà autorità.
La madre incallita come un facchino, o tenera
per qualche malattia, come un uccellino;
i tanti fratelli; la casupola
tra gli orti con la salvia rossa (in terreni
altrui, lottizzati); i bassi
sulle cloache; o gli appartamenti nei grandi
caseggiati popolari, ecc. ecc.
E poi, guardateli come li vestono: come pagliacci,
con quella stoffa ruvida, che puzza di rancio
furerie e popolo. Peggio di tutto, naturalmente,
è lo stato psicologico cui sono ridotti
(per una quarantina di mille lire al mese):
senza più sorriso,
senza più amicizia col mondo,
separati,
esclusi (in un tipo d’esclusione che non ha uguali);
umiliati dalla perdita della qualità di uomini
per quella di poliziotti (l’essere odiati fa odiare).
Hanno vent’anni, la vostra età, cari e care.
Siamo ovviamente d’accordo contro l’istituzione della polizia.
Ma prendetevela contro la Magistratura, e vedrete!
I ragazzi poliziotti
che voi per sacro teppismo (di eletta tradizione
risorgimentale)
di figli di papà, avete bastonato,
appartengono all’altra classe sociale.
A Valle Giulia, ieri
si è così avuto un frammento
di lotta di classe: e voi amici
(benché dalla parte della ragione)
eravate i ricchi.
Mentre i poliziotti (che erano dalla parte
del torto) erano i poveri.
Bella vittoria, dunque,
la vostra! In questi casi
ai poliziotti si danno i fiori, amici.
#Υακινθη,
φανταζομαι οτι δεν σας “ξυπνησαμε”αποτομα….
Εχει παντως ενδιαφερον οτι αντι να δηλωθει η ευθυνη του καθενος πιπιλιζουμε την καραμελα περι απουσιας πνευματικων ανθρωπων δηλαδη νομιμοποιουμε αλλη μια “πιατσα”…
Υακινθη που ειστε καθε μερα να αφησετε εστω ενα κλαδακι συμπαραστασης, μια λεξη μοναχα για οσα ομορφα προβαλλονται;
Τα υπολοιπα ειναι ευκολιες καθαρισμου συνειδησης
Συγχωρήστε με αν παραξηγήθηκα αγαπητέ κ. Αραβανή.
Έχω εκφραστεί για τα πολύτιμα του ΠΟΙΕΙΝ και για σας προσωπικά με θαυμασμό ! Μη με αδικείτε γιατί έχω συντελέσει με τις απλές δυνάμεις μου να αγαπήσουν κι άλλοι το ποιείν.
Κι αν δεν περνάω απ΄την παρέα είμαι εδώ , σας ”ακούω ” και συχνά άλλοι παράγοντες μου στερούν αυτή τη χαρά της γραπτής” συμπαράστασης ”
Mίλησα έτσι γιατί πια ο τρόμος και το αίσχος μας κάνουν να αναζητούμε μια καταλυτική αντίδραση . Πίσω δε , από κάθε κάθαρση ως τώρα υπάρχει πάντοτε κρυμμένος στόχος .
Και σας γνωρίζω πως προσωπικά ποτέ δε χρειάστηκε να ”ξεπλύνω” συνείδηση γιατί είχα
από επιλογή άλλους δρόμους .
Να είστε καλά
#Υακίνθη,
σας ευχαριστώ για τις διευκρινίσεις, και συγγνώμη για την αυστηρότηα του ύφους μου, δεν ήσασταν εσείς ο αποκλειστικός παραλήπτης, μας “παρεξηγεί’ όλους ο γραπτός λόγος.
Να είστε καλά.
εδώ μαζεύουν υπογραφές:
ΝΑ ΑΝΑΚΛΗΘΕΙ Η ΑΠΟΦΑΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ
Η απόφαση του αναπληρωτή Υπουργού Πολιτισμού να δρομολογήσει εν μια νυκτί και χωρίς καμία συζήτηση τις διαδικασίες για την κατάργηση του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου, του μοναδικού φορέα αφιερωμένου στο βιβλίο στη χώρα μας, απειλεί να επαναφέρει την πολιτική της πολιτείας για το βιβλίο σε εποχές πλήρους ανυποληψίας. Πρόκειται για έναν θεσμό που επί 18 συνεχή χρόνια, παρά την κριτική που είναι δυνατόν να ασκήσει κανείς για τις αρρυθμίες του, ανέπτυξε συγκεκριμένες δράσεις, έργα και υποδομές και κατάφερε να γίνει σημείο αναφοράς για τον πνευματικό και εκπαιδευτικό κόσμο της χώρας μας, υποστηρίζοντας την προβολή και τη διάδοση του βιβλίου σε όλες τις ηλικίες.
Τα τελευταία χρόνια, ιδιαίτερα, προσαρμοζόμενο στις δύσκολες συνθήκες που επικρατούν, κατάφερε να μειώσει σημαντικά τις δαπάνες του, διευρύνοντας ταυτόχρονα τις πηγές χρηματοδότησής του, έτσι ώστε το 2012 να αντλήσει το μεγαλύτερο μέρος του προϋπολογισμού του από ευρωπαϊκούς πόρους. Οι βασικές δράσεις του –οι μεγάλες εκθέσεις βιβλίου, η Βιβλιονέτ, βασικό εργαλείο δουλειάς βιβλιοπωλών και εκδοτών, τα ψηφιακά αρχεία και οι ιστοσελίδες, οι έρευνες για την αναγνωσιμότητα του βιβλίου και τα στατιστικά στοιχεία, τα σεμινάρια, τα φεστιβάλ νέων λογοτεχνών, η υποστήριξη του προγράμματος μεταφράσεων προς άλλες γλώσσες, οι ανταλλαγές και οι διμερείς σχέσεις είναι κατακτήσεις του ΕΚΕΒΙ οι οποίες θα εξαφανιστούν ή θα συρρικνωθούν. Το μέλλον όλων αυτών των δράσεων καθίσταται αμφίβολο υπό την αιγίδα του διοικητικού μηχανισμού, την οποία εξήγγειλε ο κ. Τζαβάρας. Εάν το ΕΚΕΒΙ είχε αδυναμίες, η λειτουργία του μπορεί να βελτιωθεί με διαφορετική οργάνωση, άλλη διοίκηση, νέα πρόσωπα.
Στις συνθήκες τις οποίες διανύει η χώρα μας, θεωρούμε θεμελιώδους σημασίας τη διαπίστωση ότι ο πολιτισμός αποτελεί έναν από τους τρόπους για την έξοδο της χώρας μας από την κρίση, με τη δημιουργία διεθνούς συγκριτικού της πλεονεκτήματος. Καλούμε επομένως τον αναπληρωτή Υπουργού Πολιτισμού να ανακαλέσει, προσωρινά, την απόφασή του για το κλείσιμο του ΕΚΕΒΙ, ώστε να υπάρξει στον χώρο του βιβλίου μια ευρύτερη συζήτηση για την ταυτότητα και μέλλον του, αλλά και για να ολοκληρωθεί ομαλά, τουλάχιστον, η απορρόφηση των πόρων των δύο προγραμμάτων ΕΣΠΑ -για τη διοργάνωση της Έκθεσης Βιβλίου Θεσσαλονίκης και για την προώθηση της φιλαναγνωσίας- μέσα στην επόμενη διετία. Δεν χρειάζεται στην οικονομική δυσπραγία και στις δύσκολες συνθήκες που περνάει η χώρα να υιοθετούνται μέτρα τα οποία μας υποβαθμίζουν πολιτιστικά και οδηγούν, ως βαθύτερη συνέπεια, στην πνευματική φτώχια.
Υπογραφές
…
…
…
…
ΥΓ: . Οι υπογραφές πρέπει να σταλούν στον Σωκράτη Καμπουρόπουλο. Τα μέηλ του είναι τα εξής:
SKabouropoulos@ekebi.gr
socrates2000@windowslive.com
Να δούμε τι γίνεται τώρα με τον ΟΣΔΕΛ. Η μεταπολιτευτική μόδα θέλει δίπλα στα υπουργεία να φυτρώνουν σα μανιτάρια οι διάφοροι (αδιάφοροι) οργανισμοί. Κατανοητή η προσπάθεια για κάλυψη θέσεων, ήταν άλλωστε το μεγάλο στοίχημα και σύνθημα της μεταπολίτευσης, δηλαδή του ελληνικού μεταμοντέρνου, όλοι να δικαιούνται θέση εργασίας, και ένθεν το ενιαίο μισθολόγιο, δηλαδή κομμώτρια με καλές δημόσιες σχέσεις και συνεπώς καθηγήτρια σε τεχνικό λύκειο, με μαθήτριες να δουλεύουν αμισθί στο κομμωτήριο, προς άσκηση επαγγέλματος.
ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ
Παρασκευή, 18 Ιανουαρίου 2013
Προς:
Κο Αντώνη Σαμαρά
Πρωθυπουργό της Ελλάδας
Κο Ευάγγελο Βενιζέλο,
Πρόεδρο ΠΑ.ΣΟ.Κ.
Κο Φώτη Κουβέλη,
Πρόεδρο, ΔΗ.ΜΑ.Ρ.
Κο Αλέξη Τσίπρα,
Πρόεδρο, ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ.
Κα Αλέκα Παπαρήγα,
Γενική Γραμματέα Κ.Κ.Ε.
Κο Πάνο Καμμένο,
Πρόεδρο ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ
Κο Κωνσταντίνο Αρβανιτόπουλο
Υπουργό Παιδείας & Θρησκευμάτων, Πολιτισμού & Αθλητισμού
Κο Κώστα Τζαβάρα
Αναπληρωτή Υπουργό Παιδείας & Θρησκευμάτων, Πολιτισμού
& Αθλητισμού
Παρά την ανεπαρκή εικόνα που μας άφησαν οι θητείες και των τριών πρώην Διευθυντών του Ε.ΚΕ.ΒΙ., αφού χρησιμοποίησαν ασύδοτα και χωρίς κανέναν ουσιαστικό έλεγχο το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου ως εφαλτήριο για την προσωπική προβολή και την ανέλιξή τους, θεωρούμε ότι η κατάργησή του είναι κατά βάση αδικαιολόγητη. Δηλαδή, πονάει δόντι, κόβει κεφάλι; Δεν είναι λύση αυτή.
Έχουμε πολλά να πούμε για τις δράσεις του Ε.ΚΕ.ΒΙ. κυρίως σε ό,τι αφορά στις Εκθέσεις Βιβλίου:
Οι εκδότες διοργάνωναν για πάρα πολλά χρόνια και με εξαιρετική επιτυχία εκθέσεις βιβλίου στην Ελλάδα και σʼ ολόκληρο τον κόσμο με ελάχιστα χρήματα σε σχέση μʼ αυτές που διοργάνωνε το Ε.ΚΕ.ΒΙ. αφού δεν κατασπαταλούσαν τα χρήματα σε ταξιδάκια πολυτελείας ημετέρων και υμετέρων από και προς το εξωτερικό.
Ας σταθούμε για λίγο στη «Διεθνή» Έκθεση Βιβλίου της Θεσσαλονίκης. Πρωταρχικός της σκοπός ήταν να αποτελέσει μία μεγάλη εμπορική – επαγγελματική έκθεση, με έντονο πολιτιστικό χαρακτήρα, όπου θα συμμετείχαν οι Έλληνες εκδότες. Στην έκθεση αυτή, η οποία θα διευκόλυνε τόσο τους βιβλιοπώλες όσο και τους αναγνώστες της Βόρειας Ελλάδας, θα μπορούσε κανείς να δει από κοντά ολόκληρη την ελληνική εκδοτική παραγωγή και να την προωθήσει στην εγχώρια αγορά και, ίσως, στις βαλκανικές χώρες. Με τη διοργάνωση της Έκθεσης από το Ε.ΚΕ.ΒΙ. ο χαρακτήρας της Έκθεσης άλλαξε. Αφορούσε πλέον, κυρίως, στην αγορά και πώληση δικαιωμάτων μετάφρασης· σε ποιούς κι από ποιούς; Τα χρήματα της διοργάνωσης σπαταλήθηκαν σε ταξιδάκια αναψυχής στην Χαλκιδική για επισκέπτες – προσωπικούς φίλους και επαφές των διοργανωτών –και… «άντε ας πάμε και μια βόλτα από την Έκθεση». Στις έντονες διαμαρτυρίες των Ελλήνων εκδοτών, χαρακτηριστική είναι πλέον η απάντηση της τελευταίας διευθύντριας του Κέντρου: «Σκασίλα μου αν έρθουν ή όχι οι εκδότες στην Έκθεση».
Η Διεθνής Έκθεση Βιβλίου της Φρανκφούρτης, αποτελεί την άλλη πλευρά του ίδιου νομίσματος: Στην έκθεση αυτή οι εκδότες πωλούν και αγοράζουν δικαιώματα μετάφρασης για τα βιβλία τους. Αυτό είναι κατά βάση το αντικείμενο της έκθεσης. Το Ε.ΚΕ.ΒΙ. λοιπόν, το οποίο δεν εκπροσωπεί εμπορικά τους εκδότες αλλά είναι όργανο του Υπουργείου Πολιτισμού, πώς ανέλαβε τη διοργάνωση της έκθεσης αυτής;
Είναι πασιφανές ότι το Ε.ΚΕ.ΒΙ. δεν είχε, ουσιαστικά, καμία επαφή με τους φορείς του βιβλίου -βιβλιοπώλες και εκδότες, εκτός ορισμένων εξαιρέσεων-συνεργατών του, φυσικά. Γιʼ αυτό άλλωστε οι φορείς του βιβλίου παραιτήθηκαν από τη διοίκηση του Ε.ΚΕ.ΒΙ. εδώ κι δύο χρόνια, καταγγέλλοντας την αδιαφάνεια των δράσεών του.
Δε δημιούργησαν καμία υποδομή για την ανάπτυξη της φιλαναγνωσίας και την ουσιαστική προβολή του βιβλίου. Εν μέσω κρίσης, ποιος είναι ο μόνος τρόπος για να έρθει το βιβλίο κοντά στο αναγνωστικό κοινό;
Η δημιουργία, λειτουργία, εμπλουτισμός και στελέχωση και η διασύνδεση μεταξύ των βιβλιοθηκών. Έγινε τίποτα τόσα χρόνια για το φλέγον ζήτημα των βιβλιοθηκών; Συζητήθηκε ποτέ στις αμέτρητες συνεδριάσεις που γίνονταν και αφορούσαν άλλα ντʼ άλλων; Ποτέ.
Η απάντηση ήταν ότι το Ε.ΚΕ.ΒΙ. δεν ήταν «Εθνικό» Κέντρο Βιβλίου αλλά Κέντρο Βιβλίου του Υπουργείου Πολιτισμού και οι Βιβλιοθήκες ανήκαν στο Υπουργείο Παιδείας(!) Αλλού ο παπάς αλλού τα ράσα του.
Καμία βιβλιοθήκη δεν υπάρχει στα Δημοτικά Σχολεία της επικράτειας. Εννιακόσιες μόνο, στα Γυμνάσια και Λύκεια, απʼ τις οποίες Κύριος οίδε ποιές λειτουργούν και κάτω από ποιες συνθήκες, ειδικά τώρα μετά τη συγχώνευση σχολείων. Είναι ακόμη βιβλιοθήκες ή έχουν καταντήσει αποθήκες με σπασμένα θρανία και παλιούς υπολογιστές; Ενδιαφέρθηκε ποτέ το Ε.ΚΕ.ΒΙ. να καταγράψει και να αξιολογήσει την κατάσταση; Τα βιβλία μένουν για χρόνια φυλακισμένα στα σκονισμένα ράφια, κλειστά στα παιδιά και στην τοπική κοινωνία. Για ποια φιλαναγνωσία λοιπόν μιλάμε; Αυτή που έχει να κάνει με δεξιώσεις, δημόσιες σχέσεις και χρήση των χρημάτων των τεσσάρων(!) ΕΣΠΑ κατά το δοκούν;
Αλλά, το μεγαλύτερο «παράπονο» που εκφράζουμε είναι πού ενώ διαμαρτυρηθήκαμε πολλάκις έντονα για την εξαφάνιση των χρημάτων που αρχικά είχαν εγκριθεί από τα Περιφερειακά Επιχειρησιακά Προγράμματα για τη δημιουργία και των εμπλουτισμό των βιβλιοθηκών, το Ε.ΚΕ.ΒΙ. δεν αντέδρασε ποτέ! Δεν τους αφορούσε το θέμα;
Χάθηκαν συνολικά 60.431.000?. Τι απέγιναν τα χρήματα αυτά; Η εκπαιδευτική κοινότητα, οι μαθητές και οι γονείς τους θα ήθελαν πολύ να μάθουν. Απορροφήθηκαν αλλού; Κανείς ποτέ –ούτε Πρωθυπουργοί, ούτε Υπουργοί, ούτε άλλοι «αρμόδιοι»– δε λογοδότησαν για την τύχη του ποσού αυτού. Επιτέλους, η Βουλή των Ελλήνων δεν είναι η κολυμπήθρα του Σιλωάμ για να αθωώνει όσους εμπλέκονται στα σκάνδαλα αυτά.
Το Ε.ΚΕ.ΒΙ., παρόλα όσα αναφέρουμε παραπάνω είναι και παραμένει θεσμός και κέντρο αναφοράς στον χώρο. Δεν χρειάζεται λοιπόν να καταργηθεί αλλά να ανασυσταθεί· να αναβαθμιστεί ο ρόλος του και να στελεχωθεί αξιολογικά με ανθρώπους που γνωρίζουν τον χώρο και διαθέτουν το απαιτούμενο ήθος. Σήμερα, με τη συνένωση των Υπουργείων Πολιτισμού και Παιδείας είναι ευκαιρία. Δεν υπάρχουν πλέον δικαιολογίες. Μια ευρύτατη σύσκεψη όλων των φορέων θα ήταν ευχής έργο για να λυθούν βασικά θέματα λειτουργίας του.
Καλός ο ντόρος στις εφημερίδες αλλά σύντομα θα ξεφουσκώσει και τότε τι θα μείνει; Μια Γενική Γραμματεία, ίσως; Ένα «μικρό Ε.ΚΕ.ΒΙ.» που θα εξυπηρετεί αποκλειστικά και μόνο τον περίγυρο του εκάστοτε Υπουργού, Υφυπουργού ή Γενικού Γραμματέα; Ελπίζουμε όχι!
Με προσοχή διαβάσαμε την ανακοίνωση που εξέδωσε ο Τομέας Πολιτισμού της ΔΗ.ΜΑ.Ρ. και συμφωνούμε. Η ΔΗ.ΜΑ.Ρ. ζητά, επίσης, να συνδιαμορφωθεί το μέλλον του Ε.ΚΕ.ΒΙ. από τα κόμματα της τρικομματικής συγκυβέρνησης. Εμείς θα προσθέταμε ακόμα, να καταθέσουν επισήμως την άποψή τους για το θέμα κι όλα τα υπόλοιπα δημοκρατικά κόμματα της Βουλής, αφού πρόκειται πραγματικά για ζήτημα «ευρύτερης πολιτιστικής πολιτικής».
ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΑΡΔΑΝΟΣ
ΕΚΔΟΤΗΣ – ΕΠΙΤΙΜΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ Π.Ο.Ε.Β.
ΜΕΛΟΣ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΕΣ
Τετάρτη 16 Ιανουαρίου 2013
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Μετά τα πρόσφατα δημοσιεύματα στον Τύπο, ο ΟΣΔΕΛ δηλώνει ότι δεν πρόκειται να αντιπαρατεθεί με κανέναν φορέα από τον χώρο του βιβλίου, ωστόσο αισθάνεται υποχρεωμένος να διευκρινίσει κάποια ζητήματα που τον αφορούν.
Α. 20% των εισπράξεων του ΟΣΔΕΛ σε ΕΚΕΒΙ
1. Η νομοθετική πρόβλεψη που ορίζει να αποδίδεται το 20% των εισπράξεων τεσσάρων Οργανισμών Συλλογικής Διαχείρισης στο ΕΚΕΒΙ αντίκειται στην κοινοτική νομοθεσία και στο Σύνταγμα. Tο ΕΚΕΒΙ δεν το διεκδίκησε από όλους τους Οργανισμούς, παρά μόνον το 2004 από τον ΟΣΔΕΛ κι έκτοτε το θέμα εγκαταλείφθηκε.
Β. ΒΙΒΛΙΟΝΕΤ
Ο ΟΣΔΕΛ ζήτησε να αναλάβει τη ΒΙΒΛΙΟΝΕΤ διότι:
1) Τα στοιχεία είναι απαραίτητα για τη διανομή του ΟΣΔΕΛ στους δικαιούχους
2) Υπήρξαν προβλήματα στη συνεργασία με τη ΒΙΒΛΙΟΝΕΤ, κυρίως ως προς την έγκαιρη παράδοση των στοιχείων, αλλά και με υπερβολικές οικονομικές απαιτήσεις εκ μέρους του ΕΚΕΒΙ.
3) Ο ΟΣΔΕΛ είναι σε θέση να αναλάβει το κόστος λειτουργίας της εξασφαλίζοντας τη συνέχειά της και τη δωρεάν πρόσβαση στα στοιχεία της από όλους τους παράγοντες του χώρου του βιβλίου (συγγραφείς, μεταφραστές, εκδότες, βιβλιοπώλες, κ.λπ.)
4) Εξασφαλίζεται η τήρηση ανειλημμένων υποχρεώσεων έναντι διεθνών οργανισμών και συμβάσεων (π.χ. ARROW +)
Γ. ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΟ
Το Καταστατικό του ΟΣΔΕΛ έχει συνταχθεί κατά τα πρότυπα των αντίστοιχων Οργανισμών Συλλογικής Διαχείρισης διεθνώς, έχει εγκριθεί από τον Οργανισμό Πνευματικής Ιδιοκτησίας και το Υπουργείο Πολιτισμού κι έχει ψηφιστεί τόσο στην αρχική του μορφή όσο και στις μετέπειτα τροποποιήσεις του από τις Γενικές Συνελεύσεις, που είναι και το ανώτατο όργανο του ΟΣΔΕΛ και στις οποίες συμμετέχουν δημιουργοί και εκδότες .
Θεόδωρος Ντόρρος, Στου Γλυτωμού το Χάζι, Μουσικές και Τραγούδια, ΙΙ, Κρεάτινα Φαινόμενα Σπουδαιότητας, 1930 (ακολουθούν οι τελευταίοι τέσσερις στίχοι):
Είν’ η “α ξ ί ω σ η”
το μόνο που κρατάει στη ζωή τέτοιους ανθρώπους
που ‘χει η πάστα τους ξαναγινεί από το χρήμα.
Παρμένες όλες τους οι άλλες ιδιότητες.
Aπό in.gr
Ο Κ.Τζαβάρας δήλωσε ότι προτίθεται να ξεκινήσει διαχειριστικός έλεγχος στο ΕΚΕΒΙ με παράλληλη διαβούλευση «με όλους όσοι νοιάζονται για την υπόθεση βιβλίο», όπως είπε, «προκειμένου να τεθούν οι προϋποθέσεις για βιώσιμη και αποτελεσματική εθνική πολιτική για το βιβλίο, ως πολιτιστικό αγαθό διαχωρίζοντάς το από την εμπορική ή οικονομική του αξία».
Το ΕΚΕΒΙ, όπως και άλλοι φορείς, είπε ο κ. Τζαβάρας, «ήταν υβριδικοί μηχανισμοί που δημιουργήθηκαν την δεκαετία του ’90 ως ΝΠΙΔ επιχορηγούμενοι από το κράτος αλλά μη ελεγχόμενοι και με όλα τα φορολογικά προνόμια του Δημοσίου. Επρόκειτο για όαση δημοσιονομικής ανομίας».
Και υποστήριξε ότι «η κρατική πολιτική για το βιβλίο δεν έχει σχέση με τις εξελίξεις του φορέα».
Σε ερώτηση για το εάν ήταν ενήμερες και οι τρεις πλευρές της τρικομματικής κυβέρνησης για την απόφαση κλεισίματος του ΕΚΕΒΙ , ο κ. Τζαβάρας απάντησε ότι «ήταν ενήμεροι για τα προβλήματα του ΕΚΕΒΙ» και πρόσθεσε πως ο ίδιος «δεν είναι όμηρος κανενός κόμματος».
Σε ερώτηση για την τύχη των εργαζομένων του ΕΚΕΒΙ , μετά την απόφασή του να κλείσει το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου, απάντησε ότι «θα προνοήσει να μην μειωθεί ούτε κατά κεραία από τα δικαιώματα και τις απαιτήσεις των εργαζομένων, οι οποίοι (σ.σ. απλήρωτοι εδώ και καιρό) ανέρχονται σε 32 υπαλλήλους , εκ των οποίων δύο έχουν σύμβαση αορίστου χρόνου. Το σύνολο αποτελεί ένα «μωσαϊκό εργασιακών σχέσεων».
Για την τύχη των προγραμμάτων ΕΣΠΑ που χειριζόταν το ΕΚΕΒΙ, ο κ.Τζαβάρας, απάντησε ότι το πρόγραμμα «Φιλαναγνωσία» για τα σχολεία και προώθησης σχολικών βιβλιοθηκών, συνεχίζεται από την διεύθυνση Γραμμάτων και πως ο κόμβος βιβλιογραφικών δεδομένων biblionet «είναι ήδη επαρκώς τακτοποιημένη σε data room του υπουργείου».
Ο κ.Τζαβάρας δήλωσε επίσης ότι ξεκινά σχέδιο «αναδιάρθρωσης, ενίσχυσης και ανακατανομής των υπηρεσιών του υπουργείου και ανάμεσα τους την διεύθυνση Γραμμάτων» ενώ
Σχετικά με τις κατηγορίες αδιαφάνειας των οικονομικών του ΕΚΕΒΙ, απάντησε ότι «πράγματι έχει γίνει οικονομικός έλεγχος από ορκωτούς λογιστές όχι, όμως, και διαχειριστικός έλεγχος».
Καταφέρθηκε εναντίον της εφημερίδας «Αυγή» και του ΣΥΡΙΖΑ καταγγέλοντάς τους για «επικοινωνιακή μεθοδολογία» που θέλει να δώσει την εικόνα ότι «το βιβλίο στην Ελλάδα είναι υπό διωγμόν» .
«Δεν είναι δυνατόν μια προσπάθεια που γίνεται για να δούμε πως θα εξελιχθεί η ιστορία ενός θεσμού που λέγεται ΕΚΕΒΙ, μαγικά να φεύγει και στη θέση της να μπαίνει ως αντικείμενο συζήτησης ότι το βιβλίο στην Ελλάδα είναι υπό διωγμόν».
Ένα άρθρο στον Δρόμο της Αριστεράς θέτει ερωτήματα για την έως τώρα λειτουργία του ΕΚΕΒΙ.
“…Τώρα είναι, μάλλον, αργά για την διευθύντρια κ. Κατρίν Βελισσάρη να προσποιείται την καταγγέλλουσα, να ανακαλύπτει ότι το υπουργείο «άφησε το ΕΚΕΒΙ να λειτουργεί σε ακραίες και απαράδεκτες συνθήκες, χωρίς σαφές νομικό πλαίσιο, χωρίς κανονισμό λειτουργίας, χωρίς λύση για την πληρωμή του προσωπικού, χωρίς σταθερό προϋπολογισμό και χωρίς κατευθυντήριες γραμμές για την πολιτική βιβλίου…».
Τόσα πολλά «χωρίς» δεν την συγκίνησαν τόσα χρόνια ώστε να διαχωρίσει τη θέση της και να εγκαταλείψει τη φωλιά της;”
http://webcache.googleusercontent.com/search?q=cache%3AYu1USC6wwbIJ%3Awww.edromos.gr%2Findex.php%3Foption%3Dcom_k2%26view%3Ditem%26id%3D10907%3A%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE