Uncategorized

Ηλίας Βολιότης- Καπετανακης, «Βραδυνά πάρεργα», εκδ. Μετρονόμος, 2016

Θανατοξύστης

Ηλιόπυρη τερατένια σύριγγα

αφ ‘ υψηλού η μαϊμού να χτυπάει

της ματαιοδοξίας νόμιμη πρέζα.

Λοβοτομής ανεμόδαρτη βελόνα

την έσχατη φαιά ουσία ρουφάει

τηλεσαπουνισμένου εγκέφαλου.

Γυαλοχάλυβδη πρόκα χιλιόμετρη

τον ουρανό της ερήμου τρυπάει

άδειας ζωής ληγμένη κονσέρβα.

Πολυτελέστατος ομαδικός τάφος

μ’ αναπόφευκτη έπαρση θα γίνεις

επελαύνοντος ζωοποιού πολέμου.

Τεχνολογία του βάρβαρου άλλοθι

νεκροπόλεις στην άμμο στήνεις

δίχως πολιτισμού κτερίσματα.

Παρακμής, τοκιστή, ανθρωπότητα,

του τυχαίου σου τον κύκλο σου κλείνεις

σε κολοφώνα ακμής παραίσθηση.

 

`

*

Ρότα

Στης τέχνης την τυφλή αναψηλάφηση

στης ιστορίας τη διαρκή ανασκαφή,

που ο πατέρας πόλεμος διεξάγει,

περιφρονώντας θέσφατα κι επετηρίδες,

ευελπιστώ μόνο να είμαι

της σχετικής αλήθειας πρόγνωση

του μέλλοντος ρηξήφορτη εκδοχή

με ναυσιθόη πεθυμιά ταξίδεψα

αλίμενος από συμβάσεις και βολές

πριν δέσω, κάβους έλυνα

για νέα μπάρκα εξωτικά,

με αλισάχνη στη βαθειά πληγή

τ’ αλίκτυπο μεράκι γλέντησα

την έσχατη ανάσα τραγουδώντας:

Κάνε τη στάχτη σου του αύριο οργή

νύχτα να στραφταλίζει ο κόσμος

στους νέους κύκλους της βιωτικής μαρμαρυγής

να σ’ έχουν πυξίδα οι ναυαγοί,

όταν θα ναυπηγηθούν σαθρές ελπίδες…

`

*

Σαμπάχ

Πανσέληνη νύχτα, γέλα τον μόρτη πόνο

κι ομόρφυνε τις σκιές ερωτικά να λάμπουν

σαν πάλκο  λαϊκό στο γλέντι της ψυχής.

Μέρωσε το δέος της άρρητης ροής του χάους

κι η χαροκόπα θάλασσα με κέφι θα ντύσει

ατόφιο χρυσάφι τις εύγονες θηλυκές πληγές.

Κούρδισε σαμπάχ τον ταμπουρά του χρόνου

κι αλαφροΐσκιωτοι ασίκηδες θα φτιάξουμε

αργόρυθμα, απτάλικα τραγούδια φεγγαράτα.

 

`

*************************************************************************************

`

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗΣ ΒΙΒΛΙΟΥ

«Η μελωδία της ποίησης» στο Art Polis Cafe

Διαβάστε περισσότερα