Ξεκουμπώνεις το πουκάμισο
σαν να ανοίγεις με τα δάχτυλά σου ένα
κενοτάφιο.
*
Όταν τα επιρρήματα επαναστατήσουν,
θα μάθεις τι ειπώθηκε πριν απ’ την πρώτη
λέξη.
*
«Ζει ο βασιλιάς Αλέξανδρος;»
ρωτούσε εναγωνίως η Γοργόνα κάθε
συμβολαιογράφο.
*
Σε κάθε μια ρυτίδα βλέπει
και μια ερώτηση που δεν έκανε
ποτέ.
*
Μια μέλισσα ερωτεύτηκε
ένα τριαντάφυλλο και του χάρισε ένα
γιασεμί.
*
«Ο σοφός είναι τα γένια ή η γενιά του;»
διερωτάται ο πλάτανος στο κέντρο μιας
πλατείας.
*
Να εμπιστεύεσαι πάντα
την άποψη της ταξιθέτριας για το
έργο.
*
Η Ιστορία είναι σαν το κρεμμύδι:
όσο τη ξεφλουδίζεις τόσο πιο πολύ
δακρύζεις.
*
Με τόσες επετείους και Παγκόσμιες Ημέρες
ξέχασε την ημέρα των δικών του
γενεθλίων.
*
Αυτό που φοβόμαστε περισσότερο
είναι αυτό που έχει ήδη
συμβεί.
*
Η πολιτική είναι μια τέχνη
που απολαμβάνεις μετά
θάνατον.
*
Αντί για την ελευθερία της διαλογής
επιμένει να προτιμά τη διαλογή της
ελευθερίας.
*
Με δυο δάκτυλα μπορείς να σωπάσεις
τη φωνή του τζίτζικα, αλλά όχι και τον
παλμό.
*
Επιστρέφουμε πάντα
στο παιδί που δεν υπήρξαμε
ποτέ.
*
Να εκτιμούμε την Άνοιξη
απ’ τους πόθους που δεν κατάφερε να
αφυπνίσει.
*
Τα 24 γράμματα της αλφαβήτου αρκούν
για μια εγκυκλοπαίδεια· όχι όμως και για έναν
στίχο.
*
Όποιος μπορεί να κατονομάζει
τις επιθυμίες του, είναι ένας άνθρωπος χωρίς
επιθυμίες.
* Τα «Θραύσματα» 1-6 δημοσιεύτηκαν για πρώτη φορά στο περιοδικό «Εντευκτήριο» τ.χ. 96
“Η Ιστορία είναι σαν το κρεμμύδι:
όσο τη ξεφλουδίζεις τόσο πιο πολύ
δακρύζεις.”
True dat!
And on the rest of these aforisms, I say like Socrates said after reading the book of Heraclitus: “All that I understood was good – probably all that I didn’t understand was too.”
Δεν ξέρω αν σε έχει αγγίξει το δείγμα γραφής
των Χαι-κου όμως η εκφραστική λιτότητα
των “θραυσμάτων” με γοητεύει .
Ξεχειλισμένο κύπελλο το κάθε ʽένα από αυτά!!
Πάντα τέτοια
σπουδαία…λιγόστιχα
24 γράμματα φτιάξαν μια αθάνατη γλώσσα
που πάντα πλουτίζεται
με ποιηματάκια
Αυτή την γιορτή σου να την θυμάσαι πάντα
γιατί είναι από γεωμετρική άποψη , η πιο σημαντική
12-12-12
Σου εύχομαι Χρόνια πολλά
Να είστε καλά.
Σε λίγο η «σκυτάλη» της γιορτής στον Σωτήρη μας.
Ταξινομώντας θραύσματα, φωνές, αποσπάσματα ερώτων.
Εορτή είναι η ζωή ή οδός απανδόκευτος; Κάτι κι απ’ τα δυο!
Καλή συνέχεια, Σπύρο!
Τα βότσαλα.
Τα βότσαλα είναι οι τέλειες λέξεις του χρόνου. Του δικού μας χρόνου.
Εξαιρετική σπατάλη χρόνου και βεβαίως χρόνια καλά, πολλά, και δημουργικά.