Διάσωσις
Σαν το πιασμένο αγρίμι πάλευε να πάρει ανάσα και εκείνο το άγγιγμα ήταν μια ελπίδα ότι μπορούσε,επιτέλους,κάπως να ελευθερωθεί
***************
Παραινετικόν
Γύρνα πίσω,ψιθύρισα.Πηδάς σαν να παίζεις τον θάνατο.Πήζει ο πόνος.Παγώνει η πληγή.Ποτέ δεν πειράζει.Γιατί ποτέ δεν είσαι πραγματικά εκεί
************
Λόγιον
Τού άρεσε να την βλέπει με άλλες.’Υστερα έγραφε ως το πρωί.Μετά από καιρό αυτοκτόνησε.Και όμως.Τον είχε αγαπήσει
****************************************************
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ
Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη και σπούδασε Μεσαιωνική και Νεοελληνική Φιλολογία στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Έχει ασχοληθεί, σε επίπεδο μεταπτυχιακών σπουδών, με την ποίηση του Α. Εμπειρίκου και με τη σύγχρονη κυπριακή λογοτεχνία. Ζει στην Πρέβεζα και εργάζεται ως φιλόλογος στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση. Έχει εκδώσει μια ποιητική συλλογή με τίτλο Ελλείπον Σημείο, η οποία συμπεριελήφθη στη μικρή λίστα υποψήφιων βιβλίων πρωτοεμφανιζόμενου συγγραφέα, για τα Λογοτεχνικά Βραβεία 2010 του περιοδικού ΔΙΑΒΑΖΩ. Το διήγημά της Μύθου Εγκώμιον επιλέχθη για την ανθολογία διηγήματος Θεσσαλονίκη 2012 από τις εκδόσεις Ιανός. Κείμενά της έχουν δημοσιευθεί σε εφημερίδες, περιοδικά και ηλεκτρονικές ιστοσελίδες.
Εάν δεν είχα διαβάσει το βιογραφικό της
θα ορκιζόμουν (δεν το κάνω ποτέ )
πως έχει σπουδάσει ψυχολογία !
Ότι πιο όμορφο έχω διαβάσει τα
τελευταία …..εβδομήντα δύο χρόνια .
Κυρία μου , τα σέβη μου
Χαιρετίσματα από την Κέρκυρα (για την ακρίβεια: σήμερα από την Αθήνα).
Είναι …
Μεγεθύνσεις και διαθλάσεις του “άλλου”.
Αναπλάσεις και ανατροπές του “εγώ”.
…της Άννας.
Ευχαριστώ πολύ το Ποιείν για την θερμή φιλοξενία. Και όσους φίλους έκαναν τον κόπο να παραθέσουν τα δικά τους σχόλια…
κυρία μου, μη τυχόν ποτέ αποθαρρυνθείτε, συνεχίστε αυτό που σας λέει η καρδιά σας,εξαιρετικός ο τρόπος σας.
Εξ αρχής η σχέση της ποίησης με την ζωγραφική. Όπως και με τη μουσική. Υπ’ αυτή την έννοια, ο Λόγος φαίνεται να εμπεριέχει κάθε μορφή έκφρασης.
Τα σχόλιά σας πάνω στους πίνακες θα μπορούσαν να ήταν πιο “ιμπρεσιονιστικά” ή “εξπρεσιονιστικά”. Ίσως και πιο εκτεταμένα.
Συγχαρητήρια πάντως για την αναβίωση και τον τονισμό αυτής της τόσο όμορφης και βαθιάς σχέσης μεταξύ των δύο τεχνών.
Επεξηγηματικόν
Ευχαριστώ πολύ, κ.Ράπτη, για όσα παρατηρείτε, τα οποία θεωρώ πολύ σημαντικά. Επεξηγώ την μορφολογική επιλογή των ποιητικών σχολίων:
( Ίσως φανεί κάπως «σχολαστικόν», αλλά αποτέλεσε μια προσωπική υφολογική πρόκληση.)
Τα κείμενα έχουν ως αυτοπεριορισμό το ανώτατο όριο των 140 χαρακτήρων, που αποτελούν το όριο των ηλεκτρονικών «κοινωνικών δικτύων».
Οι “κανόνες” καταμέτρησης των χαρακτήρων είναι οι εξής:
1. μετρούν εξίσου γράμματα, αριθμοί, κενά και σημεία στίξης
2. ο τίτλος δεν προσμετράται στο “σώμα” του κειμένου
3. μετά από σημείο στίξης, δεν αφήνουμε κενό
4. αν στο τέλος του κειμένου, το σημείο στίξης είναι η τελεία, δεν σημειώνεται