Γίνομαι σταυρός είπα
Σ’ όποιον γεννήθηκε
αρχές Φεβρουαρίου.
Εμένα
μη μου λες
κάτσε κάτω και σώπα
γιατί άμα θέλω
ανοίγω τα χέρια
γίνομαι σταυρός
και πετάω.
Όπου θέλω πετάω
άμα θέλω…
Κύκλος Νόησης σε ματωμένο μάτι
Ανόητοι μεταπράτες
έμαθαν
τον Πυθαγόρα
απ’ την ανάποδη
το Χριστό απ’ την ανάποδη
τον τρελλό
τον ιεροφάντη
και τα κρυφά μυστήρια
του τόξου
μα οι αιώνες
άλλο τραγούδι δεν έμαθαν
απ’ τη μπαλάντα των κρεμασμένων.
Μπαλαντέρ
Εφαρμόζεις
την ηθική της τράπουλας
κι’ έτσι αύριο
δεν ξέρεις φυσικά
πού θα βρίσκεσαι
τί χρώμα θα ‘χεις
και ποιός μπορεί να σε χρειάζεται
μπορεί και να πουλάς
καπέλα στο Πεκίνο
να ‘σαι άσσος στο χορό
να σ’ αγαπήσει η Μόσχα
ή κάτι πιο σοφιστικέ
να εμπορεύεσαι
δεν αποκλείεται
τροφές απ’ το φεγγάρι
ή να ‘σαι απλός πλανόδιος
εφημεριδοπώλης
με εμφανή συμπτώματα
αλλοπαρμένου μάγου.
Τί συμβαίνει τελικά σ’ αυτή τη χώρα;
Κάνω πως δεν ξέρω
ότι μ’ αγαπάς
και παίρνω τηλέφωνο
να σου πω
πως φτάνει
όπου να ‘ναι
και στην πόλη σας
το Νάτο
μα το σηκώνει
η μάνα σου
κλείστηκες, λέει,
σ’ ανήλιαγο δωμάτιο
και τα Καβαφικά
ψελλίζεις
με μανία.
Λεπτά αισθήματα
Ένας κύκλος
δακρύων
σε λευκό, τρίφυλλο μαντηλάκι
δεν αποδεικνύει
ποτέ
τίποτα
σε κανέναν.
Ειδικά
όταν οι άνεμοι
επιμένουν
να φυσούν ξερά
λεπτά αισθήματα
που συμπληρώνουν
ωραία
το τοπίο.
Τρυφερή, αιχμηρή, νεότατη, σαν την ελπίδα…
Ευχαριστούμε
Έρχεται και στhν πόλη σας το Νάτο κι εσύ κλεισμένος στο ανήλιαγο δωμάτιο ψελλίζεις με μανία τα Καβαφικά…
…συγχαρητήρια στην ποιήτρια αλλά και στο ποιείν για τα όμορφα φρέσκα ποιήματα…
φρέσκια η Μαρία, με δροσερό το χαμόγελο και στίχους “…που συμπληρώνουν ωραία το τοπίο”.
Καλή χρονιά στο ποιείν και σε όλους τους φίλους του.
http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=4&artid=4611257
Χρόνια Πολλά και Καλή Χρονιά σε όλους.
Ας ελπίσουμε πως αυτή η χρονιά θα μας δώσει την πολυτέλεια να τσακωθούμε μόνο για θέματα Τέχνης…
Το φαινόμενο Γαραντούδης παρουσιάζει το φαινόμενο Παπαδιαμάντης…
και ο νοών ανοείτω.
Χαίρομαι που οι ικεσίες μου –πριν από ενάμιση περίπου χρόνο- προς την αγαπημένη Μαρία, να ανοίξει τα συρτάρια της και να απελευθερώσει τα εγκλωβισμένα εκεί μέσα ποιήματα, έπιασαν τόπο. Έτσι εκδόθηκε για πρώτη φορά πέρυσι, το «Ήσυχα Όπλα», που αποτελείται από τέσσερεις συλλογές της. Μαρία μου, το χαμόγελό σου που αιχμαλώτισε ακόμα και τον Ρεούση, ας μας κρατήσει ζεστούς για όλη την χρονιά!
ΜΑΡΙΑ ΜΟΥ ΜΠΡΑΒΟ. ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΣΟΥ ΜΟΥ ΑΡΕΣΑΝ ΚΑΙ Η ΛΕΠΤΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΕΚΦΡΑΣΗΣ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΟΧΙ ΤΟΣΟ ΕΥΚΟΛΗ ΚΑΤΑΚΤΗΣΗ. Μʼ ΑΡΕΣΕ ΠΟΛΥ ΚΑΙ Η ΔΥΝΑΜΗ ΠΟΥ ΒΓΑΖΕΙ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΣΟΥ ΠΟΙΗΜΑ, ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΔΙΝΕΙ ΑΚΟΜΑ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΑΞΙΑ ΣΤΗ ΛΕΠΤΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΔΙΑΚΡΙΝΕΙ ΤΗΝ ΕΚΦΡΑΣΗ ΤΝ ΠΟΙΗΜΑΤΩΝ ΣΟΥ. ΘΑ ΧΑΡΩ ΠΟΛΥ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΕΙΣ. ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΝΑ ΕΧΕΙΣ
Kυρία Κυριάκου, πρωτότυπα και γενναιόδωρα τα ποιήματα σας, κουλουριάζονται μέσα στη στη ψυχή, τη ζεσταίνουν αλλά και την αναδεύουν, έχω μια συλλογή σας μου την απέστειλε ο κ. Κλεόπας, που προφανώς ξέρει να κάνει καλές επιλογές. Καλή δύναμη η ελληνική ποίηση τόσο φτωχή από πραγματική ποίηση, σας χρειάζετε.
Κάποτε ο Ματεσιανός Τριφύλλης είχε πει “δεν ξέρει να εξηγήσω πώς γίνεται ένα καλό ποίημα, αν το ήξερα ίσως να μην μπορούσα να γράφω καλά ποιήματα, αλλά μπορώ να τα αναγνωρίσω”.
Στην κατεύθυνση του @11, επιτρέψτε μου να προσθέσω μια ακόμη δημιουργική πνοή από αυτές που μάς έδωσε η κυρία Μ. Κυριάκου, από τη συλλογή “Μυστικά για το ευρύ κοινό”:
Η αυτόχειρας λογική
Σαν να μην την έφταναν
τόσοι μώλωπες στο μάτι
τόσοι καμπουριασμένοι
Δαρβίνοι
με ουρά καμήλας
ν’ ασελγούν
στο στόμα της
τόσοι γηρίατροι
ποδίατροι
η ψυχή πού κατοικεί;
γενετιστές
με χαλασμένα δόντια
να της τρώνε
τα παΐδια
σαν να μην την έφτανε
η αμαρτία που κουβαλούσε
Ελέησον Κύριε την ελεεινή
λογική
που μας αφήνει.