…ΚΑΙ ΕΙΣ ΕΝΑ ΚΥΡΙΟΝ…
Ι
Είναι Αυτός που Είναι.
Είναι ο Λόγος που μίλησε και δεν μιλήθηκε.
Είναι ο Λόγος που γράφτηκε και δεν έγραψε.
Ο Λόγος που Είναι.
Το ωχρό του σώμα, περγαμηνή απλωμένη, καρφωμένη στις τέσσερις άκρες της πάνω στο ξύλινο τελάρο, στεγνώνει στον ήλιο. Οι πληγές από τα καρφιά στάζουν νερό, ριζάρι και κιννάβαρι, καθώς στραγγίζουν οι Γραφές που κουβαλούσε μέσα του. Ύστερα, η περγαμηνή θα πλυθεί ξανά, θα καθαριστεί, θα ξυστούν και θα σβηστούν τα τελευταία απομεινάρια της παλιάς υπόσχεσης και επάνω της θα χαραχτεί η καινούργια. Ανάμεσά στις δυο τους, στριμωγμένο ανάμεσα στη φωνή του Πατέρα και στη σιωπή του Γιου, σκέφτομαι τους λόγους που καθιστούσαν απαραίτητη την ανανέωση της υπόσχεσης.
Η φωνή – Ο Πατέρας – Η προσταγή
Η σιωπή – Ο Γιος – Η υπακοή
Κι ύστερα, η κραυγή του Γιου σκίζει την καρδιά του Πατέρα.
Κι η σιωπή του Πατέρα ρημάζει την καρδιά του Γιου.
Είμαι η σιωπή του Γιου και η κραυγή του Πατέρα.
Είμαι η κραυγή του Γιου και η σιωπή του Πατέρα.
Είμαι η βουβή κραυγή
Και η σιωπή που ξεκουφαίνει.
Είμαι το Πνεύμα.
ΙΙ
Δεν ξέρουν τι κάνουν.
Έχει πολύ Πατέρα ακόμη μέσα του. δεν νοιώθει οίκτο για τους σταυρωτές του. Δεν τους έχει καν εμπιστοσύνη, τους απαξιώνει. Η εμπιστοσύνη του στον Πατέρα είναι τυφλή, και τίποτε δεν του κλονίζει την πεποίθηση ότι ο Πατέρας γνωρίζει τι κάνει.
ΙΙΙ
Γιατί μʼ εγκαταλείπεις;
Όσο προχωρά ο θάνατος, τόσο κερδίζει έδαφος μέσα του ο άνθρωπος. Η νίκη του Γιου, η ήττα του πατέρα. Νίκη ενός δευτερολέπτου, γιατί τη στιγμή που ξυπνάει η συνείδηση, πεθαίνει. Προτού πεθάνει, πεθαίνει η εμπιστοσύνη στον πατέρα, ο πατέρας ο ίδιος. Και μέσα στο θάνατό του, ο Γιος θα αναστηθεί, ο νεκρός Γιος του θεού θα αναστηθεί ως Γιος του Ανθρώπου.
IV
Τετέλεσται
Οι γραφές εκπληρώθηκαν. Η παλιά υπόσχεση δεν ανανεώθηκε. Ο Πατέρας δεν έσωσε το Γιο, όπως άλλοτε είχε σώσει τον Ισαάκ. Η παλιά υπόσχεση δεν τηρήθηκε. Η νέα υπόσχεση ακύρωσε την παλιά, ακύρωσε κι εκείνον που την έδωσε. Η νέα υπόσχεση επικυρώθηκε με αίμα, κι ο Λόγος έδωσε το Λόγο του. Το Χέρι του Γέρου έγραψε στην πέτρα: υποταχθείτε στον Ένα. Ο Λόγος όμως δεν ανήκει σε κανέναν, παρά μόνο στον εαυτό του: αγαπήστε ο ένας τον άλλο.
Ο Λόγος ειπώθηκε. Οι Γραφές σβήστηκαν. Ο Λόγος έγινε σάρκα. Οι πέτρινες πλάκες κομματιάστηκαν. Ο Άνθρωπος πέθανε, η Ζωή νίκησε.
Ο περιούσιος λαός λευτερώθηκε, ο περιούσιος θεός εξαερώθηκε. Το σύμπλεγμα έσπασε σαν κακό σπυρί, τα δεσμά κόπηκαν. Ο Γιος λευτερώθηκε. Όμως…
V
…στο ανοιγόκλεισμα των ματιών, στον τεντωμένο ενεστώτα, οι στρατιώτες γίνονται πιστοί, τα δόρατα εξαπτέρυγα, ο δήμιος πρωθιερέας, ο τρελο-προφήτης Σωτήρας. Αλλά γιατί να είναι Ένας και Μοναδικός ο Κύριος, ο Λυτρωτής, ο αίρων τας αμαρτίας του κόσμου;
Αυτό που χωρίστηκε ξανάγινε ένα.
Το ρόδι που έσπασε ξανάγινε ακέραιο.
Η φαγωμένη σάρκα του Λόγου ξανάγινε ακέραιη, ξαναζωντάνεψε – και ο Λόγος έγινε Γράμμα.
Κι εγώ, το Πνεύμα, στριμωγμένο ανάμεσα στο πλήθος που γονατίζει και στο Σώμα που ξανασταυρώνεται, αναρωτιέμαι εάν αξίζει μια εκ νέου ανανέωση της παλιάς υπόσχεσης.
Κατά σύμπτωση, ξαναδιάβασα σήμερα στο ΚΤΕΛ, τον “Τελευαταίο Άνθρωπο” του Maurice Blanchot, στη μετάφραση του Δημήτρη Δημητριάδη…
Σχετικά με τους φίλους του ΠΟΙΕΙΝ: το μήνα Μάρτιο 2010 σπάσαμε το φράγμα των πενήντα χιλιάδων επισκέψεων: συγκεκριμένα δεχθήκαμε 56.110!
Τα δημοσιευμένα σχόλια έχουν ξεπεράσει τις 12.000. Το βραβείο για το δωδεκάκις χιλιοστό πηγαίνει στο Νικηφόρο Τζιμητζά.
Καλή Ανάσταση, πατριώτες!
Καλή μας Ανάσταση…
η υποσχεση, παληα η νεα, αναφορικα με “το πληθος που γονατιζει και το Σωμα που ξανασταυρωνεται” ειναι ματαιη, οπως μου εχει δειξει μεχρι τωρα η ζωη, καθως και τα δυο ειναι μοιραια ……
κ. Παστακα, υπαρχει βραβειο αδημοσιευτων σχολιων?? οχι οτι διεκδικω, αλλα να αναδειχθει η σημασια του back stage!!
(τα παθη θελουν χιουμορ)
καλη ανασταση, σε ολους!
μα τους θεούς, κι ο Σωκράτης με ένα τρόπο σταυρώθηκε αλλά δεν τον κάνατε θεό αν και το μαντείο των Δελφών είχε προειδοποιήσει πως πρόκειται για τον προστατευόμενο του Απόλλωνος. Για αυτό, μιας και οι κανόνες υπάρχουν για να τους παραβαίνετε, λέω κι εγώ με τη σειρά μου να επιστρατεύσω την καλή μέθοδο της Σάτυρας προκειμένου να νιώσω χαρά μέσα στην στρέβλωση και τον φανατισμό που σας δέρνει 1600 χρονάκια τώρα. Viva la joia!
http://www.youtube.com/watch?v=Zjz16xjeBAA&feature=related
http://www.youtube.com/watch?v=WlBiLNN1NhQ
αν και το σημείο στο οποίο εστιάζεται η αντίρρησή μου με τα ιουδαιχριστιανικά σας ήθη είναι ακριβώς αυτή η συλλογιστική εδώ:
http://www.youtube.com/watch?v=krb2OdQksMc&feature=related
όπως και ναχει πάντως, είτε έτσι είτε αλλιώς, απολαύστε το. είναι μοναδικό.
Για τις ψυχώσεις του πάθους ορώμεν τινα και εις την ιστοσελίδα μας. Για την ηθική αξία των παθών τίποτα;
Παλαιότερον είχον σημειώσει: “Τίποτα το μεγάλο δεν κατορθώθηκε ποτέ, ούτε θα μπορούσε να κατορθωθεί χωρίς τα πάθη. Είναι μια ηθική νεκρή, και μ’αλιστα υποκριτική πολύ συχνά, αυτή που εξεγείρεται εναντίον του πάθους, για μόνο το λόγο ότι πρόκειται περί πάθους”.
Καλόν πάθος, λοιπόν…
“Εν αρχή ην ο Λόγος”…
Ποιός “Λόγος” όμως? Αυτός του Ηράκλειτου, ο Λόγος (δαιμόνιον) του Σωκράτη, ο Λόγος (ως αρμονία και ως σταθερός διαιρέτης) του Πυθαγόρα, ο Λόγος-Μύθος του Πλάτωνα, ο Λόγος των Στωικών?
Όποιος και αν έγραψε αυτή την πρόταση στα Ελληνικά στην αρχή της κοσμογονίας της Παλαιάς Διαθήκης, είχε μάλλον κατά νου τον Στωικισμό, μιας και ο Θεός προφέρει κουβέντες και επακολούθως αυτές προκαλούν τη δημιουργία.
“Είναι” ρηματικός τύπος που παραπέμπει σε άπειρες δυνατές κι αδύνατες “καταστάσεις”. Ακόμη και οι χίμαιρες “είναι” ως σκέψεις στο μυαλό μου…
“Είναι Αυτός που Είναι.
Είναι ο Λόγος που μίλησε και δεν μιλήθηκε.
Είναι ο Λόγος που γράφτηκε και δεν έγραψε.
Ο Λόγος που Είναι.”
Κάθε προσπάθειά μας να πλησιάσουμε τον Λόγο δια του Λόγου κινδυνεύει να ”χαθεί” στις διαφορετικές ερμηνείες-ορισμούς-ιστορικές συνιστώσες του…
Η ποίηση είναι ίσως (πολύ περισσότερο από τον σχολαστικό φιλοσοφικό λόγο) η μόνη που μπορεί να λύσει τον γόρδιο δεσμό, σπάζοντας με τη βία της γλώσσας τα όρια. Η ελευθερία είναι το ζητούμενο και η ανάγκη το αποτέλεσμα…
“…στο ανοιγόκλεισμα των ματιών, στον τεντωμένο ενεστώτα, οι στρατιώτες γίνονται πιστοί, τα δόρατα εξαπτέρυγα, ο δήμιος πρωθιερέας, ο τρελο-προφήτης Σωτήρας. Αλλά γιατί να είναι Ένας και Μοναδικός ο Κύριος, ο Λυτρωτής, ο αίρων τας αμαρτίας του κόσμου;”
Πόσοι αλήθεια “Λόγοι” υπάρχουν?
Το ”είναι” είναι ”τεντωμένος ενεστώτας…
Κάποιος θα πρέπει να αναζητήσει του ”υπάρχω”…
Το ”γίγνεσθαι” δεν χρησμοδοτεί, δεν προσδιορίζει, δεν ”είναι”, γίγνεται συνεχώς στο μεταίχμιο του χρόνου…
“Κι εγώ, το Πνεύμα, στριμωγμένο ανάμεσα στο πλήθος που γονατίζει και στο Σώμα που ξανασταυρώνεται, αναρωτιέμαι εάν αξίζει μια εκ νέου ανανέωση της παλιάς υπόσχεσης.”
Μπορεί άραγε το (κάθε) Πνεύμα να κάνει κι αλλιώς?
ΥΓ
Καλή Ανάσταση Παναγιώτη.
όταν ξεκίνησε ο Ιουδαϊκός πόλεμος ως αντισκέψη κόντρα στον πολυθεϊσμό και δει στον ελληνικό πολυθεϊσμό, ήταν όταν το εβραϊκό λόμπι των εβδομήκοντα έσπαγε ένα περιοριστικό ταμπού του ιουδαϊσμού (πως μόνο όσοι είχαν πρόσβαση στον ναό του Σολωμόντος μπορούσαν να γνωρίζουν γραφή και ανάγνωση) και ξεκινούσε να μεταφράσει τα μέχρι τότε άβατα στον ευρύ κόσμο ιερά κείμενα της παλαιάς διαθήκης. Αυτό το έκανε για να επανακτήσουν το διάσπαρτο εβραϊκό στοιχείο που ολοένα και εξελληνιζόταν στα ήθη στα έθιμα και στην ορολογία που υιοθετούσε για να διαπλεκτεί και να πορευθεί στην κοινωνική του ζωή. Κατά τους χρόνους εκείνους του τελευταίου αιώνος πριν το μηδέν της κοινής χρονολογίας μας αν θυμάμαι καλά, αρχίζουν να μεταφράζουν την Π.Δ στα ελληνικά, αναπτύσσονται οι διαβόητες κοινότητες των Εσσαίων απ όπου πήρε αγωγή κι ο Τζέσουα και άλλα πολλά ιουδαϊκά πολιτικοκοινωνικά κινήματα αντιρωμαϊσμού ως επί το πλείστον (αλλά επειδή ο Ρωμαϊκός πολιτισμός γοητεύθηκε και έσμιξε συγκρητικά με τον ελληνικό κόσμο που λίγο τον συνέχισε σε ποιότητα πέρα από κάποιες σωτήριες όπως αποδείχθηκαν αργότερα, αντιγραφές του, πήρε και την ελληνικότητα η μπάλα του χριστιανικού μένους όταν αυτός τελικά επικάθισε). Ωστόσο, αυτό που ήθελα να τονίσω, είναι το γεγονός πως όταν μεταφραζόταν η Π.Δ στα ελληνικά, οι ελληνόφωνοι και άρρωστα ηθικολόγοι εβραίοι δεν γνώριζαν την πρωταρχική σημασία που έδιναν οι Έλληνες στη λέξης λόγος, αλλιώς δεν θα το μετέφραζαν ποτέ έτσι. θα έβρισκαν κάτι άλλο. Η αιτία είναι πολύ απλή, γιατί πρωτίστως για τους Έλληνες λόγος σήμαινε κάτι πολύ κοινότυπο και απένοχο, λόγος σήμαινε γαμάω, γαμίσι. όμιλος= συνεύρεση πολλών, μιλώ=γαμώ κοκ.
αυτά.
Μετά από όσα διάβασα στην ανάρτηση και στα σχόλια, και σχολιάζοντας τις σκέψεις μου, ενισχύεται η εντύπωση πως αρεσκόμαστε να πιστεύουμε ως υπαρκτά τα λογοτεχνικά(λιγοτεχνικά) σχήματα, κυρίως τις μεταφορές. Πρόκειται για υπεκφυγές από την κυριολεξία, δηλαδή την πραγματικότητα; Τι πάει να πει “ο Λόγος έγινε Σάρκα”; Πότε δεν ήταν; Μπορούν να υπάρξουν χωριστά; Ή μήπως πρόκειται για την αδυναμία αντίληψης της ενότητας, και επομένως της αλληλοεξάρτησης σε κάθε εκδοχή της γνωσιακής πρόσληψης;
Γιατί εδώ που φτάσαμε, καμιά ευχή δεν είναι αρκετή, στην καλύτερη περίπτωση αποτελεί φλύαρο ψέμα, οπότε…ναι, ναι…θα ευχηθώ Καλή Ανάκτηση, κι ας συμπληρωθεί κατάλληλα. Το βραβείο του Χρυσού Βλάκα μοιράζεται εξάλλου σε όλη την ανθρωπότητα. Αμήν σημαίνει αλήθεια.
Ουκ ένι Ιουδαίος ουδέ Έλλην,
ουκ ένι δούλος ουδέ ελεύθερος,
ουκ ένι άρσεν ουδέ θήλυ
πάντες γαρ υμείς είς εστέ…
Παύλος, Προς Γαλάτας, 3,28
Ωστόσο, διαβάζεται και ανάποδα. Ή μάλλον, μόνο ανάποδα εδώ και αιώνες. δηλαδή μετά τον εναγκαλισμό εξουσίας και πνευματικού κινήματος εις τους κόλπους του πολυεθνικού βυζαντινού κράτους. Κι ο “δυισμός” δείχνει από τότε τα δόντια του σ’ ευαίσθητες σκέψεις σαν αυτές που προηγούνται στα σχόλια των φίλων μας.
Στωικισμός, Γιώργο, θα πει παρακμή της φιλοσοφίας, μια ομαλή μετάβαση στον χριστιανισμό..
Θανάση η πρώτη στοά ιδρύθηκε στην Αθήνα από τον Ζήνωνα από το Κύτιο της Κύπρου τον 3ο π.Χ αιώνα.
Η πρώτη και η μέση στοά δημιούργησαν σημαντικότατο επιστημολογικό έργο.
Μόνο ο Επίκτητος και η ”δουλική” μοιρολατρεία του (που θα έλεγε κι ο Νίτσε) είναι κάπως κοντά στο Χριστιανικό δόγμα της παθητικότητας (αν σε βαρέσουν στο ένα μάγουλο στρέψε και το άλλο…). Αλλά ο Επίκτητος έζησε ως δούλος και μετά απελεύθερος στην αχανή Ρωμαική αυτοκρατορία…
Το ‘εν αρχή ην ο Λόγος’ είναι η πρώτη φράση από το Ευαγγέλιο του Ιωάννη, γραμμένο στα “μεταχριστιανικά” χρόνια, και όχι κομμάτι της κοσμογονίας της Παλαιας Διαθήκης.
@13
Ναι, το ”εν αρχη ην ο Λόγος” το βρίσκουμε στο Ευαγγέλιο του Ιωάννη, αλλά στη Γένεση βρίσκουμε τον Θεό να δημιουργεί το σύμπαν μέσω των λέξεων που εκφέρει.
Μετά τον Πλάτωνα και τον “Κρατύλο” όπου εν είδει παιδιάς γίνεται λόγος για τη σχέση εκφοράς του λόγου και επίδρασης στον κόσμο, οι στωικοί προχώρησαν σε συστηματική μελέτη και θεωρητικοποίηση των λέξεων που εκφέρονται σε σχέση με τις επιδράσεις που οι λέξεις έχουν στο εξωτερικό περιβάλλον.
“Γεννηθήτω φως…” και μετά ο ίδιος Θεός “ονόμασε” το φως μέρα και το σκοτάδι νύχτα…
Μόνο που κάποιος βοσκός από τη Βοιωτία τον 7ο αιώνα π.Χ τα είχε ήδη περιγράψει πολύ πιο καλά από το ιερατείο…
ΥΓ
Σχολιαστή ακόμη δεν έχω καταλάβει αν είσαι ή το παίζεις ημιπαράφρων. Όπως και να’χει καλή Ανάκτηση των λογικών σου…
και εις ένα συνάνθρωπο:
Εφημερίδα Καθημερίνη, 3 Απριλίου 2010: “Στις 6.30 μ.μ. αναμένεται στο «Ελ. Βενιζέλος» το Άγιο Φως.”
Το Ά στό άγιο ακόμη κεφαλαίο. Προσβάλλουν το μη θρησκευτικό μας συναίσθημα ή ασχέτως θρησκευτικού συναίσθηματος κουραστήκαμε να υποκρινόμαστε! Κυριολεκτούν οι άνθρωποι! Δεν το είχα καταλάβει!
Πρέπει να αρχίσει να μπαίνει σε εισαγωγικά, “άγιο”.
“Το απόγευμα του Μεγάλου Σαββάτου αναμένεται στην Ελλάδα, με ειδική κυβερνητική πτήση, μέσω Τελ Αβίβ, το Άγιο Φως.”
Μ. Σ. κεφαλαία. Ε Ι Δ Ι Κ Η κυβερνητική πτήση, Τελ Αβίβ!!! Έλεος!!!
Πήρα σύγχυση μεγάλη.
Εξαιρετική η συνέντευξη του Βαρβέρη στην Ελευθεροτυπία την πέμπτη, 1.4.2010. Το “Κερί” είναι αριστούργημα! Πιο σημαντικό από τα κεριά του Καβάφη (παρόλο που τα κερία “χρησιμοποιούνται” αλλιώς στην περίπτωση του).
Το ανωτέρω σχόλιο του Πατιού με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο. Πρώτη φορά με ψυχαναλύουν τόσο εύστοχα, και μάλιστα διαδικτυακά, μόνο που αυτή η νεοελληνική αργκό των τελευταίων προτάσεων ξεπερνά την ευφυϊα ακόμη κι ενός ξενυχτισμένου Βιττγκενστάιν. Εξάλλου, προς τι αυτές οι συστάσεις; Δεν βρίσκεται τίποτα καλύτερο να πει κανείς; ας πούμε για το Υπουργείο του Απροστάτευτου Πολίτη ή για την αγωνία των μονιμοποιήσεων και των γονιμοποιήσεων; Δεν φτάνει όλη αυτή η παραφροσύνη, και αυτά είναι τα ελάχιστα, γιατί εδώ και χιλιάδες χρόνια κάποια λάθος στροφή πήρε η ανθρωπότητα, μόλο που δεν αναφέρεται σε κανένα βιβλίο, γιατί η γνώση κατευθύνεται, το ίδιο και τα ανθρώπινα μυαλά. Όσοι έτυχε να μελετήσουν στη βιβλιοθήκη του Βατικανού, γνωρίζουν καλά πως υπάρχουν πόρτες και δωμάτια που ούτε ο ίδιος ο Πάπας δεν επισκέπτεται. Απορία ψάλτου, βηξ, με άλλα λόγια.
πες μας σχολιαστή ότι σε εσέ έλαχε ο κληρος να τρυπώνεις εις τα άβατα του Βατικανού..
@8
“όταν ξεκίνησε ο Ιουδαϊκός πόλεμος ως αντισκέψη κόντρα στον πολυθεϊσμό και δει στον ελληνικό πολυθεϊσμό, ήταν όταν το εβραϊκό λόμπι των εβδομήκοντα έσπαγε ένα περιοριστικό ταμπού του ιουδαϊσμού (πως μόνο όσοι είχαν πρόσβαση στον ναό του Σολωμόντος μπορούσαν να γνωρίζουν γραφή και ανάγνωση) και ξεκινούσε να μεταφράσει τα μέχρι τότε άβατα στον ευρύ κόσμο ιερά κείμενα της παλαιάς διαθήκης.”
Το άβατο στο ναό του Σολωμόντα υπήρχε μόνο για τους εθνικούς (όσους δηλαδή δεν ήταν εβραίοι).οι εβραίοι εκείνη τη περίοδο μιλούσαν λίγο απ’όλα εξ αιτίας πρώτα της εξορίας τους στη βαβυλώνα την αραμαική ύστερα λόγω της ρωμαικής αυτοκρατορίας την λατινική και την ελληνική.την εβραική ελάχιστοι την γνώριζαν και την μελετούσαν μέσα στις γραφές (όπως οι νεοέλληνες σήμερα τα αρχαία ελληνικά) και αυτό φαίνεται για παράδειγμα όταν ο ιησούς φώναξε το “ηλί ηλί λαμά σαβαχθανί”κάποιοι θεώρησαν ότι μιλάει στον ηλία διότι δεν γνώριζαν τη γλώσσα.αντίθετα την επιγραφή “ιησούς ο ναζωραίος βασιλεύς των ιουδαίων” την εννοούσαν γι αυτό διαμαρτυρήθηκαν στον πιλάτο γιατί έγραφε έτσι.οι εβδομήκοντα κατά συνέπεια μετέφρασαν τα κείμενα στα ελληνικα όπως καλά είπες για να τα διαβάζουν όλοι οι εβραίοι.όμως εκτός της γλώσσας δεν υπήρχε θέμα εξελληνισμού των ιουδαίων.ακόμα και όσοι υπήρχαν στην αθήνα διατηρούσαν τα ηθη κι έθιμα τις συναγωγές τους κ.λ.π. και μάλλον με τον ίδιο φανατισμό αφού κι εκεί δεν δέχτηκαν τον παύλο ο οποίος είχε ήδη αγανακτήσει με αυτόν τον φανατισμό και τους είπε ότι θα στραφεί στα έθνη πραξ13-46 γνωριζοντας ότι οι έλληνες είχαν ανοιχτό μυαλό και θα τον ακούσουν.αυτό το έδειξε και ο ίδιος ο ιησούς όταν θέλησαν να τον γνωρισουν κάποιοι έλληνες και είπε ότι ήρθε η ώρα να δοξαστεί ο υιός του ανθρώπου (ιωαν12 20-23).επίσης όταν ο πέτρος έκανε το λάθος να παρασύρει τους εθνικούς να ιουδαίζουν ο παύλος τον επέπληξε(γαλ2- 14).ο ιουδαισμός ουδεμία σχέση έχει με τον χριστιανισμό.στον χριστιανισμό δεν υπάρχει ούτε περιτομή ούτε οι νόμοι ούτε οι γιορτές του ιουδαισμού και οι ιουδαίοι στο σύνολο τους ποτέ δεν αποδέχτηκαν τον χριστιανισμό.το ότι τα περισσότερα δόγματα που φέρουν το τίτλο χριστιανικά έχουν ιουδαικά κατάλοιπα σ’αυτό δεν ευθύνεται ο χριστός στο ότι τα μεγαλύτερα εγκλήματα της ανθρωπότητας έγιναν στο όνομα του πάλι δεν ευθύνεται αυτός.πουθενά στη καινή διαθήκη δεν υπάρχει κάτι που να δικαιολογεί είτε τον ιουδαισμό είτε τα εγκλήματα στο όνομα του χριστού.όπως υπαρχουν και σήμερα ταχα υποστηρικτές και λάτρεις του ελληνισμού των φιλοσοφων η και του δωδεκάθεου ακόμα που στο όνομα αυτών γίνονται ρατσιστές εγκληματούν και με κάθε τρόπο προσβάλλουν αυτό που ισχυρίζονται πως πιστεύουν
Βαβουλίνο, τι σημασία έχει σε ποιόν λαχαίνει ο κλήρος; Και γιατί νομίζεις πως γράφτηκε Το Όνομα του Ρόδου; Η απαγορευμένη γνώση, Βαβουλίνο, η ίδια ιστορία εδώ και χιλιάδες χρόνια, οι σκοτεινοί θεματοφύλακες της γνώσης, το κομμάτι μήλου στον οισοφάγο του Αδάμ, η κλωτσιά του Πατρός και πάει λέγοντας. Αλλά δεν είναι όλα αυτά προφάσεις εν αμαρτίαις; Τι χρειάζεται επιτέλους να μάθουμε, το αυτονόητο που το γνωρίζει ένα εξάχρονο; Αλλά να, μέρες που είναι, οι Ιουδαίοι δεν ήταν αυτοί που σκότωσαν τον Θεό τους; Έχει ξαναγίνει κάτι τέτοιο; Σε όλη την ιστορία της ανθρώπινης θρησκευτικής φαντασίωσης εδώ ακριβώς βρίσκεται μια κρίσιμη καμπή. Τι λες γι αυτό Βαβουλίνο;
Η έννοια ” θεός” ήταν πάντα στα χέρια
των πανέξυπνων ισχυρών , το πλέον
ειδεχθές ναρκωτικό , για την καθυπόταξη
των μαζών και στη συνέχεια , εκμετάλλευσή των.
Πολυθεϊσμός ή μονοθεϊσμός το δηλητήριο
το ίδιο , με το ίδιο γνωστό αποτέλεσμα .
Και τότε όμως υπήρχαν ανοικτά μυαλά .
Μην ξεχνάς καλή/ε sfen το ιστορικό
” Μισώ όλους τους θεούς” του Αισχήλου .
προφανώς για τις θρησκείες μιλάς και αν μιλάς γι αυτό με βρίσκεις απόλυτα σύμφωνο.το αν υπάρχει θεός η όχι όμως μόνο εμπειρικά μπορεί να βεβαιωθεί κι αν κάποιος το έχει αυτό δεν τον ενδιφέρουν ούτε τα δόγματα ούτε οι θρησκείες ούτε οι αιρέσεις.”αν” λέω δεν αποκλείω τίποτα
Τυρταίε άθεε, αρχίζεις και μιλάς με τον φανατισμό του μονοθεϊστή, το ξέρεις? ύποπτο..για πρόσεξέ το..
VaVou-ρα
Όταν με ρωτούν ” πιστεύεις στο θεό” απαντώ .
Πως είναι δυνατό να μην πιστεύω όταν έχω
γύρω μου έξη δισεκατομμύρια περίπου ΘΕΟΥΣ .
Sfen-ακι κάπου αρχίσαμε να συγκλίνουμε
και μου αρέσει πολύ .
«H θρησκεία είναι η έκφραση του πραγματικού πόνου και, ταυτόχρονα, μια διαμαρτυρία ενάντια στον πραγματικό πόνο. Η θρησκεία είναι ο στεναγμός των καταπιεσμένων, η καρδιά ενός άκαρδου κόσμου και η ψυχή μιας κατάστασης χωρίς ψυχή. Είναι το όπιο του λαού».
Ο Μαρξ πρεσβεύει ότι η θρησκεία είναι «η γενική θεωρία αυτού του κόσμου, η εγκυκλοπαιδική του σύνοψη, το πνευματικό του point d’honneur, ο ζήλος του, η ηθική του επικύρωση, το τελετουργικό του συμπλήρωμα και η οικουμενική βάση της παραμυθίας και της δικαίωσης» δηλαδή κάτι πολύ πιο σύνθετο από το «όπιο».
Την αλήθεια αυτού του κόσμου, του επίγειου, αναζητούσε ο Μαρξ, επιχειρώντας να ερμηνεύσει τις «ιερές και μη ιερές» μορφές της αποξένωσης, ώστε «η κριτική στον Ουρανό να μετατραπεί στην κριτική στη Γη, η κριτική στη θρησκεία σε κριτική του νόμου και η κριτική στη θεολογία σε κριτική της πολιτικής».
Από την «Συμβολή στην Κριτική της Φιλοσοφίας του Δικαίου του Χέγκελ» του Κάρλ Μαρξ.
Αυτό το κερί που άναψα
[…]
Μπορεί να μοιάζει μ’ όλα τ’ άλλα
όμως αυτό
ανάφτηκε για να Σου πει
πως ευτυχώς
στέκομαι εδώ αβοήθητος
και πως ακόμα
όσο μπορώ θα λάμπω.
Γιάννης Βαρβέρης, “Το κερί” από την ποιητική συλλογή «Ο άνθρωπος μόνος» (εκδ. Κέδρος, 2009).
Πάλλεται ο ήλιος
καρδιά σε σώμα εφήβου.
[…]
Χόρτα – ξερά –
ήδη φυτρώνουν στα έργα μας.
Πέτρος Γκολίτσης, “ΔΥΟ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΝΣΕΛΜ ΚΙΦΕΡ” από την ποιητική συλλογή «Η Μνήμη Του Χαρτιού» (εκδ. Σαιξπηρικόν, 2009)
τυρταίε διάβασε το παρακάτω και πες μου αν έχει καμμία σχέση με οποιαδήποτε από τις υπάρχουσες “χριστιανικές” θρησκείες με τα καταστατικά τους με τους κανόνες και τους νόμους τους με τη δαιμονοποίηση των απολαύσεων η με τα αμύθητα πλούτη ορισμενων.εγώ προσωπικά επειδή δεν βλέπω καμμία σχέση πολύ θα ήθελα να υπάρχει ένας τέτοιος θεός και να τον γνωρίσω.(απο τη καινή διαθήκη είναι το κείμενο) :
“Και εσάς, όντας νεκρούς εις τα αμαρτήματα και την ακροβυστίαν της σαρκός σας, συνεζωοποίησε μετ’ αυτού, συγχωρήσας εις εσάς πάντα τα πταίσματα, εξαλείψας το καθ’ ημών χειρόγραφον, συνιστάμενον εις διατάγματα, το οποίον ήτο εναντίον εις ημάς, και αφήρεσεν αυτό εκ του μέσου, προσηλώσας αυτό επί του σταυρού• και απογυμνώσας τας αρχάς και τας εξουσίας, παρεδειγμάτισε παρρησία, θριαμβεύσας κατ’ αυτών επ’ αυτού.
Ας μη σας κρίνη λοιπόν μηδείς διά φαγητόν ή διά ποτόν ή διά λόγον εορτής ή νεομηνίας ή σαββάτων, τα οποία είναι σκιά των μελλόντων, το σώμα όμως είναι του Χριστού. Ας μη σας στερήση μηδείς του βραβείου με προσποίησιν ταπεινοφροσύνης και με θρησκείαν των αγγέλων, εμβατεύων εις πράγματα τα οποία δεν είδε, ματαίως φυσιούμενος υπό του νοός της σαρκός αυτού”
κολοσ.κεφ2 εδ.13-18
@27 Φίλε μου λυπάμαι μα θα σε απογοητεύσω !!
Όταν έχω να εξαντλήσω μία ολάκερη Ελληνική
Γραμματεία δεν με ενδιαφέρει τι έγραφαν οι Εβραίοι
ζηλωτές με τα κακοποιημένα Ελληνικά τους
και τις παραποιημένες Ελληνιστικές αξίες .
Μάχομαι όλες τις θρησκείες !!!!
Τώρα ότι αφορά την πολυσημία της έννοιας
“θεός” άκου την δική μου .
Όση αντίληψη και συνείδηση διαθέτει
ένας μονοκύτταρος οργανισμός
ένα πρωτόζωο , μία αμοιβάδα
ένα μικρόβιο , ώστε νε αντιληφθεί
την ύπαρξη και την υπόσταση
του θεού , άλλο τόσο και ο άνθρωπος .
.
τότε η διαφορά μας βρίσκεται στο πνεύμα οπότε δεν έχει νόημα να το συζητάμε.δεν νομιζω ότι θα συννενοηθούμε σε επίπεδο αμοιβάδας.επίσης με τιμά το γεγονός ότι γράφτηκε στα ελληνικά.(τα κακοποιημένα ελληνικά τους που τα είδες;)
διάβασα προσεκτικά όλα τα σχόλια σας. διαρκώς μοιάζουν ολοένα και πιο πολύ με δικαιολογίες.
χαίρομαι τελικά τον πολυθεϊσμό μου. τον κέρδισα με το σπαθί μου. εκεί μέσα εμπεριέχονται οι αντιρήσεις μου για το μη ον αλλά και οι αφουγκρασμοί μου για αυτό, η δικαιοσύνη μου απέναντι στην Ιστορία, ότι δεν σταυρώθηκε ο Τζέσουα αλλα ο ελληνισμός. Δεν με ενδιαφέρουν τα κίνητρα του καθενός/καθετί εντέλη. Με ενδιαφέρει το αποτέλεσμα. Και το αποτέλεσμα είναι ότι αφανίσατε την ομορφότερη κουλτούρα που υπήρξε.
Λίγα σπέρματα από αυτήν ακόμη και σήμερα και σας κάνουν ευτυχισμένους.
Τραβώ τον δρόμο μου όπως όλοι εξάλλου. Ζητήματα επιλογών βλέπετε.
@7-31: Αμήν, Γιώργο.
@30
“Και το αποτέλεσμα είναι ότι αφανίσατε την ομορφότερη κουλτούρα που υπήρξε”
vavou πραγματικά δεν το κατάλαβα αυτό.πως το αιτιολογείς;
με την υπαρξιστική ευθύνη του Sartre και την ιστορία την ίδια. Άλλα διδάσκονται με την επίσημη βούλα, άλλα οι πέτρες μαρτυρούν. Εσύ κάνεις τις χριστιανικές σου γιορτές κάτω από την εύθυμη τρέλα της βίας που εγκαθιδρύθηκε στους Δελφούς και στις Ολυμπίες. Το κάνεις με την αίσθηση ενός χρέους παράδοσης. Πλέον είσαι χαρούμενος. έχεις μια σημαία σταυρωμένη για να φωνάζεις χριστός ανέστη ανέμελα και να χτίζεις εκκλησάκια με την εμμονή του εξαγνισμού σε κάθε λόφο που υπάρχει.
Εγώ τι έχω? Ελευσίνεια? Καβείρια? Έρμαια? Κρόνια? Διονύσια εν άστει? εν αγροίς? τι?
εσύ το πολύ πολύ να πληρώσεις το καλοκαιράκι ένα εισιτήριο να επισκεφτείς τον κόσμο μου και να φωνάξεις για αυτό βγάζοντας φωτογραφίες με τα φιλαράκια σου: τι ωραία!
εγώ τι?
εγώ μίλησα γι αυτά που είπε ο χριστός ούτε για γιορτές ούτε για θρησκείες ούτε για “επίσημη;! βούλα” με τα οποία καμμία σχέση δεν είχε ο ίδιος.δεν πήγε κόντρα ούτε στη γιορτή της σκηνοπηγίας των εβραίων ούτε στα ελευσίνεια τα “δικά σου” ούτε ναούς και εκκλησάκια έχτισε ούτε προέτρεψε κανέναν να χτίσει.το αντίθετο μάλιστα.ειπα και πριν.στο όνομα του έχουν γίνει τερατώδη εγκλήματα ούτε όμως τα προέτρεψε ούτε τα ευλόγησε.αν έχεις να προσάψεις κάτι στα λόγια του η στη διδασκαλία του να το συζητήσουμε.εκτός αν δεν τα έχεις μελετήσει ποτέ σαν τον τυρταίο με τη δικαιολογία οτι έχεις να εξαντλήσεις μια ολάκερη ελληνική γραμματεία (το σέβομαι) και κρίνεις στο πρόσωπο του χριστού όλους τους ανεγκέφαλους που στο όνομα του έκαναν όλα αυτά και συνεχίζουν να κάνουν.εμένα πάντως δεν με αφόρουν και δεν κρατάω τα σημαιάκια τους ούτε συμμετέχω στις γιορτές τους και τις παραδόσεις του.και μια απορία:η ειρωνία σε σένα και τον τυρταίο είναι απαραίτητο συστατικό διαλόγου με κάποιον που διαφωνείτε;
πρώτα απ όλα ειρωνεία είναι και εκείνο το δικά σου μέσα στα εισαγωγικά που βάζεις. επιπλέον καμία ενόχληση εγώ προσωπικά από την ειρωνεία του άλλου. μπορώ και ειρωνεύομαι ο ίδιος τον εαυτό μου χειρότερα. δεύτερον, σταμάτα να υποκρίνεσαι άλλο. γίνου λιγάκι πιο ειλικρινής. ξέρεις τι γίνεται με το θέμα. τρίτον μία ερώτηση: αν ο έρωτας για τον Χριστό ήταν καλό, απόλυτα συντονισμένο με την θέληση του πατέρα του του Γιαχβέ, τότε γιατί ο ίδιος-ιστορικά τουλάχιστον- γιατί ο Γεσσοσουάχ δεν ερωτεύθηκε? ..
ξέρεις, μπορώ να σου κάνω πολλές ενοχλητικές ερωτήσεις τέτοιου τύπου. Σε καμία δεν θα απαντήσεις αυτό που σε πονάει στην Ψυχή σου.
αυτό που έβαλα σε εισαγωγικά είναι πάνω στα δικά σου λεγόμενα που με έβαλες απέναντί σου στη λογική οι δικές μου γιορτές και οι δικές σου.δεν με ενοχλεί να μου τα χώσεις σε κάτι που θα πω με επιχειρήματα ούτε θα θεωρήσω ότι με ειρωνεύτηκες.ενοχλούμε όμως να μου μιλάς για σημαιάκια εκκλησίτσες και εξαγνισμό μέσω αυτών τη στιγμή που ούτε τα αναφέρω πουθενά ούτε σχέση έχω μ’αυτά.σε ποιό σημείο θεωρείς ότι υποκρίνομαι δεν το καταλαβαίνω.αν θες διευκρίνησε το.στο τελευταίο που ρωτάς η απάντηση έρχεται από μόνη της σε κάποιον που αποδέχεται ότι ο ιησούς είναι θεός και ενανθρωπίστηκε για έναν και μόνο σκοπό και για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα.τον έρωτα τον εξυμνεί σε όλη τη βίβλο με αποκορύφωμα το άσμα ασμάτων.ακόμα και ο γάμος όπως τον θέσπισε ο θεός με τον αδάμ και την εύα δεν ειχε να κάνει ούτε με περιουσίες ούτε με συμφέροντα.το έγιναν οι δύο σάρκα μία και το να αγαπάει ο ένας τον άλλον σαν τον εαυτό του είναι ο απόλυτος έρωτας.μπερδεύεις τα “μη” τους κανόνες και τους νόμους των θρησκειών με τον χριστό και είναι λάθος.”όπου είναι το πνεύμα του θεού εκεί ελευθερία”κορ.β3-17.αυτό το εδάφιο και μόνο απέχει μακράν της οποιασδήποτε θρησκείας που απαγορεύει στερεί οτιδηποτε έχει να κάνει με τη φύση
τωρα το είδα αυτό.καμμιά ερώτηση δεν θεωρώ ενοχλητική.μου αρέσει ο διάλογος που κάνουμε και δεν υποκρίνομαι καθόλου
τον έρωτα τον εξυμνεί σε όλη τη βίβλο με αποκορύφωμα το άσμα ασμάτων
ποιος εξυμνεί τον Έρωτα? ο Γεσοσουάχ ή το Τορά? μήπως έχουμε μπερδευτεί λίγο?
να σου κάνω κι άλλη μια ενοχλητική ερώτηση που πάλι δεν θα απαντήσεις: το όργιο, το επιτρέπεις σαν ιερουργήσιμο τελετής ή όχι?
κατ’αρχάς το τορά είναι τα πέντε πρώτα βιβλία της Βίβλου η λεγόμενη πεντάτευχος του μωυσή.το Ασμα Ασμάτων είναι του σολομώντα.έγω θεωρώ όλη τη βίβλο θεόπνευστη συνεπώς κατ’εμέ εξυμνεί τον έρωτα ο θεός.παντού όμως φαίνεται αυτό σε όλη τη βίβλο.ο χριστός ήρθε να φέρει τη διδασκαλία της απόλυτης αγάπης και να ελευθερώσει τον άνθρωπο.δεν ασχολήθηκε με επι μέρους ζητήματα όπως αργότερα στις επιστολές οι μαθητές του γι αυτό όταν προσπάθησαν να τον βάλουν στη ταπεινή λογική του πως μετριέται η αμαρτία απαντούσε εξυψωνοντας το πνεύμα παραδειγμα:”κι αν επιθυμησεις την γυναίκα του πλησίον σου ηδη μοίχευσες στη καρδιά σου” και αλλα που φαίνονται υπερβολές αλλά δεν είναι διότι αυτό που τους έλεγε στην ουσία είναι ότι το ζήτημα είναι ότι πρέπει να νικήσουμε τον κακό εαυτό μας αυτό που έχουμε μέσα μας και δημιουργεί το οτιδήποτε η συνείδηση μας ονομάζει αμαρτία.γι αυτό και τα “μη” των θρησκειών μόνο κακό κάνουν.αν πάω σε ένα βουνό να μονάσω επειδή θέλω να πολεμήσω τη σεξουαλικότητά μου γιατί καποιοι με έπεισαν ότι είναι κάτι κακό κάποια στιγμη θα την πέσω στα αγριοκάτσικα κι αν είχα μια “μικρή” διαστροφή πριν εκεί θα την κάνω “τεράστια”.το ζήτημα είναι καθαρά πνευματικό.όσο για το όργιο που λες (εννοείς μάλλον αν το επιτρέπει ο χριστός) σου απαντώ απλά ότι δεν απαγορεύει οτιδήποτε σε κανέναν.όσοι αποφασισαν η αποφασίζουν να τον ακολουθήσουν δεν θα μπουν στη λογική μιας τέτοιας τελετής όπως δεν θα μπουν και σε άλλες που δεν εμπεριέχουν όργια αλλα άλλου είδους τελετουργικά.
α και στη προηγούμενη ερώτηση σου απάντησα οπότε το “πάλι δεν θα απαντήσεις” δεν ισχύει.μάλλον το έγραψες πριν τη πρώτη μου απαντηση
πάλι δεν απαντάς με ευθύτητα.. αν ιερουργώ με όργιο στο όνομα του Χριστού, ο Χριστός με αποδέχεται ή όχι? ..
άσε και να μην μου απαντήσεις δεν με ενδιαφέρει. το πνεύμα συμπεριφοράς κι ευθυκρισίας που αποπνέουν τα “θεόπνευστα”βιβλία σου δεν μου ταιριάζουν. Το ίδιο και εσύ. Τα θεωρώ κακόζηλα. Δεν τα εκτιμώ. Είναι πολύ μικρά για να περιγράψουν την Ψυχή μου.
Χάρισμά σου.
Την έχω δει την καραμελίτσα πολλές φορές άλλωστε.
με ευθύτητα απαντώ.και βέβαια όχι.σου είπα επανειλημμένως ότι στο όνομα του χριστού γίνονται από εγκλήματα μέχρι και απλά πράγματα μέχρι και τάματα προσφορές κ.λ.π..τίποτα δεν ζητάει απο αυτά.
συγγνωμη αλλά απαντώ με καθυστέρηση και δεν πρόλαβα τα παρακάτω που έγραψες.μάλλον θα προτιμούσες να μη σου απαντώ καθόλου για να δικαιωθείς
Sfen-ακι άκου αυτό .
” Η ειρωνεία είναι λόγος αχρωμάτιστος , στεγνός
Από συναίσθημα . Είναι ένδειξη αδύναμου χαρακτήρα
για να μην πω συμπλεγματικού . Ο είρων έχει
ανασφάλειες και κατά κανόνα είναι άτομο
εγωκεντρικό , με μεγάλο έλλειμμα , πολιτισμικών
αξιών και καλλιέργειας “. ΓΙ ΑΥΤΟ
Ποτέ και για τίποτε δεν ειρωνεύομαι στους
συνομιλητές μου , έστω και διαδικτυακούς .
Θέλω να σου δώσω μία υπόσχεση!!!
Πως εάν μου υποδείξεις ένα εδάφιο
από την διδασκαλία του ιησού , που
δεν το έχει πραγματευθεί φιλοσοφικά
κάποιο δικό μας τσακάλι , από τα γνωστά
και το οποίο ( εδάφιο ) θα μου ανοίγει τα
μάτια , σε κάποιες αξίες , την επ-αύριο
θα είμαι ο πλέον φανατικός χριστιανός .
VaVou-ρα μου
Πιστεύω να μου άρεις την ρετσινιά του
μονοθεϊστή , όταν δηλώνω πως
έχω γύρω μου 6 δις θεούς .
άκουσέ με μικρέ μου προσεχτικά ό,τι ηλικία κι αν έχεις.
είχα την θαυμάσια Τύχη να μεγαλώσω άθεος. μόλις ανάγνωσα τα χαμένα θραύσματα της Ιστορίας, αποφάσισα να έχω πολλούς θεούς. Γιατί σε πληροφορώ φίλε μου, αυτός που πραγματικά σταυρώθηκε δεν ήταν ο Χριστός σου.
Ο Ελληνισμός είναι, ο πραγματικός ελληνισμός κι Ευρωπαϊκή ηχώς του είναι που σταυρώθηκαν.
Αν λοιπόν με ρωτάς αν πιστεύω στην ανάσταση, σου απαντώ πως πιστεύω στην ετυμολογία της λέξης. Στάση εκ του στύω. Ανάσταση στη δικιά μου θρησκεία (Θράσσαι) σημαίνει αναστύω.
Άλλωστε μετρώ πάνω από 8 θεούς που πέθαναν και ..αναστήθηκαν..
ξέρεις, όλα είναι ζήτημα επιλογής. Εσύ με το προπατορικό σου, κι εγώ με τους κανόνες αισθητικής στο οτιδήποτε.
τυρταίε δεν συγκρίνω κανέναν έλληνα φιλόσοφο με τον χριστό γιατί ειναι γνωστό πως δεν συγκρίνονται ανόμοια πράγματα.μιλάς σε κάποιον που πιστεύει ότι ο χριστός είναι θεός και όπως είπε ο παύλος στους συμπατριώτες μας στν Αρειο Πάγο “εν αυτω ζούμε κινούμεθα και υπάρχουμε”.επίσης έχω την ίδια γνώμη με σένα για τα “δικά μας τσακάλια” και δεν συγκρίνω πολιτισμούς (εβραικό με ελληνικό) γιατί και κατα τη δικιά μου γνώμη υπάρχει μέγα χάσμα όπως και συ πιστεύεις και συμφωνούμε.
βαβου έχεις αρχίσει να εκνευρίζεσαι και η όποια αισθητική σε αυτά που γράφεις έχει μετατραπεί σε μπουρδολογία.
Βαβουλίνο και Σφενίνι, αρέσκεστε να ξεφεύγετε, να λοιπόν η ευκαιρρρρίαααα! Μονοθεϊσμός ποτέ δεν υπήρξε στην ανθρώπινη αντίληψη, απλά επιβλήθηκε η συσκευασία του μέσα από διαδικασίες που αναφορικά με τα Πρωτοχριστιανικά χρόνια επικρατεί σιωπή ιχθύος, πέστροφας υποθέτω. Οι διωκόμενοι που μέσα σε μερικές γενιές γίνονται οι διώκτες, εεε, δεν υπάρχει εξαντλητική ανάλυση του θέματος, θα μπορούσε…αλλά πονάει, αχχχ! Πάμε παρακάτω…το να διαλέγει κανείς τι θα πιστέψει, ναι, είναι ούτως ή άλλως προαποφασισμένο, γιατί δημοκρατία(ας πούμε) είναι να επιλέγεις τον γκρεμό σου που δεν τον ανακαλύπτεις, αφού ήδη υπάρχει. Γι αυτό και για άπειρους άλλους λόγους δεν είναι καλύτερα να διαλογίζεται κάποιος πάνω στους νόμους της φύσης; Ας πούμε για παράδειγμα, οι νόμοι της φύσης στάζουν στα εσώρουχα, μμμμμ, τι λέτε;
Χριστός Ανέστη!
@49 Παθαίνω στατική διάσειση του μυαλού
όταν δέχομαι μηνύματα του είδους
” ο χριστό είναι θεός”.
Και καλά πριν 1700 χρόνια ( δεν ξέρω αν ξέρεις
πως ο θεός σου καθιερώθηκε 300 χρόνια
μετά την ανάληψη του στους ουρανούς )
( διάβασε την “Αντιγνώση” της Λιλής Ζωγράφου
κάτι θα πάρεις κάτι θα μάθεις ) το σκοτάδι ήταν πηχτό .
Σήμερα που γνωρίζουμε πως ο ήλιος θα σβήσει
σε 7,5 δις χρόνια !!!!!
Πόσο σε λυπάμαι φίλε μου . Η θεοκρατική σου
Πρέζα έχει πιάσει πάτο .
τυρταίε θα σε στενοχωρήσω. την “αντιγνώση” της λιλής ζωγράφου όχι απλά την έχω διαβάσει έχω τσεκάρει μέσα ένα σωρό ανακρίβειες,εσκεμμένες διαστρεβλώσεις,παραποιήσεις ιστορικών γεγονότων και γενικά οτιδήποτε δικαιολογεί το μένος της κατά του χριστιανισμού (που προφανώς ξεκινά απο αυτό κατά των εβραίων).το ίδιο έχω κάνει και με το “αρχαίες θρησκείες και χριστιανισμός” του κορδάτου.αυτό το έχω κάνει εδώ και πολλά χρόνια κι από τότε και οι δύο (ζωγράφου,κορδάτος) έχουν ξεπέσει στα μάτια μου όχι γιατί διαφωνούν με αυτά που πιστεύουν αλλά για την διαστρέβλωση.τα βιβλία τα έχω δώσει σε έναν φίλο εδώ και καιρό να τα μελετήσει (που είχε τις ίδιες απόψεις με σένα με την διαφορά ότι είναι καλοπροαίρετος στις ενστάσεις μου και θέλει να το ψάξει).να ξέρεις όμως ότι κι εγώ ήμουν χρόνια άθεος (μάλιστα ήταν μαγκιά στον ιδεολογικό χώρο που ανηκα)αλλά επειδή ευτυχώς ποτέ μου δεν θεοποίησα ούτε ιδεολογίες ούτε ανθρώπους των γραμμάτων που θαύμαζα το έψαξα μόνος μου χωρίς τα “δεκανίκια”(που θα,λεγε και η αείμνηστη) κανενος:ούτε παπάδων ούτε τάχα αριστερών συγγραφέων που κατά την αποψή μου το μόνο που τους διαφοροποιεί από τον χίτλερ η τον στάλιν η τον μεγαλέξανδρο αν θες (για να’ρθω πιο κοντά σε κάτι “δικό μας”) είναι η εξουσία.αλλιώς είμαι σίγουροςπως θα πολλαπλασιάζονταν οι σφαγές στο όνομα του δικού μας πολιτισμού γιατί πάντα πρέπει να βρίσκουμε θύτες (και άλλοθι) για όσα μας συμβαίνουν.δεν προσπαθώ να σε πείσω γιατί έχεις πορωθεί εναντίον σε κάτι που δεν γνωρίζεις και δεν έχεις καμμιά πρόθεση να γνωρίσεις (ο ίδιος είπες ότι δεν πρόκειται να μελετήσεις ) απλά μπορεί ύστερα απο χρόνια να πείς ας πούμε:ρε δεν παίρνω αυτό το κατάπτυστο εβραικό βιβλίο να επιβεβαιώσω και μόνος μου το υπέροχο βιβλίο της ζωγράφου αντί να το καταπίνω σαν αντίδωρο;λεμε τωρα…