Η φετινή χρονιά σε σχέση με την περσινή είχε να επιδείξει λιγότερους δίσκους με μελοποιημένη ποίηση. Ξεχωριστές μάλλον στιγμές οι μελοποιήσεις είτε μεμονωμένων ποιημάτων είτε στίχων που όμως δεν έχουν να ζηλέψουν σε τίποτα τους ποιητικούς. Ακολουθούν οι 5 σημαντικότεροι δίσκοι της χρονιάς από άποψης “λόγου”. Σε κάθε ένα έργο παρατίθενται και οι στίχοι από ένα χαρακτηριστικό -ως προς την ποιότητα του λόγου- τραγούδι.
1. Λένα Πλάτωνος “Ημερολόγια”, εκδ. Οδός Πανός
Σ’ αγάπησα
Σ’ αγάπησα
Σ’ αγάπησα πολύ
ήσουν η αντανάκλαση σημείου φωτεινού
στον άναστρο καθρέφτη τ’ ουρανού μου
«λίγα κομμάτια σε κίτρινο χρυσό έχουν μείνει
τώρα είναι η ευκαιρία να τ’ αποκτήσετε»
φώναξε η τηλεπαρουσιάστρια
ενώ εγώ
«you are my last hope»
σου ψιθύρισα
στη μοναδική υπόγεια διάβαση που μου διέθετες
όλα αυτά τα χρόνια
γέρασες
γέρασα
«you are my last hope»
σου ψιθύρισα
κι ο καθρέφτης ουρανός έσπασε στις ρυτίδες μας
2. Μάνος Ελευθερίου, “Πάντα κάτι μένει”, ΕΜΙ
Πάντα κάτι μένει
Πάντα κάτι μένει για να πεις
Κάτι που είναι μόνο για τους άλλους
Να φιλήσεις πόδια ως τους αστραγάλους
Στους αλήτες να ‘σαι συνεπής
Τότε θα ‘σαι μες την αγορά
Ένας σεβαστός αρχιερέας
Σε βιτρίνα θα ‘σαι σπάνιος αμφορέας
Δίπλα σ’ αντικείμενα ιερά
Θα γραφτείς για πάντα στα χαρτιά
Με τ’ αποτυπώματα χεριών σου
Στην ασπρόμαυρη φωτό το πρόσωπό σου
Θα ‘ναι σαν τοπίο στη φωτιά
Χρόνια όσα έχεις σιχαθεί
Θα τους δίνεις το αίμα της καρδιάς σου
Για να πάρεις τίτλους τα παράσημά σου
Κι η ζωή σου να εξιλεωθεί
Πάντα κάτι μένει για να βρεις
Κάτι ο καθείς θα συμπληρώνει
Θ’ αγοράζει άλλος κι άλλος θα πληρώνει
Τη διαφορά θα εκλιπαρείς
Θα συρθείς. Θα θέλεις να σωθείς.
Το όνομά σου θα ‘ναι πια για γέλια
Και θα βλέπεις την καρδιά σου στα τσιγκέλια
Θα παρακαλάς μην τρελαθείς
3. Μαρία Φαραντούρη-Λυδία Κονιόρδου, “Μύθοι γυναικών”
Μητέρα κι αδελφή (στίχοι: Μάνος Χατζιδάκις)
Η φωτιά που καίει δεν ωφελεί,
το παιδί δεν γίνεται πουλί.
Μόνο κλαίει κλαίει ως το πρωί
και κανείς δεν του δίνει ένα φιλί.
Όλοι τρέχουν τρέχουν σαν τρελοί,
το παιδί θα καεί χωρίς φιλί.
Μητέρα κι αδερφή
δωσ’ μου μια ελπίδα, δωσ’ μου μιαν ευχή
η αγάπη ν’ απλωθεί
παντοτινή στη γη σαν προσευχή.
Το νερό που τρέχει στην πηγή
δεν ρωτά, δεν γίνεται κραυγή.
Μόνο τρέχει τρέχει σαν τρελό
να χαθεί μέσα στο θολό νερό.
Μόνο τρέχει πάει στον ποταμό
και μας πνίγει στον πιο βαθύ καημό.
Μητέρα κι αδερφή
δωσ’ μου μια ελπίδα, δωσ’ μου μιαν ευχή
η αγάπη ν’ απλωθεί
παντοτινή στη γη σαν προσευχή.
παντοτινή στη γη σαν προσευχή.
4. Σταμάτης Κραουνάκης και Σπείρα Σπείρα “Χορικά, αιώνια θητεία στο κάλλος”, Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς
«Με ψαλμούς ιερού και ψαλτάδες
Των βωμών τις γιορτές να δοξάζουν
Και φωνές από χείλη παρθένων
Με τη λύρα να σμίξουν γλυκά»
[Αριστοφάνη Όρνιθες. Παράβαση (απόσπασμα)]
5. Μιχάλης Λουκοβίκας, “Το χρυσάφι του ουρανού”, Μεσογείου Παράπλους (ποίηση Άρη Αλεξάνδρου)
Κτήμα φυλακής
Κάθε αυγή και κάθε δύση
μαζεύω το χρυσάφι τ’ ουρανού
και το σφραγίζω
σε προφίλ
με το πραγματικό
τ’ αληθινό μου
πρόσωπο.
Με την ελυθερία μου
ένα χρυσάφι μη δεκτόν παρά τοις εμπόροις
πληρώνω κάθε νύχτα
το πρόσκαιρό μου
κτήμα τάφου.
θα συμφωνήσω για τη πρωτιά της λένας αν και ιδέα δεν έχω με λίστες.
ξέρω όμως πως η συναυλία της στο ηρώδειο, μου άφησε ένα σημάδι στο μέτωπο. μια ουλή ανεκρίζωτη.
χαίρομαι που το λέω τώρα, πριν φύγει ο χρόνος μπας και το ξορκίσω.
αγωνιστικά.
Καλή χρονιά και χρόνια πολλά σε όλους..
Με ενδιαφέρον διάβασα το αφιέρωμα,θα κάνω μόνο μια μικρή παρατήρηση:ποιητές σαν τον Αλεξάνδρου με ολοκληρωμένο ποιητικό έργο και όχι μόνο,ίσως-και πάντα με άξονα το θέμα:”μελοποιημένη ποίηση” στον πολύ σημαντικό ‘φορέα” του ποιητικού λόγου,στο “ποιείν”,μήπως θα έπρεπε να κατέχουν μιαν άλλη θέση στη “λίστα” και όχι την τελευταία;
Με κάθε εκτίμηση και καλοπροαίρετα ,εκφράζω αυτήν τη σκέψη,εννοείται.
Αριάδνη,
νομίζω οτι παρέβλεψες δυο πράγματα: α. πρόκειται για λίστα με μελοποιημένα ποιήματα, άρα κρίνεται και η μουσική όχι μόνο ο λόγος και β. τελευταίο σε μια λίστα με τις 5 καλύτερες προτάσεις…δεν είναι αρνητικό αλλά τιμητικό..
Καλή χρονιά να έχεις. Κάθε σκέψη όπως και απάντηση καλοπροαίρετη.
ΝΑΙ ,ΥΠΗΡΞΕ ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΨΕΜΑ-ΤΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ ΨΕΜΑ…ΟΤΙ ΤΟ ΕΝΙΩΘΑ-ΗΤΑΝ Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΛΠΙΔΑ…ΜΙΑΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ.ΓΚΡΕΜΙΣΤΗΚΕ.ΗΤΑΝ ΨΗΛΑ ΠΟΛΥ ΨΗΛΑ ΤΑ ΤΕΙΧΗ…ΕΙΧΑΝ ΣΥΝΑΦΕΙΑΣΤΕΙ…ΜΠΟΥΡΔΟΥΚΛΩΘΗΚΑΝ,ΣΤΡΟΓΓΥΛΟΚΑΘΙΣΑΝ…ΚΙ ΟΥΤΕ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΞΕΧΩΡΙΣΑ,…,…,ΜΙΑ ΛΑΘΟΣ ΕΛΞΗ ΜΕ ΛΑΘΟΣ ΛΕΞΗ ΣΕ ΛΑΘΟΣ ΤΟΙΧΟ ΤΟΥ ΛΑΘΟΥΣ ΤΕΙΧΟΥΣ…ΟΛΑΕΓΙΝΑΝ ΤΟΣΟ ΦΑΝΕΡΑ ΠΟΥ ΟΛΟΙ ΞΕΡΟΥΝ ΚΑΙ ΘΥΜΟΥΝΤΑΙ ΠΩΣ ΕΤΣΙ ΗΤΑΝ…ΜΙΑ ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΑ ΠΟΥ Σ’ ΑΡΕΣΕΙ ΔΕΝ ΑΡΕΣΕΙ,ΜΟΥ ΕΔΩΣΕ ΠΑΡΑΤΑΣΗ.ΚΑΙ ΠΗΓΑ ΑΠΕΝΑΝΤΙ,ΝΑ ΔΩ…ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ ΒΕΒΑΙΩΝΟΜΑΙ…ΗΤΑΝ ΕΝΑ ΚΑΛΑ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΜΕΝΟ ΨΕΜΑ.