ΛΕΩΝΙΔΑΣ
Μόνος γυρίζει στʼ αλογάκια
μόνος κρύβει τα ζαχαρωτά
με όλα τα μολών λαβέ ξεκουρδισμένα
να τον κεράσει
ποιος τολμά;
ΝΙΚΗΣΕΣ
Εσύ το ξέρεις αεράκι
φύλαγε μόνο εκείνους που αγαπώ
άλλους
δεν έχω.
ΕΦΥΜΝΙΟ
Η λύπη σου είναι ένα ποίημα του δρόμου
σε ράφι αστού λακαριστό
άκοπο ελεγείο
ένα αστείο παρακμής
σε κάποιο μπαρ ώρα αιχμής
με ξώπλατα και τατουάζ ηθοποιός-γκαρσόνα
είναι σκυλί που αλυχτά μες σε στρατώνα
η λύπη σου είναι ένα ποίημα του δρόμου
σταυρόλεξο σε κατάστρωμα, βιοσοφία τσέπης
σʼ ένα υγρό λιθόστρωτο αρχοντικός επαίτης
νυχτερινή περπατησιά, σύνορο της ματιάς σου
μια μαγιάτικη πηγή να ξεδιψά η χαρά σου.
ΠΑΛΙΡΡΟΙΑ
Λιγνό απόβραδο στο σκάμμα της Κυριακής
είσαι πενήντα ετών
αύριο
έχεις
σχολείο.
HOLTER ΡΥΘΜΟΥ
Είνʼ η καρδιά μου
μητέρα ναυτικού
αν αύριο έχει θάλασσα
όλο ρωτάει να μάθει.
ΟΙ ΔΥΟ ΜΑΣ
Πεφτάστερα φιλιά, γρίλια χαμηλωμένη
δύσεις που συνωστίζονται
μες στον φωταγωγό
κι οι δυο μας ένα φυλαχτό
ένα εικόνισμα πρωτοχριστιανικό
κάτω από των λιονταριών
το μαξιλάρι.
ΑΣΥΜΜΕΤΡΟΣ ΦΘΟΝΟΣ
Και πάλι η λεωφόρος
κιτρίνισε απʼ τη ζήλια της
σαν ακροδάχτυλο αιωνόβιου καπνιστή
γιατί πάντα υπάρχει ένα σοκάκι
που βγάζει σε θάλασσα
ή σε πλατεία
κι αν μεγαλώνουμε εμείς
μικραίνουν τα σκαλοπάτια.
Υ.Γ. Επτά μικρά ποιήματα για το “Ποιείν” από την ανέκδοτη συλλογή ‘στιγμιόγραφο’.
Αυτοβιογραφικό:
Γεννήθηκα το 1977 στην Αθήνα όπου ζω και εργάζομαι. Σπούδασα Πολιτικές Επιστήμες και Φιλοσοφία στην Αγγλία.
Συναντηθήκαμε στην παλίρροια και στο Holter ρυθμού. Στον ασύμμετρο φθόνο χειροκρότησα.
Αυτή, λοιπόν, είναι η πραγματική αντίστιξη του κιτρινισμένου ακροδάχτυλου: ΑΙΩΝΟΒΙΟΣ.
Πολύ ωραία ποιήματα , ενός ποιητή, που στοχεύει στο κέντρο του στόχου, χωρίς περιττά ψιμμύθια.
Έστω και πολύ καθυστερημένα (μια και τώρα ανακάλυψα το μπλογκ)….
Γιώργο μ’εντυπωσίασες!!!!
Πολύ διαφορετικά από άλλα που έχω διαβάσει.
Είναι εξαιρετικά!!!
“πάντα υπάρχει ένα σοκάκι που βγάζει σε θάλασσα ή σε πλατεία…”
τωρα τα διάβασα…και …το ακροδάχτυλο αιωνόβιου καπνιστή μ’ανησύχησε..
Είνʼ η καρδιά μου
μητέρα ναυτικού
αν αύριο έχει θάλασσα
όλο ρωτάει να μάθει.
Χαιρετισματα από το 902 ΒΣΤ…
Γιώργη Π.
Χαιρετώ από βάθους καρδιάς
μια νέα μανιέρα γραφής.
Ένας ισμός ερωτοτροπεί
και πάλι με την ρίμα.
Εύχομαι σύντομα , να κάνεις
τον περίπλου της γης.
Gia ton G.P
Singharitiria gia to Kleftiko! To mono pou echo diavasi. O piitikos potamos afise endono apotipoma ston nou ke tin kardia. To xanadiavasa meta apo ena mina. O idios enthousiasmos! Charika pou angaliazis ke agapimenous piites opos Virona Leondari. Poli perissotero apo Gingsberg, ton Virona! Tha ithela na grapso ena kalitero scholio alla mallon argotera. Pros to paron ena afthormito Bravo!
Rea M.
Οι δρόμοι μας διασταυρώνονταν περιστασιακά ,ειδικά στα τέλη της δεκαετίας του προηγούμενου αιώνα σε πένθιμες μουσικές συνεστιάσεις ενός Σωκράτη απ την Συκιά της Χαλκιδικής!!Μου έκανες εντύπωση γιατί δεν ζητούσες τις αλκοολικές ονειρώξεις σου πίσω!!ευαγές ήταν το χαμόγελο όλων,και η μυρωδιά του αλκοόλ διαπερνούσε το σύμπαν που σε έτρεφε!Α,και μη ξεχάσω ,υπήρχε και 1 Άννα,1 Όλγα,και κάποιος άγνωστος άλλος…ω πλάνη κατατροπώθηκες..